tag:blogger.com,1999:blog-92136470031482117672012-01-24T19:10:52.932+04:00ചന്ദ്രകാന്തംചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.comBlogger1151100tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-6437737353661123622012-01-08T08:02:00.000+04:002012-01-08T08:02:12.625+04:00അന്നേരം മല്സ്യത്തിന്റെ കണ്ണിലേയ്ക്ക് നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ..മനസ്സുമാത്രമനങ്ങുന്ന<br />പതിഞ്ഞ ഈണത്തില്<br />പ്രണയമെന്നൊരു പുഴ<br /><br />ഓളവിരിപ്പിലേയ്ക്ക് നീന്തിക്കയറി<br />ജലമിടിപ്പുകളില് <br />ഉമ്മവെയ്ക്കുന്ന മല്സ്യങ്ങള്<br /><br />ഒറ്റനോട്ടത്തില് തെളിയാത്ത <br />ചിത്രങ്ങളിലൂടെ<br />ഉടലാകെയൊഴുകുന്ന തോണി<br /><br />എത്രതവണ ആഴമളന്നാലും<br />മതിവരില്ല തുഴക്കോലിന്!<br /><br />ഇലയില് നിന്നും ഇലയിലേയ്ക്ക് ഇറ്റുന്ന<br />നിലാവില് നിന്നൊരു മഞ്ഞുതുള്ളി,<br />കൂട്ടുവന്ന കാറ്റിനെക്കൂട്ടാതെ<br />നനഞ്ഞിറങ്ങി<br />തഴുകിത്തഴുകി മൂര്ച്ചമാഞ്ഞ<br />കല്ലൊതുക്കിലൂടെ മുങ്ങാംകുഴിയിട്ടു<br /><br />മണല്ത്തട്ടിന് ഹൃദയഭിത്തിയില്<br />ദൈവം വാതില് തുറന്നുവച്ചു<br /><br />----------------------------------<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-643773735366112362?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-6468045109584447232011-11-09T09:27:00.000+04:002011-11-09T09:27:59.738+04:00ആഗോളം<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-c09x2FEvLh8/TroNo8CC-JI/AAAAAAAAAQQ/2hzWR5kSNh8/s1600/8064471-globe.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="200" width="200" src="http://2.bp.blogspot.com/-c09x2FEvLh8/TroNo8CC-JI/AAAAAAAAAQQ/2hzWR5kSNh8/s200/8064471-globe.jpg" /></a></div><br />അക്ഷാംശവും രേഖാംശവും<br />കണ്ണിമുറുയ്ക്കിയ വലയ്ക്കുള്ളിലാണ്<br />നാടും കാടും<br />കടലും കപ്പലും<br />കാറ്റും ഒഴുക്കും വരെ<br /><br />പ്രകാശവേഗപ്പാച്ചില്,<br />നക്ഷത്ര സംവിധാനങ്ങള്<br />അക്കരെയിക്കരെ പന്തേറുകളി,<br />ചെരിച്ചുകുത്തിയൊരു ആണിക്കോലിലെ<br />ഉരുണ്ടുരുണ്ടൊരു നില്പ്പിലാണെല്ലാം<br /><br />ഇടയ്ക്ക് ഉരുള്പ്പൊട്ടുന്ന തിരകള്<br />മണ്ണില് ഉപ്പളങ്ങളാകും<br />ചീറുന്ന കാറ്റില്<br />ആകാശം പൊട്ടിയൊലിയ്ക്കും<br />വിള്ളലുകള് തീതുപ്പും<br /><br />മലകളില് നിന്ന്<br />മരങ്ങള് നീന്തിപ്പോയ ചെരിവുകളില്<br />തൂവലും ചെതുമ്പലും<br />അഴിഞ്ഞ് കിടക്കും<br /><br />വിടുതല് സമരങ്ങള്ക്കൊടുവില്,<br />ഒരു കുടന്ന വെള്ളം<br />ഒരു നുള്ള് മണ്ണ്<br />ഒരു കളത്തില് നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേയ്ക്ക്<br />അനങ്ങിയിരുന്നതല്ലേ എന്ന്,<br />കോര്ത്തുനില്ക്കും രേഖകളെല്ലാം<br />അതേ അളവില്, അകലത്തില്<br />ചുണ്ടുകോട്ടും<br /><br />കടല്ക്കരുത്ത് വിടുവിച്ച്,<br />ഉപ്പുനീരൊട്ടും കലരാതെ<br />മാനത്ത് കൈതൊട്ടുനില്ക്കുന്ന<br />പഞ്ഞിമിഠായിത്തുണ്ടുകളേ..<br /><br />വെയില് തീകൂട്ടുംമുന്പേ<br />മഞ്ഞെന്നോ മഴയെന്നോ<br />നിങ്ങള് മിണ്ടാനെത്തുന്നതാണ്<br />ഈ വരിഞ്ഞു വലിഞ്ഞുള്ള നില്പ്പില്<br />ഒരേയൊരു മധുരം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-646804510958444723?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-12330930640985957182011-10-27T14:03:00.003+04:002011-10-27T19:33:51.530+04:00ഒരിലയുടെ താഴേയ്ക്കോ മുകളിലേയ്ക്കോ ഉള്ള യാത്രയില്കാത്തിരിപ്പുമുറിയുടെ<br />ചില്ലുവാതിലിനപ്പുറം<br />ഹൃദയതാളങ്ങളെ<br />നേര്ത്തും കൂര്ത്തുമുള്ള വരകളിലേയ്ക്ക്<br />വിവര്ത്തനം ചെയ്യുകയാണ്<br /><br />ശബ്ദമരുതെന്ന് <br />ചുവപ്പക്ഷരങ്ങള് വിരലുയര്ത്തുന്നു<br /><br />സൂചിതുളച്ച് ചോരയും നീരും കേറ്റുന്നതിന്റെ,<br />യന്ത്രസമൂഹം ചുറ്റുമിരുന്ന് <br />വള്ളിക്കൈകള്കൊണ്ട് വരിഞ്ഞ്<br />അനങ്ങാതെ കിടത്തുന്നതിന്റെ, സങ്കടം<br />ദൈവത്തോട് നേരിട്ട് പറയുകയാവാം<br />കാഴ്ച അയഞ്ഞ കണ്ണുകള്<br /><br />ഭൂമിയ്ക്ക് ലംബമായിരുന്ന ജീവിതം<br />കല്ലിലും മുള്ളിലും തേഞ്ഞ് തേഞ്ഞ്<br />തികച്ചും തിരശ്ചീനമായൊതുങ്ങുന്ന<br />ഗാഢവേദനയില്<br />ശരീരം പിരിഞ്ഞുമുറുകുന്ന ഞരക്കം<br />വാതിലിനിക്കരെയുള്ള ഉല്ക്കണ്ഠയില്<br />വന്നലയ്ക്കുന്നുണ്ട്<br /><br />മസ്തിഷ്ക്കത്തിലൊരു വേലിയേറ്റമുണ്ടായിരിയ്ക്കാം<br />നെഞ്ചിനുള്ളിലൊരു കാട്ടുതീ<br />അടിവയറ്റില് പൊട്ടിയൊഴുകുന്നൊരഗ്നിപര്വ്വതം<br /><br />എഴുതിയെഴുതി മടുത്ത വികൃതിയെപ്പോലെ<br />വെറുമൊരു നീളന്വരയില്<br />ഓടിപ്പോകുന്ന ഹൃദയം,<br />അരുതേയെന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും<br />ഈ ചില്ലുചതുരം തുരന്ന്ചെന്ന <br />യാചനയില് കാല്കഴുകി<br />ഒരു ഒറ്റവരിക്കവിത പോലെ<br />നീണ്ടുനീര്ന്ന് വെള്ളമൂടിക്കിടന്നു<br /><br />*****************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-1233093064098595718?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-22790662316730388092011-10-03T13:25:00.000+04:002011-10-03T13:25:01.063+04:00ദൈവത്തിന്റെ വേവലാതികള്ആദ്യമുണ്ടാക്കിവച്ച മൂശയില് <br />പണിതെടുത്തവയില്,<br />ഉള്ളറയിലേയ്ക്ക്<br />ഓരോരോ ദിശയില് നിന്നും<br />ഒഴുകിവരുന്ന വഴികളുണ്ടായിരുന്നു<br /><br />അവ വന്നുമുട്ടുന്നിടത്ത്<br />അയലത്തേയ്ക്കൊരു ചില്ലകൊടുത്ത വരിയ്ക്കപ്ലാവും<br />ആല്മരം ചൂളമടിയ്ക്കുന്ന കുളിക്കടവും<br />നനഞ്ഞൊട്ടിയ സിനിമാപ്പരസ്യവുമായി,<br />ചേര്ത്തടച്ചാലും<br />പുറംലോകമെത്തിനോക്കുന്നത്ര നേര്ത്തതോ<br />കാറ്റിലുലയുന്നതോ<br />തിരിക്കുറ്റികള് കരയുന്നതോ ആയ<br />വാതിലുകളുണ്ടായിരുന്നു<br /><br />വെളിച്ചത്തിന്റേയും<br />തണുത്ത സങ്കടത്തിന്റേയും<br />കരകളെ മാറിമാറിത്തൊടുന്ന<br />വാതില്പ്പാളികളുണ്ടായിരുന്നു<br /><br />പുതിയ പണിത്തരങ്ങളില്<br />എന്തൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും<br />എല്ലാ കപ്പല്യാത്രകളും ചെന്നെത്തുന്നത്<br />വെന്തതോ വെന്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നതോ ആയ<br />കരകളിലാണ്<br /><br />ഇടയില്<br />സര്വ്വാധികാര്യക്കാരനായി,<br />രഹസ്യവഴിയുടെ അവസാനപഴുതടച്ച്<br />വെളിച്ചത്തിന് നെഞ്ചിലേയ്ക്ക്<br />ഒരേ ഉന്നത്തില്<br />അനേകം സാക്ഷകള്<br /><br />ഇരുട്ടുകുത്തിയ വാതില്മറയില്<br />കാല്നടക്കാരനറിയാതെ<br />ഓടിയൊളിയ്ക്കുന്ന തോള്സഞ്ചികള്<br />ചോപ്പുകറുത്ത കുഞ്ഞുടുപ്പുകള്<br />കണ്ണുകളെണ്ണിവയ്ക്കുന്ന ഉറുമ്പുകള് <br /><br />കടഞ്ഞെടുത്ത പടികളില് കാവലിരിയ്ക്കുന്ന<br />ചുളിവീഴാത്ത കീശകള്<br /><br />തലമൂടി വെള്ളം വന്നാല്<br />അതിനുമീതെ വഞ്ചി എന്ന്<br />ദൈവവും ഗതികെടുമ്പോഴാകണം<br />പ്രളയമുണ്ടാകുന്നത്<br /><br />*****************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-2279066231673038809?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-36786415163008971032011-09-12T16:35:00.003+04:002011-09-13T07:24:39.760+04:00'ഗന്ധ'കംഎന്റെ അടുക്കളയില്<br />മറ്റൊരടുക്കള മണക്കുന്നു<br /><br />കുനുകുനെ അരിഞ്ഞിട്ട <br />പടവലത്തിന് നെഞ്ചില്<br />ബീറ്റ്റൂട്ട് ചോന്ന മണം<br /><br />ഏലയ്ക്കാമണത്തില് നീന്തുകയാണ്<br />മീന്കറിയിലെ കുടംപുളി<br /><br />ഉടഞ്ഞ നാളികേരത്തില്<br />തുളസിവെറ്റിലയുടെ മണം<br />നീറി നീറിയിരുന്ന ഉള്ളിയില്<br />ഉലഞ്ഞുവീഴുന്നു പനിനീര്മണം<br /><br />രണ്ട് വാതിലുകളുള്ളതില്<br />ഒന്ന് മറ്റൊന്നിലേയ്ക്ക് കണ്ണെറിയുന്നതിനിടെ<br />നൂല്വണ്ണമുള്ളൊരു കാറ്റ്<br />ജനല് കയറിവന്നാലെന്നപോലെ<br />നുള്ളിനുള്ളി മുറം നിറഞ്ഞ മുരിങ്ങയില<br />സാരിത്തുമ്പുപറ്റി നിന്നിരുന്നു<br /><br />രുചിയറിയാത്ത കൂട്ടുകള്<br />തിളയ്ക്കുന്നതിന് ആവി<br />ശ്വാസനാളം നിറയ്ക്കുന്നു<br /><br />പുറത്തേയ്ക്ക് വഴി തിരഞ്ഞ്<br />അകം തിങ്ങി<br />കണ്ണും കാതും തിങ്ങി<br />വിരല്ത്തുമ്പില്<br />വെന്തുപോയ വറ്റായി പൊള്ളിയിരിയ്ക്കുന്നു<br /><br />അടുപ്പണച്ച്<br />മുഖവും മനസ്സും<br />കഴുകി വരുമ്പോള്<br />ചില്ലുഗ്ലാസ്സില്, ഇത്തിരി വെള്ളത്തില്<br />ഒരു ഒത്ത മരമെന്ന്<br />ഇലയനക്കാതിരിക്കുന്നുണ്ട്<br />ഒടിച്ചുവച്ച വേപ്പിന് ചില്ല<br />********************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-3678641516300897103?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-19848163821710834782011-08-28T12:05:00.001+04:002011-08-28T13:20:02.244+04:00ഒരു മണിക്കൂര് പത്തുമിനിറ്റില്പാതി ഇടത്തോട്ടും<br />പാതി വലത്തോട്ടും<br />മുഖം നോക്കുന്ന <br />ഒറ്റമുറിയാത്രയിലാണ്<br />മുഴുജീവിതചിത്രീകരണം<br /><br />സീറ്റിലടുക്കിയ ഉടലുകള്<br />ചാഞ്ഞും ചെരിഞ്ഞും തലകള്<br /><br />കൈകളില്<br />ഭാഷാഭേദത്തിന് കൂട്ടക്കലമ്പല്<br /><br />മനോരമയിലെ പീഡനക്കോളം<br />എക്സ്പ്രസ്സിന് നിയമലേഖനം നോക്കും<br />സമരാവേശിത തര്ക്കങ്ങള്<br />ക്രിക്കറ്റില് ചേരും<br />ചരമവാര്ത്ത പൊതിഞ്ഞ വടയില്<br />ചൂടുള്ള സാമ്പാര് വീഴും<br /><br />താഴെ <br />അവധിയെന്നുമല്ലാതെയും<br />ചിരിച്ചും കണ്ണുതുടച്ചും<br />രുചിയുമരുചിയും കലര്ന്ന<br />ഭാണ്ഡക്കെട്ടുകള്<br /><br />ഒരു സാരിത്തുളുമ്പലില്<br />ഉരുണ്ടുവീഴുന്നു<br />ബര്ത്തിന്റെ കണ്ണുകള്<br /><br />ഇരുപതുരൂപയ്ക്ക് ചെമ്പുവളതന്നും<br />നൂറ്റൊന്ന് നാട്ടറിവുകളെറിഞ്ഞും<br />യൂക്കാലിതൊട്ട്<br />പാറ്റഗുളിക മൊട്ടുസൂചിവരെ<br />എണ്ണയും അത്തറും മണപ്പിച്ചും<br />അതിഥികഥാപാത്രങ്ങള്<br />വന്നുംപോയുമിരിയ്ക്കും<br /><br />പഴയപേജുകള് ഇറങ്ങുന്നിടത്ത്<br />കഥാഗതിയുടെ മേക്കപ്പില്<br />സാരിയ്ക്കു പകരം ചുരിദാറിടാം<br />പാകമാകാത്തവരെ ഡയലോഗിടിച്ച്<br />പാളത്തില് വീഴ്ത്തിയോ വലിച്ചിറക്കിയോ<br />എഡിറ്റ് ചെയ്യാം<br /><br />ചെയിന് വലിച്ചാലുമില്ലെങ്കിലും<br />പിന്നണിപ്പാട്ടുകാര് <br />ഓര്ത്ത് പാടിക്കോളും<br />പഴകിയ വരികള്<br />ഒരു മാറ്റവുമില്ലാതെ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-1984816382171083478?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-50967984895605585412011-08-22T14:52:00.003+04:002011-08-22T21:40:56.741+04:00പൂമരത്തിലേയ്ക്കുള്ള വഴികളില്വേനലിനും മഴയ്ക്കുമിടയിലെ <br />കൊടുക്കല്വാങ്ങലുകള്ക്കൊടുവില്,<br />മഞ്ഞുകാലത്തിലേയ്ക്കുള്ള<br />എത്തിനോട്ടത്തിനിടയില്<br />വസന്തത്തിന് പൂവിളി കേട്ടു<br /><br />തുമ്പക്കുടത്തില്<br />ശ്രീപാദമുണരുകയാവും<br /><br />തണ്ടും തളിരും<br />സ്വപ്നനിറങ്ങളില്<br />ഉള്ളം പെരുക്കി,<br />മഴത്തുള്ളിയ്ക്കു മുകളിലൂടെ<br />പാറിവീഴുന്ന വെയില്ത്തുണ്ടുകളലങ്കരിച്ച്<br />തൊട്ടിടത്തെല്ലാം വിരിയാന്<br />ഇതള് മിനുക്കിയിരിപ്പാവും<br /><br />വേലിപ്പുറത്തെ ഇല്ലിക്കാട്ടില് മാത്രം<br />വിഷാദത്തിന് ഇലകൊഴിയുന്നു<br /><br />ഓടത്തണ്ടിന് നെഞ്ചില്<br />വലിച്ചുകെട്ടിയ ജീവിതം മൂളി<br />പതിഞ്ഞ ഈണത്തിലൊരു<br />കുഴലൂത്തുകാരന് നടക്കാനിറങ്ങുന്നു<br /><br />നേര്ത്ത സുഷിരങ്ങളില്<br />കാറ്റ് മുറുകുമ്പോള്<br />ജനാലകളെല്ലാം അവനിലേയ്ക്ക് തുറക്കും<br />വഴിക്കണ്ണു മടക്കി<br />നിറങ്ങളെല്ലാം അവനിലേയ്ക്കൊഴിയും<br />ഇതളെല്ലാം അവനെപ്പൊതിയും<br />മുളങ്കാട് പൂക്കും<br />വസന്തം സ്വപ്നത്തിന് വാതിലടയ്ക്കും<br /><br />**********************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-5096798489560558541?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-68705369163940297012011-08-07T14:14:00.001+04:002011-08-08T08:39:03.401+04:00ജീവനുള്ള ഫോസിലുകള് രൂപപ്പെടുന്നത്പൂമ്പാറ്റയോ ബാലരമയോ ആവോ<br />ചിത്രകഥയാണല്ലോ..<br /><br />രാജാവ് <br />വിദൂഷകനെ കേട്ടുകേട്ടിരിയ്ക്കുന്നു;<br />റാണി <br />പുടവയും അലങ്കാരങ്ങളും<br />മാറിമാറിയണിയുന്നു<br /><br />കയ്യൂക്കുള്ള മന്ത്രി<br />സപരിവാരം <br />നീതിയുടെ മൊത്തവിതരണത്തിന്<br />എവിടേയുമെപ്പോഴും<br /><br />പലവട്ടം അടച്ചിട്ട താഴുകളെല്ലാം<br />താനേ തുറന്ന്<br />പൊന്നുകെട്ടിയ കോട്ടയില്<br />അടയിരിയ്ക്കുന്നോനെ കയ്യോടെ പിടിയ്ക്കാന്<br />ഓതിരം കടകമെന്ന് <br />അകത്തേയ്ക്ക് പറക്കുന്ന മന്ത്രിയുടെ<br />ക്ലോസ്-അപ് ഷോട്ട്<br /><br />പുറത്ത്,<br />കീജയ് വിളികളോടെ<br />ഏതു വിഴുപ്പുമെടുക്കാന് പോന്നവര് <br /><br />വാള്പ്പേശലിനൊടുവില്<br />ഒറ്റക്കണ്ണുമൂടിയ കള്ളന്<br />അടിയറവു പറയേണ്ടതാണ്;<br />കഥ തീരേണ്ടതാണ്<br /><br />മന്ത്രിയ്ക്ക് പകര്ച്ച കിട്ടിയ<br />'നാരങ്ങാവെള്ള'ത്തില്<br />ഒഴുകിപ്പോകുന്നത് <br />നാളിതുവരെക്കൊതിപ്പിച്ച വാക്കല്ലേ<br />കള്ളനല്ലേ എന്ന്<br />കഴുത കൊമ്പിളക്കുന്നിടത്ത്,<br />കള്ളനെ കണ്ടുകെട്ടാനൊരു<br />വാറോലയില്ലല്ലോ<br />ചൂടിക്കയറില്ലല്ലോ എന്ന്<br />മന്ത്രി രണ്ടു കണ്ണും മൂടുന്നിടത്ത്<br /><br />കഥ അനക്കമറ്റു നില്ക്കുന്നു<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-6870536916394029701?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-13211578728630385752011-05-30T12:21:00.000+04:002011-05-30T12:21:15.364+04:00മരത്തല(പ്പു)കളെക്കുറിച്ച്രാവിന് ഊടും പാവും നെയ്ത മിന്നാമിന്നികള്<br />പുലരുവോളം കൂട്ടിരുന്ന മഞ്ഞുതുള്ളികള്<br />മേലു ചുളുങ്ങി മഞ്ഞ മഞ്ഞച്ച ഇല<br />പേറ്റുമുറിയ്ക്ക് പുറത്ത്<br />കൈ പിന്നില് കെട്ടിയും നീര്ത്തിയും<br />തലകുടഞ്ഞ് അടിയളന്ന കാറ്റ്<br /><br />ആരുമറിയുന്നില്ലല്ലോ...<br /><br />ഇതളും കാമ്പും തുരന്നുപോകുന്നത്<br />ആരുമറിഞ്ഞിരുന്നില്ലല്ലോ..<br /><br />കയ്യത്താകൊമ്പില്<br />കണ്ണെത്താദൂരത്തില്<br />ഇലപൊതിഞ്ഞൊളിപ്പിച്ച മൊട്ടായിരുന്നു<br />വിടര്ന്ന ചില്ലയൊന്നാകെ<br />മണ്ണിലേയ്ക്ക് ചുരുണ്ടുപോകുന്നത്<br />ആരുമാരുമറിഞ്ഞില്ലെന്നാണോ...<br /><br />സൗന്ദര്യശാസ്ത്രത്തിനേറ്റ പുഴുക്കുത്താണെന്ന്<br />തേന്കുടിയന്മാര്<br /><br />വിളവെടുപ്പല്ലേ കേമം <br />വളം ചെയ്യല് ഉത്സവമല്ലല്ലോ എന്ന്<br />മണ്ണിരകള്<br /><br />വെള്ളക്കാരന്റെതായിരുന്നു<br />പുഴുതൊടാത്ത തോട്ടങ്ങളെന്ന് <br />വെള്ളമൂടിയിരിയ്ക്കുന്നോര്<br /><br />പുഴുക്കളെ കല്ലെറിയണമെന്ന്<br />ചുരുട്ടിയ മുഷ്ടികള്<br /><br />അമരത്തടത്തിലും<br />ആലിന്ചോട്ടിലുമുണ്ട്<br />പുഴുസഞ്ചികള്<br />മണ്ണുതൊട്ട് ഇലത്തുമ്പുവരെ<br />കണ്ണുവച്ചവര്<br /><br />വേരോളമിറങ്ങിപ്പോയി,<br />നല്ലജീവനെ വീണ്ടെടുക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന്<br />ഓരോ മഴത്തുള്ളിയോടും<br />തവളകള് കരഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുന്നു<br />വയല്വരമ്പില് ചീവീടുകള്<br />കാതു തുളയ്ക്കുന്നു..<br /><br />ഇഴഞ്ഞുകേറ്റങ്ങളെ പ്രതിരോധിയ്ക്കാന്<br />തണ്ടുനിറയെ മുള്ളുകള് മുളയ്ക്കുമായിരിയ്ക്കുമെന്ന്<br />ഒറ്റക്കാലില് ഒരു കൊടിമരം<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-1321157872863038575?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-10449308079702156332011-05-03T10:11:00.001+04:002011-05-03T10:18:29.790+04:00കുടഞ്ഞെറിയുന്തോറും ചുറ്റിപ്പിടിയ്ക്കുന്ന വിരല്ത്തണുപ്പുകള്ജീവിതത്തിന്റെ അതിശൈത്യമേഖലയില് നിന്നും<br />കാറ്റ് വീശിവീശിക്കയറുമ്പോളെല്ലാം<br />തടുത്തു നിര്ത്തണമെന്നുണ്ട്<br /><br />വെളിച്ചമിറങ്ങാത്ത വാഴത്തോപ്പില് പൊട്ടിച്ചിരിച്ച, <br />പിന്നെ ചോര പൊടിഞ്ഞ വളപ്പൊട്ടുകള്<br />മുളങ്കൂട്ടില് ലഹരി പൂഴ്ത്തിയ ചപ്പിലകള്<br />കിതപ്പുകള് ഒളിച്ചുകടന്നു കടന്ന് <br />മുള്ളുപതിഞ്ഞ വേലികള്..<br /><br />മൂത്തുമൂത്ത് കലര്ന്നുപോയ ശീലക്കേടുകളെ<br />അരിച്ചുമാറ്റാനാവാത്തതിനാല്<br />ശീതീകരിച്ചു മറയിട്ട ഇടങ്ങളാണെല്ലാം<br /><br />ഒളിക്കണ്ണുകള്,<br />സദാചാരമാപിനിയിലെ സൂചകങ്ങളുടെ<br />കടപറിയ്ക്കുന്ന കൊടുങ്കാറ്റുകളെ<br />ലോകത്തെക്കാട്ടുമ്പോഴൊക്കെ,<br />ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്<br />ശീതീകരണിയുടെ മൂടിയിളകാന് തുടങ്ങും<br />വളപ്പൊട്ടുകള് ചങ്കില് കൊരുക്കും<br />വിളര്ത്ത ടോര്ച്ചുലൈറ്റുകള് കണ്ണുതുളയ്ക്കും<br /><br />ഉപ്പുനീര്ക്കയങ്ങളില് നിന്ന്<br />ശാപക്കലമ്പല് ചുഴിയിട്ട് പൊങ്ങിപ്പറക്കും<br />നീണ്ട പനനിരകളിലെ <br />യക്ഷിസഞ്ചാരം പോലെ..<br /><br />കണ്ണും കാതും കൊട്ടിയടയ്ക്കണമെന്നുണ്ട്<br />തൊലിയിലെ സൂചിപ്പഴുതുകള് വരെ<br />പൂട്ടി വയ്ക്കണമെന്നുണ്ട്<br /><br />*****************************<br />കൃതിയുടെ <a href="http://krithipublicationsernakulam.blogspot.com/2011/04/blog-post_22.html">"കാ വാ രേഖ?" </a>യില് നിന്ന്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-1044930807970215633?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-78625994819722495112011-03-28T09:58:00.000+04:002011-03-28T09:59:11.510+04:00തോര്ത്ത്പാതി തുറന്നിരുന്ന പാന് ഡപ്പയില്<br />നുള്ളിയെടുത്തതിന് കുഴി,<br />ആഫ്റ്റര്ഷേവിന്റെ മണം നനച്ച തോര്ത്ത്,<br />മലര്ന്ന കണ്ണിലും<br />നിവര്ന്ന വിരല്ത്തുമ്പിലും<br />ഒഴുകിത്തീരാത്ത സ്പന്ദനം<br /><br />മാര്ക്കറ്റ് ബില്ഡിംഗില്<br />രണ്ടാം നിലയിലെ<br />നാലാം മുറിയില്<br />ഒരൊറ്റക്കൊളുത്തിലിത്രയും<br />തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു.<br /><br />കരഞ്ഞു തേഞ്ഞ കട്ടിലില്<br />അക്കങ്ങളിട്ടു പൂട്ടിയ <br />തോല്പ്പെട്ടി<br /><br />സൂത്രപ്പൂട്ടു തുറക്കാനാവാതെയാവാം<br />താക്കോലുമുപേക്ഷിച്ച്<br />അവന് പോയ്ക്കളഞ്ഞത്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-7862599481972249511?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-7472998247895465112011-03-20T14:04:00.002+04:002011-03-20T14:11:21.539+04:00നിന്നെ മനസ്സിലാവുന്നില്ല, ചിലപ്പോഴെങ്കിലും എന്നെയുംകുടിനീരിലേയ്ക്ക് <br />തൊട്ടി മുക്കുമ്പോളാകും<br />നീ കിണര് തന്നെ മാച്ചുകളയുന്നത്<br />നെല്ലിയ്ക്കച്ചവര്പ്പ് തൊണ്ടയിലിരുന്ന് പെരുക്കും<br />കിട്ടാത്ത ജലമധുരം<br />പ്രതീക്ഷയുടെ വേനല്പ്പടിയില് നിന്ന് കിതയ്ക്കും<br /><br />കണ്ണുനിറച്ചുമുള്ള മുള്ക്കള്ളിയില് നിന്നും <br />മനസ്സൊന്നു നനച്ചിടാന്<br />മഷിത്തണ്ടു തേടുമ്പോള്..<br />കാഴ്ച്ചപ്പാടത്തു നിറയെ നീ<br />മണല്ക്കുന്നുകള് വിതറും<br /><br />ഒടുക്കം<br />ഏതൊക്കെയോ ശാപഭാഷയില് <br />ചിറികോട്ടി മുഷ്ടിചുരുട്ടി<br />ഉപ്പുപാത്തിയിലൊതുങ്ങുന്ന എനിയ്ക്കായി,<br />വരണ്ട ശിരോവസ്ത്രമൊളിപ്പിച്ച <br />മരുപ്പച്ചയില് നിന്ന് <br />ഈന്തപ്പഴച്ചാറ്<br />ഇറ്റിത്തരുന്നവളേ.. നിന്നെയും..<br /><br />പച്ചതീണ്ടാത്ത മണ്ണില് അടഞ്ഞുതീരുന്ന<br />ജീവിതത്തവണകളെണ്ണിയെണ്ണി<br />പാതിയുണങ്ങിയ കരുവാടുപോലെ കൈകാലടുക്കി,<br />അടപറ്റിയ തലയിണയുടെ സ്വപ്നത്തിലേയ്ക്ക്<br />വലിഞ്ഞുകയറുന്ന എന്നെയും..<br /><br />ഒരു മഴത്തുള്ളിയില്<br />കുതിര്ന്നുപോയേക്കാവുന്ന മനസ്സിന്<br />മനസ്സിലാകാതെ പോകുന്നതില് എന്താണ് തെറ്റ്?<br />**********************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-747299824789546511?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-6937544064978855962011-02-28T20:43:00.002+04:002011-02-28T21:19:32.086+04:00ശബ്ദം ഉരിച്ചെടുത്ത പാട്ട്ഉള്ക്കടലിലെവിടെയോ <br />അലയുന്നുണ്ടൊരു പുഴ<br /><br />ഓളപ്പരപ്പിന് അടരുകളില്<br />മൂക്കോളം മുങ്ങി കണ്ണിലിരുട്ടു കേറ്റിയും<br />ഇടയ്ക്കു വെയിലെടുത്തു തലതോര്ത്തിയും<br />പായലൊട്ടിയ ജന്മം മറിച്ചുനോക്കിയും<br />ഉള്ക്കടലില്.. ഒരു പുഴ<br /><br />ചുളിഞ്ഞും കീറിയും പറിഞ്ഞും<br />ഒരുപാട് ഏടുകളില്ലാത്ത<br />പഴയകാല പാട്ടുപുസ്തകം പോലെ...<br />പൂവെറിഞ്ഞ ചില്ലകള്,<br />കൊമ്പൊടിഞ്ഞ് ഒഴുകിവന്ന മലകള്,<br />പിടികിട്ടാതെപോയ മണ്ണൊഴുക്കുകള്<br />മുങ്ങിപ്പിടഞ്ഞ<br />ഒടുക്കത്തെ നീര്ക്കുമിളയില്<br />പറ്റിപ്പിടിച്ച കയ്യെഴുത്തുകള്<br /><br />പാതിവച്ചടഞ്ഞുപോയ തിരയൊരുക്കങ്ങള്<br />കടല്വഴിയിലെ ഉള്വലിവുകള്<br />ചര്ച്ചയ്ക്കെടുക്കുമോ..<br /><br />ഒളിപ്പിച്ചു കൊണ്ടുനടന്ന മിനുക്കങ്ങള് വെളിപ്പെട്ട്<br />കൊത്തിപ്പറിച്ചും കുതിര്ന്നും<br />തിരയ്ക്കും തിരശീലയ്ക്കും വേണ്ടാത്ത പാട്ടുകൾ<br />മൂന്നാം പക്കം<br />ഏതു തീരത്താവും?<br /><br />ഒരു പരിധിയിലും വരാത്ത<br />സങ്കടങ്ങള്<br />ഏതൊക്കെ കാഴ്ചയിലേയ്ക്കാകും ഒപ്പിയെടുക്കപ്പെടുക?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-693754406497885596?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-28782593330869316762011-02-03T09:00:00.002+04:002011-02-03T13:08:56.801+04:00പാത്തുമ്മാമബോധവുമബോധവും കൂട്ടിത്തുന്നിയ ഇടവഴിയിലൂടെ<br />ഭൂതകാലമിഴപിണഞ്ഞ നടത്തത്തിനിടയില്,<br /><br />പ്രകാശം കണ്ണെഴുതിച്ച<br />ഏതോ നിമിഷത്തിനോര്മയെ എന്നപോലെ,<br />തിമിരക്കണ്ണുകൊണ്ടാണെങ്കിലും<br />സൂക്ഷ്മമായൊരു<br />വെള്ളാരംകല്ലിനെ നുള്ളി,<br />മാനം കാട്ടാതെ<br />കാല്വിരലില് ഇറുക്കിപ്പിടിയ്ക്കും<br />പാത്തുമ്മാമ<br /><br />പിഞ്ഞിയ കാച്ചിയൊന്നു മുറുക്കി,<br />ഓരോ കല്ത്തുണ്ടിനേയും<br />വീടുകാണിയ്ക്കും, പുതപ്പിച്ചുറക്കും<br /><br />സ്വപ്നനാഴികകളില്,<br />മിന്നാമിന്നികള് മേലാപ്പിട്ട ആകാശമുറ്റത്ത്<br />മയിലാഞ്ചിക്കൈകള്ക്കൊപ്പം<br />കൊട്ടിപ്പാടാന് പോകും<br /><br />മേലാകെ തളിര്ത്ത ചിറകുകരിഞ്ഞ്<br />കീറപ്പായിലെ പഴമ്പുതപ്പിനടിയിലേയ്ക്ക്<br />നാടുകടത്തപ്പെടുമ്പോള് <br />പാത്തുമ്മാമയുടെ പീളകെട്ടിയ പകലിനെ<br />മുറ്റത്തെ മാവില പല്ലു തേപ്പിയ്ക്കും<br />പാളത്തൊട്ടി തുളുമ്പി നില്ക്കും<br /><br />പുള്ളിവീണ രണ്ടോട്ടുപാത്രവും<br />വക്കില്ലാ പിഞ്ഞാണവും<br />പൊളിഞ്ഞ ചാണകത്തറയില്<br />നിര്ത്താതെ വെടി പറയുകയാവും;<br />മടിയന്മാര്!<br /><br />പണ്ടെന്നോ<br />ഭാഗ്യം തേടിപ്പോയ തോഴന്റെ<br />കൈതപ്പൂക്കും ഉറുമാല്ത്തുണ്ടെടുത്ത്<br />പാത്തു കസവുതട്ടമിടും, <br />സുറുമയെഴുതാനവന്റെ വിരല് തേടും<br /><br />കെട്ടിമേയാത്ത പുരയില്<br />ചിതറുന്ന മഴയിലും ചോരുന്ന വെയിലിലും<br />മുല്ലപ്പൂമണക്കുന്ന കെസ്സുപാട്ടൊഴുകും<br /><br />പിന്നെപ്പിന്നെ<br />മുട്ടോളമിട്ട കുപ്പിവള പൊട്ടിപ്പൊട്ടി<br />കല്ലിച്ച ഓര്മ്മക്കൂമ്പാരത്തില് കലരുമ്പോള്<br />കാറ്റിലൊരു തേങ്ങലുയരും<br /><br />ഒരു സന്ധ്യയ്ക്ക് <br />മഴവില്ലിറങ്ങിയെത്തിയ<br />മിന്നല്ത്തോണിയില് കയറിപ്പോയതാണ്;<br />പുലര്ന്നിട്ടും, മാവില കുഴഞ്ഞു വീണിട്ടും<br />തൊട്ടി വരണ്ടിട്ടും<br />പാത്തുമ്മാമ വന്നില്ല<br /><br />വെള്ളാരം കുന്നുകളില്<br />മലക്കുകള് പാറിനടന്നു<br />മഴയുണക്കാനിട്ട മൈതാനം കടന്ന്<br />മയിലാഞ്ചിക്കാട്ടിലേയ്ക്ക് വഴി വളര്ന്നു<br /><br />കേട്ടു കേട്ടു വന്ന്,കണ്ണുതുടച്ചവരോട്,<br />എന്റെ പാത്തു<br />മേഘം മുറിച്ച് നീന്തി വരുന്നല്ലോ എന്ന്<br />ഓര്മ്മക്കല്ലുകള്ക്കിടയില് നിന്നും<br />ഉറുമാലുചുറ്റിയ ഒരു പൊന്പണം<br />തിളങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-2878259333086931676?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-54508897610396290622010-12-29T20:18:00.001+04:002010-12-29T20:19:47.983+04:00വായനപ്പങ്ക്പുലര്വെളിച്ചത്തിനു നേരെ<br />പിന്മാറാന് കൂട്ടാക്കാത്ത<br />രാത്രിയുടെ ധാര്ഷ്ട്യം<br /><br />ഇരുമ്പു ഗേറ്റില് <br />പത്രം തലയടിച്ചു വീണു<br />വാര്ത്തകള് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു<br />ഗന്ധകം മണത്തു<br /><br />ഉരുട്ടി നിവർത്തിയ നിലവിളി<br />കാറ്റില് നിന്നും കാതിലേയ്ക്ക് കുത്തിക്കയറിയത്;<br />കാടു തുളച്ച വെടിയൊച്ചയുടെ ബാക്കി;<br />ഇരുട്ടിൻ ചരടറ്റങ്ങളിൽ<br />ആളിപ്പടര്ന്നുകൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുന്നത്<br />ഉള്പ്പേജുകളില് കൂട്ടം കൂടുന്നു<br /><br />'നിലവിളിയില് നിന്നും ഊര്ജ്ജസംഭരണം' <br />ആധുനിക പ്രബന്ധവിഷയത്തില്<br />ഒടുങ്ങാത്ത സ്രോതസ്സുകളുടെ<br />സാങ്കേതിക മേന്മയെപ്പറ്റി <br />വെള്ളതേച്ച ചര്ച്ചകള്<br /><br />കേള്വിയൊടുങ്ങിയ<br />അക്ഷരക്കൂട്ടങ്ങളില്,<br />കണ്ണീര്പ്പരലുകള്ക്കു മീതെ<br />വിഷം നനഞ്ഞ്<br />തലവീര്ത്ത് മെയ്തളര്ന്നവർക്കൊപ്പം<br />കണ്ണിഴയുമ്പോള്<br /><br />എന്റെ ജനലരികത്തെവിടെയോ<br />വിഷാദം കോരിക്കുടിച്ച <br />ഒരു കിളിപ്പാട്ട് ഉരുകി വീഴുന്നു<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-5450889761039629062?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-12863345206536027492010-11-14T19:35:00.001+04:002010-11-14T19:37:34.610+04:00തേച്ചു മിനുക്കി തേഞ്ഞു മിനുങ്ങി..ഇനിയുമൊരു തുന്നലിനിടമില്ലെന്ന്<br />പിഞ്ഞിയ തോല്<br />ആണിയടിയ്ക്കാനില്ലെന്ന് നെഞ്ച്<br />അഴുകിയ ജീവിതം കൂട്ടിനിര്ത്താനാവാത്ത<br />തുരുമ്പിച്ച കൊളുത്തുകളടക്കം പൊതിഞ്ഞുകെട്ടി<br />എത്രയോ തവണ <br />ഞാനെന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചതാണ്<br /><br />പഴങ്കഥയിലെ ചെരുപ്പിനെപ്പോലെ,<br />കുഴിച്ചുമൂടിയാലും<br />കടലിലൊഴുക്കിയാലും<br />വീണ്ടും വീണ്ടും തേടിവരുമെന്നറിയാതെ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-1286334520653602749?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-40529907929458956132010-11-09T11:39:00.002+04:002010-11-09T11:45:40.043+04:00വെളുക്കുമ്പോള് കുളിയ്ക്കണം, വെളുത്ത മുണ്ടുടുക്കണം..അരിക്കാരിച്ചേട്ടത്തി പണ്ടുപറഞ്ഞപ്പോള്<br />ഇത്ര കരുതീല്ല<br />പരുവപ്പെടുത്തിയ വിതയൊന്നും വേണ്ട<br />തെറിച്ചു വീഴുന്ന മണി മതി<br />അത്ര വളക്കൂറുള്ള മണ്ണാണ്<br /><br />വടക്കന് മലകടക്കുന്ന <br />തുരപ്പന്മാരെ പേടിപ്പിയ്ക്കാന് <br />വേണ്ടിവന്നാല്<br />നാട്ടീന്നു പൊട്ടാസു കൊണ്ടുവരാലൊ<br /><br />തൊപ്പിവച്ച തമ്പ്രാന്<br />വ്യവസ്ഥകളൊക്കെ സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ട്<br /><br />കരാറൊന്നൊത്തു കിട്ടാന്<br />അപ്പനപ്പൂപ്പന്മാരെത്തൊട്ട്<br />പിറക്കാന് പോണോരെക്കൂടി<br />ഉയര്ത്തിപ്പാടി;<br />ഈത്തറവാടിന്റെ തലതൊട്ടപ്പന്<br />പണ്ടുപറഞ്ഞ കഥകളാണ് <br />ഇന്നുമെന്റെ വഴികാട്ടിയെന്ന് വരെ<br />കാച്ചി വിട്ടു,<br />കച്ചോടം നടക്കണ്ടേ..!<br /><br />ഇവിടത്തെ കുട്ട്യോള്<br />ഏഴാം കടലിനപ്പുറത്തേയ്ക്കു<br />പാലമിടുന്നതിനെപ്പറ്റി <br />ഗവേഷണോം ചെയ്തിരുന്നോട്ടെ,<br /><br />ഞാനീ മണ്ണിന്റെ വേരില് നിന്ന്<br />പൊന്നൂറ്റിയെടുക്കും<br />എന്റെ മുതലക്കുഞ്ഞുങ്ങള്ക്ക്<br />ഇവിടെയൊരു കുളവും കുഴിയ്ക്കും<br /><br />ഞാനാരാ മോന്!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-4052990792945895613?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-27727224203855181302010-10-20T19:59:00.001+04:002010-10-20T20:32:05.666+04:00ഉപേക്ഷിയ്ക്കാനാവാത്ത ഉടൽക്കുപ്പായങ്ങൾ"രണ്ടുപറ തവിടിനു പകരം<br />പുള്ളോത്തി തന്നതാ<br />ചുണ്ടുവരണ്ടൊരു പെണ്കിടാവിനെ"<br /><br />ചിറിയിലൂടെ ഇഴഞ്ഞിറങ്ങുന്ന <br />ചൊകചൊകന്ന പാമ്പിന്കുഞ്ഞിനെ <br />നീട്ടിത്തുപ്പിയൊരു<br />നാട്ടുനടപ്പുകഥ;<br />മുറ്റത്തും മനസ്സിലും<br />ചോരപ്പത്തി വിടര്ത്തും<br /><br />എന്റേതല്ലാത്ത ഇടത്തില്<br />ഞാനല്ലാത്ത ഞാന് എന്ന്<br />അനാഥമായ ഉള്വഴികളില്<br />പുള്ളോര്ക്കുടത്തിന് മുഴക്കം<br /><br />ആയില്യം നക്ഷത്രം<br />അധിദേവത സര്പ്പം<br /><br />ചുണ്ടുപോലെ വരണ്ടുപോയ മനസ്സില്<br />നെടിയ വരമ്പിലൂടെ<br />രണ്ടുപറ തവിടുമായി <br />പുള്ളോത്തി നടന്നു<br /><br />വിജനമായ രാക്കിനാക്കള്<br />ഒരിടിവെട്ടിലും കെട്ടുപോകാത്ത ഇഴജന്മങ്ങളായി<br />പറന്നു കൊത്തി<br /><br />രാവിനു മൂര്ച്ചയേറും യാമങ്ങളില്<br />കെട്ടുപിണഞ്ഞ കടും നിറങ്ങളെ,<br />മുടിയിഴച്ചും പൂക്കുല തല്ലിയും<br />അഴിച്ചെടുക്കാനാവാതെ..<br /><br />ഇരുട്ടു പന്തലിച്ച ആകാശത്തിനു കീഴെ<br />ചിറകു വെട്ടി ഉപേക്ഷിയ്ക്കപ്പെട്ടവള്<br />അസ്ഥിത്വത്തിന് ചോദ്യചിഹ്നത്തില്<br />തലകീഴായാടി<br /><br />പാടത്തിനക്കരെനിന്ന്<br />കവുങ്ങിന് പൂമണം പൊതിഞ്ഞ്<br />ജനല്വഴിയിലൂടെ<br />വീണ്ടും<br />കാറ്റ് കടത്തിക്കൊണ്ടു വരുന്നു;<br />മേലാകെ തണുപ്പിഴയുമൊരു<br />പുള്ളുവന് പാട്ട്<br />*****************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-2772722420385518130?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-52252064648326773452010-09-14T13:39:00.001+04:002010-09-14T13:43:53.231+04:00എന്നെത്തന്നെപറഞ്ഞും കേട്ടും തേഞ്ഞുപോയ<br />വാക്കുകൊണ്ടാണ് മേച്ചില്<br /><br />പലകുറി കടഞ്ഞതാണെങ്കിലും<br />കഴുക്കോലാകാനുള്ള ഉറപ്പൊന്നുമില്ല<br />ചിന്തകള്ക്ക്<br /><br />മാറാലയില് തൂങ്ങിയാടുന്ന<br />വാഗ്ദത്ത ഭംഗികള്<br />എന്നത്തേയും പോലെ<br />ഏതു സമയത്തും വീണുമറയാം<br /><br />ആദര്ശങ്ങള് ഉത്തരമാകുമ്പോള്<br />മനസ്സ് അനങ്ങാപ്പാറയാകേണ്ടതാണ്;<br />പക്ഷേ, <br />കടുപ്പിച്ചൊരെഴുത്തില്<br />തകര്ന്നുപോകുന്നതാണ് ചുമരെങ്കില്<br />തറച്ചൊരു നോട്ടത്തില്<br />അനുസരിപ്പിയ്ക്കപ്പെടുന്നതാണ്<br />തൂണുകളെങ്കില്..<br />ഉത്തരത്തിനു താങ്ങാകില്ല<br /><br />ദീര്ഘശ്വാസമൊരു കൊടുങ്കാറ്റാകാം<br />ഉലയ്ക്കുന്ന ഭയപ്പാടുകളില് നിന്നും<br />അസ്വസ്ഥതയുടെ ഉറുമ്പുകൂട്ടങ്ങള്<br />ഓരോ കോശത്തിലും കവാത്തു നടത്താം<br /><br />ഒടുവില്<br />തൊട്ടാല് പൊടിയാവുന്ന <br />നേര്ത്ത നാരുകളോ തുണ്ടങ്ങളൊ ആയി<br />മനസ്സില്ലാതെ, ഒരു ശരീരം പറന്നുപോകാം<br /><br />തല നെഞ്ചിലേയ്ക്കു വളച്ച്<br />ദേഹം ചുരുട്ടിയൊതുക്കി<br />അമ്മയിലേയ്ക്കെന്നപോലെ <br />ചുരുങ്ങിച്ചുരുങ്ങി<br />ഒരൊറ്റ കോശത്തില്<br />എനിയ്ക്കെന്നെ സൂക്ഷിച്ചു വയ്ക്കണം<br /><br />ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിനും കൈകൊടുക്കാതെ. <br /><br />*************************<br /><a href="http://anukalikakavitha.blogspot.com/2010/08/blog-post_26.html">"ആനുകാലിക കവിത"</a>യില് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-5225206464832677345?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-77195554552593705032010-08-19T07:45:00.000+04:002010-08-19T07:46:27.661+04:00നീരാവേറുന്തോറും നീന്തിക്കയറും<br />കടല്സ്പര്ശത്തിന് സ്വേദമന്ത്രണമേറ്റ്<br />മനസ്സിന്റെ ഒളിസങ്കേതങ്ങളില് നിന്നും<br />കമ്പിയില്ലാക്കമ്പിയിലൂടെ<br />സന്ദേശ കമ്പനങ്ങള്<br />ശരീരത്തിലാവേശിയ്ക്കുമ്പോള്,<br /><br />ഒഴുക്കിനാവേഗത്തില്<br />പൊട്ടിത്തകര്ന്നേയ്ക്കുമെന്ന്<br />കൈ ഞരമ്പുകള് സന്ദേഹിയ്ക്കുമ്പോള്,<br /><br />പ്രണയസ്ഫുലിംഗത്തിന് വജ്രസൂചിയാല്<br />നിന്നെയെന്നില് എഴുതിച്ചേര്ത്തത്,<br />അഗ്നിരേഖകളായി വേരുപടര്ത്തി<br />പൊടിച്ചുണര്ന്നതാണെന് കവിത..<br /><br />ഇക്കാലമത്രയും നിന്നുപോയിരുന്ന<br />ഘടികാര സൂചികളില്<br />ഹൃദയമിടിപ്പേറ്റിയ വസന്തമേ..<br /><br />നിന്റെ പച്ച തഴയ്ക്കുന്നത്<br />ഇന്നെന്റെ അസ്ഥികളിലാണ്<br />പൂക്കുന്നതും കായ്ക്കുന്നതുമെന്റെ മജ്ജയാണ്<br />എന്നിലിനി എന്റേതെന്നു പറയാന് <br />ഞാനില്ല; നീയല്ലാതെ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-7719555455259370503?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-56279346723732574362010-07-18T09:15:00.000+04:002010-07-18T09:19:25.128+04:00അവസാനപംക്തി (വഴി കണ്ടുപിടിയ്ക്കുക)കൈരേഖ കണക്ക്<br />പന്തലിച്ച വരകളിലൂടെ,<br />ഒരു പെന്സില്<br />ഉരഞ്ഞു തേഞ്ഞു പോകുന്നതിനു പിന്പേ,<br />കുതിച്ചും ഓടിയും <br />തിരക്കോടെ കുഞ്ഞുകാലുകള്;<br />അലസതയില് തട്ടിവീഴാതെ<br />കുസൃതിയില് ഒളിച്ചിരുന്ന് മയങ്ങാതെ..<br /><br />വികൃതിപ്പെന്സിലിന്റെ മറുതല, <br />ഇടയ്ക്കിടക്ക് <br />വര മായ്ചുമാറ്റുന്നുണ്ട്;<br />ശരിവര അതാവാം<br /><br />മെല്ലെപ്പോകും <br />ആമച്ചങ്ങാതിയല്ല ജീവിതം,<br />അമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്<br /><br />ചിലയിടങ്ങളില് ഇരുള്വനം,<br />ഇടുങ്ങിയ ഉറുമ്പുവഴികള്<br /><br />ഇളകുന്ന ഒറ്റവരിപ്പാലം<br />കൈവരിയില്ലാത്ത കിണര്<br /><br />കണ്ടുപിടിയ്ക്കേണ്ട വഴിയുടെ<br />മറുതലയ്ക്കലാണമ്മ<br /><br />അറിയാപ്പാതയില്<br />പേടിക്കൂട്ടുകളായി<br />കൊല്ലന്റെ ആലകള്<br /><br />മുയല്മണത്തില് പൊന്തകളുടെ<br />മൂക്കു വിടരുന്നുണ്ടോ..<br /><br />പെന്സില്വര തെന്നിച്ചൊരു നഖമൂര്ച്ചയില്,<br />പല്ലിന് ആഴമളക്കലില്,<br />പവിഴക്കണ്ണ് തുളഞ്ഞു<br /><br />പിറ്റേന്ന്,<br />ചോപ്പുണങ്ങിയ<br />നീണ്ട ചെവിയുള്ള പഞ്ഞിത്തുണ്ടായിരുന്നു<br />ടിവി സ്ക്രീനുകളില്<br />ആഘോഷത്തിന് കൊടിയടയാളം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-5627934672373257436?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-13873787874069593022010-06-28T11:35:00.001+04:002010-06-28T13:36:35.287+04:00വായില്ലാമൊഴികരിയും ചോപ്പും തേച്ച<br />മുഖമെഴുത്തും ഉടുത്തുകെട്ടും<br />കഴുത്തിറങ്ങിയ മുടിയുമായി കളിവേഷങ്ങള്,<br />കുറുങ്കുഴലും ചിലമ്പും<br />മുഴങ്ങുമൊറ്റച്ചെണ്ടയും കൊണ്ട്<br />കാണികളിലേയ്ക്ക് <br />കാല്ത്താളം പകര്ത്തി<br /><br />ലോകം വിഴുങ്ങും തിരകളെ <br />വരച്ചിട്ട കളങ്ങളില്<br />തലചെരിച്ചും വെട്ടിച്ചും<br />കൈച്ചൂരല് ഇടയ്ക്കു മിന്നലായ് നിവര്ത്തി<br />വാള്ത്തിളക്കമായ് ചുവടു മാറ്റി<br />ഉത്സവം തിമര്ത്താടി<br /><br />പതിയെപ്പതിയെ മേളം മുറുകി<br />കാല്വേഗം കൂടി<br />ആരവമിരമ്പിച്ചൊരുവന്<br />ചായം തൊട്ടൊരു നെഞ്ചില്<br />വാള്മുനയുഴിഞ്ഞു;<br />കുനിച്ച തോളെല്ലുകള് പേടിയഭിനയിച്ചു<br />ചെണ്ടയെന്തൊക്കെയോ ഉറക്കെപ്പറഞ്ഞു<br /><br />മറുതലയ്ക്കല്, വീണ്ടുമതേ രംഗം<br />ചെണ്ടയുടെ ഗര്ജ്ജനം<br />കുഴലിന്റെ മുറവിളി<br />തനിയാവര്ത്തനം..<br /><br />ഇടവരമ്പു മായ്ച്ചു;<br />കളിക്കാര് കാഴ്ചക്കാരിലിറങ്ങി<br /><br />മെല്ലെ.. വളരെ മെല്ലെ<br />തണുത്ത ഭാരത്തോടെ<br />മൂര്ച്ച മേഞ്ഞ ദേഹങ്ങള്<br />ഓരോന്നായി ചായക്കൂട്ടില് കുഴഞ്ഞു<br />അഭിനയത്തികവെന്ന് കയ്യടിച്ച്<br />ആഘോഷം നുരഞ്ഞു..<br /><br />ഉയര്ത്തിക്കെട്ടിയ തട്ടില്<br />ഭേഷെന്ന് തലയാട്ടുന്നു,<br />തൂവല് തൊപ്പി വച്ച പൊന്നാടകള്<br /><br />ആര്പ്പിന്നുച്ചസ്ഥായിയില്<br />കറുപ്പും മഞ്ഞയും വെള്ളയും ചുവപ്പിച്ച്<br />മുഖത്തെത്തിയ തിളക്കമോര്ക്കുന്നു<br />കീഴ്ച്ചുണ്ടിനൊപ്പം തെറിച്ച ശബ്ദവും<br /><br />ഇതു മരണനൃത്തം,<br />കൊയ്യുന്നതെതിര്വാക്കിന് നാക്കുകള്..<br />ചൂണ്ടിപ്പറഞ്ഞ വിരലറുത്തുപോയത്<br />കരുത്തായ് കുരുത്തില്ലിതുവരെ<br /><br />ഉറക്കത്തിന് ഇരുട്ടുപാളിയ്ക്കിടയിലൂടെ<br />കണ്ണു കീറുകയാണീ<br />ദു:സ്വപ്നസൂചികള്<br /><br /><br />****************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-1387378787406959302?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-322918786207261302010-06-19T21:15:00.004+04:002010-06-19T22:42:11.018+04:00സെമിത്തേരിയില്ഓര്മ്മക്കല്ലുകള്ക്കു താഴെ<br />ചിതലരിച്ച ശബ്ദങ്ങള്<br />അടക്കം പറയുന്നുണ്ട്<br /><br />ആഞ്ഞു വെട്ടലിന് മണ്ണിളക്കത്തില്,<br />വെളിച്ചത്തിന് വിള്ളലുകള്ക്ക്<br />വെയില് മണം;<br />ആരായിരിയ്ക്കാം വരുന്നത്?<br /><br />ഓരോ കുഴിയിലും<br />ഓരോ ലോകം വീര്പ്പുമുട്ടി<br /><br />അലിയാത്ത എല്ലിന്കൂടുകളില്<br />ചലനസാഗരത്തിന് ഓര്മ്മ തൊട്ടു;<br />പേശികള് പൊടിച്ചു, തഴച്ചു;<br />ഓട്ടക്കണ്ണുകള്, <br />മരിച്ചുപോന്ന കാലത്തിനൊത്ത <br />വേഷത്തിലും ഭാവത്തിലും<br />പരിചിത മുഖങ്ങളെക്കണ്ടു<br /><br />അയല്ക്കുഴിയില്,<br />തീവണ്ടിയരച്ചെടുത്ത ബാക്കിയില്<br />വെള്ള മൂടി<br />നിശ്ശബ്ദമായി മണ്ണുപെയ്തു<br /><br />സ്വപ്നജീവനത്തിന്റെ എത്താക്കണക്കില്<br />ചത്തു ജീവിക്കുന്നവര്ക്ക്,<br />സഹനസമരത്തിനിപ്പൊഴും<br />തെറ്റായ സമവാക്യം തന്നെയെന്ന്<br />എല്ലാ ആകാംക്ഷകളും<br />സ്വന്തം ഇരുളകങ്ങളിലേയ്ക്ക് മടങ്ങിപ്പോയി.<br /><br /><a href="http://nattupacha.com/content.php?id=724#expand">നാട്ടുപച്ചയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-32291878620726130?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-12870011106968088112010-05-27T07:30:00.003+04:002010-05-27T10:40:56.104+04:00സൂര്യായനംമേഘം ചുറ്റിപ്പടര്ന്ന മലയില് നിന്നും<br />നടക്കാനിറങ്ങും ഋതുക്കളുടെ<br />പുടവത്തുമ്പൊന്നു തൊട്ടാല്<br />തളിര്ക്കാനും പൂക്കാനും<br />ഇല മാറ്റിയുടുക്കാനും കൊതിച്ച്,<br />നിറച്ചാര്ത്തൊതുക്കി വച്ചിരുന്ന ചില്ലകളെ<br />കരിയില പൊതിഞ്ഞെടുത്തു പോയി<br /><br />ചുളിവീണ ചെമ്മണ്മുഖങ്ങളും<br />പാകിയ പാറത്തലപ്പുകളും<br />വരണ്ട നീരൊഴുക്ക് ഏറ്റുപാടി<br /><br />കണ്ണും കാതും പാട്ടനിലമായി<br /><br />മധുരം പൊതിഞ്ഞ വിഷവിത്ത് <br />നുണഞ്ഞ് നുണഞ്ഞ്<br />കര്മ്മകാണ്ഡം <br />ശൈത്യകാലത്തില് നങ്കൂരമിട്ടു<br /><br />വെയില്മഞ്ഞയുടുത്തൊരു ഞാറ്റുപാട്ടില്,<br />അക്ഷരമാലയിലെ ഓരോ മണിയും<br />വേരൂന്നി നിവര്ന്ന്<br />ആകാശത്തേയ്ക്ക് നോട്ടമെറിഞ്ഞതാകാം;<br />മരിച്ച നാവിലും നാഡിയിലും<br />ഒരരയാലിന് ഇലപ്പെരുക്കം..<br />ഒരോടത്തണ്ടിന് ശ്വാസവേഗം..<br /><br />മനസ്സിന് കൈവഴികളില്<br />കാറ്റിന് വായ്ത്താരി കേള്ക്കുന്നു<br />ഋതുദേവകള്<br />ഇനിയുമീ വഴി വരികയാവാം..<br /><br />**********************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-1287001110696808811?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-34522802056954724162010-05-12T13:36:00.000+04:002010-05-12T13:37:51.074+04:00വേനല്മഴമഞ്ഞകലര്ന്ന ഇലകള്<br />കാറ്റ് അഴിച്ചെടുത്തു<br />മേലാട പോയ പരിഭ്രമത്തില്<br />തൈമരം കൈപിണച്ചു വച്ചു<br />വെയില് തൊട്ട തളിരുകള് ചുവന്നു <br />തേനുറുമ്പുകള് അടക്കം പറഞ്ഞു<br /><br />നീട്ടിയൊന്നു ചൂളംകുത്തി<br />മുളംതലപ്പുകള് ഇലയൊതുക്കി,<br />ആകാശം തിരിതാഴ്ത്തി<br /><br />പിടഞ്ഞുനില്ക്കും ഇലഞ്ഞെട്ടില്,<br />തുടുത്ത പൊടിപ്പുകളില്,<br />വെള്ളിനൂലിഴചേര്ത്ത<br />കാര്മേഘപ്പട്ടഴിഞ്ഞുതിര്ന്ന്..<br />വിരിച്ചിട്ട മണ്തരികളില്<br />ചിത്രലിപികളെഴുതി<br /><br />ഓരോ തുള്ളിയും<br />ആയിരം സ്നേഹവേഗങ്ങളായി തൊട്ടുരുമ്മി <br />താപമലിയിയ്ക്കെ,<br />തൊലിവിണ്ട ഭൂരേഖകള് മാഞ്ഞു<br />തീപ്പെട്ട നാളുകള് സാഗരസ്നാനം ചെയ്തു..<br /><br />**********************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-3452280205695472416?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-24595352438718497042010-05-04T07:53:00.001+04:002010-05-04T13:03:54.737+04:00മായികംകൊന്നയില് പെയ്ത അന്തിവെയിലടര്ത്തി <br />കറുത്ത തുണിയില്പ്പൊതിഞ്ഞ്<br />കിഴക്കുനിന്നും സൂര്യനെയെടുത്തു<br />ഇന്ദ്രജാലക്കാരന്<br /><br />നെഞ്ചിലമ്മിക്കല്ലേറ്റി ഉള്ളുപൊള്ളിയ ചാക്കില് നിന്ന്<br />ആദ്യമഴത്തുള്ളിയില് <br />കൊക്കടര്ന്ന മണ്തരിയിലേയ്ക്ക് മുളപൊട്ടുന്ന നെന്മണിയും,<br />വിത്തും കൈക്കോട്ടും പാടുന്ന പക്ഷിയും,<br />കറുത്ത തുണിയില് മായുന്നതും<br />കാട്ടിത്തന്നു<br /><br />പിന്നെ,<br />വിഷുഫലത്തില് പറയാത്ത,<br />ചെകിടു തെറിയ്ക്കുന്ന പൊട്ടലോടെ<br />കത്തുന്ന മിന്നലോടെ,<br />ജീവന് തുള്ളുന്ന നെഞ്ചിനെ<br />പാടുന്ന ചുണ്ടിനെ<br />ഇല്ലാതാക്കുന്നതും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-2459535243871849704?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-41084112796459699062010-04-12T11:09:00.001+04:002010-04-12T11:11:39.372+04:00കറകറുകറുത്ത ബോര്ഡിലെ<br />വെളുവെളുത്ത എഴുത്തില്<br />നിറഞ്ഞ വാക്ക്;<br />നിറം നോക്കാത്ത വായന<br /> ..........<br />കറുപ്പും വെളുപ്പും സിനിമാക്കാലം,<br />വെളുത്ത കുതിരമേലാണ് നായകന്<br />വീഴ്ത്തിയ ചോര കറുപ്പ്<br />ഉള്ളില് തെറിച്ചത് ചോപ്പ് <br /> ..........<br />വെളുപ്പും കറുപ്പും കണ്ണില്<br />നിറം പിടിച്ച കാഴ്ചക്കാലം;<br />വീഴ്ത്തുന്നത് ചുവപ്പ്<br />കാണുന്നതും ചുവപ്പ്<br />ഉള്ളിലെന്നും ഉണങ്ങാത്ത കറുപ്പ്<br /> ..........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-4108411279645969906?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-75300153666676523732010-04-04T12:08:00.000+04:002010-04-04T12:09:51.125+04:00കാറ്റു പറയുന്നുണ്ട്ഉല്സവക്കതിനകള്ക്കിടയില് നിന്നും<br />ആനച്ചൂരും ചവിട്ടിയിറങ്ങുന്ന കാറ്റു പറയുന്നുണ്ട്..<br /><br />ഓരോ രംഗവും രംഗമാറ്റവും<br />എത്ര ശ്രദ്ധയോടെയാണെന്ന്!<br />പാത്രസൃഷ്ടി, ഭാവപ്പകര്ച്ചകള്, അലങ്കാരങ്ങള്..<br /><br />സമയസൂചികളിലൂടെ<br />താളത്തില് തെന്നുന്ന മിടിപ്പുകള്,<br />അരങ്ങും കഴിഞ്ഞ്<br />കണ്ണും കാതും കടന്ന്<br />പരഹൃദയങ്ങളില്<br />പുതിയ കഥാനാമ്പുകള്<br />മുളപ്പിച്ചെടുക്കുന്നു;<br />അതിരിനപ്പുറം അരുതെന്ന്<br />അരിഞ്ഞു നിര്ത്തിയാലും<br />പ്രകാശത്തിലേയ്ക്ക് പടര്ന്നുപോകുന്നു..<br /><br />ഇഴയടുപ്പിച്ചു നെയ്ത കഥയില്,<br />സൈഡ്കര്ട്ടനു പിന്നില്നിന്നും<br />സഹായവചനങ്ങളെത്താത്ത നേരങ്ങളില്<br />നെയ്ത്തില്പ്പിശകു പോലെ<br />അപകടമരണങ്ങളുണ്ടാകുന്നു..<br /><br />ഏതിലും,<br />അക്ഷരത്തെറ്റില്ലാത്തവ <br />ആരവങ്ങളിലുയിര്ക്കപ്പെടുന്നു<br /><br />ചേര്ത്തടുക്കിയ ഇഷ്ടികകള്ക്കുള്ളില്<br />ഒതുങ്ങുന്നില്ല ജീവിതം;<br />വെട്ടിമൂടിയ കുഴിയില് മരണവും..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-7530015366667652373?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-5913545674827819832010-03-11T10:55:00.001+04:002010-03-11T11:02:31.489+04:00തീയോട്ടംമുഖത്ത് വിഴുപ്പൊഴുക്കും നഗരത്തെ<br />മലയെന്നും പുഴയെന്നും കടലെന്നും<br />പാടിപ്പാടി നാടുകാണിയ്ക്കുമ്പോള്,<br />യന്ത്രോച്ഛാരണം കേട്ടുകേട്ട്<br />കണ്ട നാടൊക്കെ<br />വണ്ടി കയറാന് കൂടും<br /><br />മടി പിടിച്ച തിരക്കാണെന്നും,<br />മൊട പിടിച്ച മനസ്സുകളാണെന്നും,<br />പതിഞ്ഞുപോയ വിശ്വാസത്തിന് മരത്തടികള്<br />നെടുനീളന് ഇരുമ്പുവഴിയെപ്പോലും<br />അളവുമകലവും അനുസരിപ്പിയ്ക്കുകയാണെന്നും<br />നീട്ടി നീട്ടി കൂകിയാലും...<br /><br />എല്ലാം പതിവുപറച്ചിലുകള് എന്നല്ലേ ചിരി?<br /><br />വിരലറ്റത്തിന് കൊഴുപ്പിറങ്ങിയ<br />ചായ് കോഫി വിളികളില്,<br />ഞാനെന്നും നീയെന്നുമല്ലാതെ<br />നമ്മള് ഇല്ലാതാകുന്ന<br />അഴുകിയ ഇടത്താവളങ്ങളില് നിന്ന് കിതയ്ക്കാം<br /><br />മാറി മാറി വീശും കൊടിനിറത്തിനൊപ്പം<br />വേച്ച് വേച്ച് ഓടിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കാം.<br /><br />ഓടിക്കൊണ്ടേയിരിയ്ക്കാം..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-591354567482781983?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-72408069659101310832010-02-22T00:18:00.002+04:002010-02-28T19:45:14.068+04:00വെളിച്ചത്തിന്റെ അക്ഷരമാലതലങ്ങും വിലങ്ങും അഴിയിട്ടുമുറിച്ച്<br />ചുമരില് തിങ്ങി നിറഞ്ഞൊരു ജനല്<br /><br />ഒരൊറ്റ നീക്കം കൊണ്ടൊരാകാശമൊതുക്കാന്<br />വലത്തേ മുകള്ക്കള്ളിയില്<br />തെന്നിത്തെന്നിയൊരു സ്വപ്നമേഘം<br /><br />ചടച്ചുണങ്ങിയിട്ടും<br />നുള്ളു പച്ചപ്പുകോര്ത്തൊരു ചില്ല<br />ഇടത്ത് നടുക്കളത്തില് എത്തിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്<br /><br />മഴവില്ല്മായ്ച്ച് പെയ്ത മഴയില്<br />അതിന് നിറത്തുള്ളികളില്ലല്ലോ എന്ന്<br />തരിച്ചു നില്ക്കും പുല്ത്തുമ്പുകളാണ് താഴെ<br /><br />കുന്നോളം കൂട്ടിവച്ചതു<br />മഴയെടുത്തെന്ന്,<br />ദ്രവിച്ചൊരു ശലഭപ്പാതിയും തൂക്കി<br />ജനല്പ്പടിയില് ഉറുമ്പുകള്<br /><br />അഴികള്ക്കിപ്പുറം,<br />പൂഴ്ന്നൊരു തേര്ച്ചക്രമോ<br />ഒരുപിടി മണ്ണോ ഇല്ലാതെ,<br />കളങ്ങളറുപത്തിനാലിനോടും പൊരുതി,<br />കുഴഞ്ഞുപോയ ചിറകുപേക്ഷിയ്ക്കാന്<br />കൂടുകാണാതെ നിന്നൊരു കരച്ചില്,<br />വീതം വയ്ക്കാത്ത വെളിച്ചം<br />കണ്ണില്ക്കോരി<br />ജീവിതമെഴുതി വായിയ്ക്കുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-7240806965910131083?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-68631801421782808592010-02-04T00:13:00.002+04:002010-02-04T13:04:29.879+04:00ആകാശക്കോട്ടയുടെ ഏറ്റവും താഴേപ്പടിയില്ഞാനെന്നുമേറ്റുവാങ്ങുന്നത്<br />മനസ്സിന് ആണിത്തുളകളിലൂടെ<br />നൂല്പ്പാകത്തില്<br />ഉരുകിവീണൊരു മേഘം<br /><br />കണ്ണിന് കരിക്കട്ടയില്<br />അലക്കി വെളുപ്പിച്ച നീര്ത്തുള്ളി<br />അടരാനൊരുങ്ങുമ്പോള്<br />ഒരു വെയിലിഴയാല്<br />വജ്രമണിയെന്നോ, ചില്ലുചീളെന്നോ<br />വായിയ്ക്കപ്പെടാം<br /><br />തൊട്ടെടുക്കുന്ന നിന്റെ കൈവിരല്<br />മുറിയാതിരിയ്ക്കണേ എന്ന്<br />ശ്വാസച്ചൂട് ആവര്ത്തിച്ച്<br />രാകി മിനുക്കാമെന്നല്ലാതെ,<br /><br />നെഞ്ചമര്ന്ന് വേരോടും <br />സാന്ത്വനപ്പച്ചയിലേയ്ക്ക്<br />തെളിനീരെന്ന ലാഘവത്തോടെ<br />എറ്റിത്തെറിപ്പിയ്ക്കുന്ന ജാലവിദ്യ<br />നിനക്കല്ലേ അറിയൂ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-6863180142178280859?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-29073529742320175622010-01-18T16:00:00.001+04:002010-01-18T16:09:35.954+04:00ഉണര്ച്ച രേഖപ്പെടുന്നത്വേലിയേറ്റത്തിന് മദിപ്പില് <br />കരകയറിയെത്തും കടല്ജീവന്,<br />വെയിലലിഞ്ഞ നിറങ്ങള് നീന്തുമാഴങ്ങളെ,<br />കൗതുകം തൊട്ട കടല്പ്പച്ചയെ,<br />ഉള്ളറകള് ഊട്ടിവളര്ത്തുന്ന പവിഴപ്പാടങ്ങളെ,<br />മുത്തുച്ചിപ്പിയുടെ അകക്കണ്പ്രണയത്തെ,<br />മണ്തിട്ടയില് അമര്ത്തിയമര്ത്തിയെഴുതി,<br />തിരയിട്ട മുഖപടത്തില്<br />പതിനാലാം രാവു തെളിയിയ്ക്കും<br /><br />ആ നിമിഷം വരെ <br />അടിഞ്ഞുകൂടിയ പരിഭവക്കറകള്<br />ആലിംഗനശതങ്ങളില്<br />അലിയിച്ചൊഴുക്കിക്കളയും<br />ഉടലാകെ നക്ഷത്രം വിതറും<br /><br />ഓളത്തിന് ഉയിര്പ്പുകള്<br />വിരല്കോര്ക്കും പൂഴിയില് നിന്നും<br />വേലിയിറക്കത്തിന് കിതപ്പ്<br />ഞണ്ടിന് മാളങ്ങളിലൂടെ നിലവറയിലേയ്ക്കൂര്ന്നിറങ്ങുമ്പോള്<br />അയഞ്ഞ താളത്തില്<br />ജലരേഖകള് തെറുത്തെടുത്ത്<br />തീരത്ത് നിലാവുണങ്ങും<br /><br />നനഞ്ഞ ഓര്മ്മകളില്,<br />മുഖമടര്ന്ന കക്കയും<br />വക്കുപൊട്ടിയ ശംഖും <br />കാലദേശങ്ങളുടെ കണക്കുമായി<br />കുരുങ്ങിക്കിടക്കുകയാകുമപ്പോഴും...<br /><br />*********************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-2907352974232017562?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-6504049704180247532010-01-06T21:15:00.002+04:002010-01-06T21:34:14.118+04:00ആത്മവൃക്ഷംകുന്നിന്പുറങ്ങള്ക്ക്,<br />ഇലപൂത്ത് നില്ക്കും വിതാനത്തിന്<br />ഒറ്റക്കാഴ്ചയാണ് താഴ്വാരം<br /><br />ആഴം തേടിപ്പോയ ചോലകള്ക്കറിയാം<br />തുളസി തൊട്ടു തളിച്ചാല്<br />കീഴാര്നെല്ലിയും<br />കണിക്കൊന്നയും<br />കൈതയും<br />ഏഴിലംപാലയും<br />ഉയിര്കൊള്ളുന്ന കോശങ്ങളെ<br /><br />വള്ളികള് സിരകളായ് പടര്ന്ന്<br />ഏണുകളിലൊക്കെയും പൊടിച്ച മരങ്ങളെ,<br />ഒരു മരമെന്ന് കരുതുമ്പോഴേയ്ക്കും<br />ഉണര്ന്നു വരും കാടിനെ<br /><br />മേഘമേലാപ്പും ഇലനിരപ്പും ചോര്ന്ന്<br />ഈറന്മണ്ണില് ജീവന് വരയ്ക്കും<br />വെയില്നൂലുകളില്,<br />വാക്കേ വാക്കേ എന്ന്<br />ചിറകു വിരുത്തും അക്ഷരങ്ങളെ..<br />അവ കൂടുവയ്ക്കും കവിതയെ..<br /><br />************************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-650404970418024753?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-61688363444268555222009-12-21T13:08:00.001+04:002009-12-21T13:24:49.796+04:00എന്തൊക്കെപ്പറഞ്ഞാലുംനേര്ക്കാഴ്ച പങ്കിടും നേരം<br />കണ്ണുകളൊരേ പക്ഷമാണ്,<br />ഒളിച്ചുനോട്ടത്തിലും<br /><br />കേള്വിയിലെ പങ്കുകാര്ക്കിടയില്<br />വേര്തിരിവുകളുടെ<br />മുഴുനീള ജീവകാലം<br />നമ്മള് ആരോപിയ്ക്കുന്നുണ്ട്<br /><br />കേട്ടതും കേള്ക്കാനിടയുള്ളതും കേട്ടുകേള്വികളും<br />കൂടിക്കുഴഞ്ഞ വിഷമാവസ്ഥയില്,<br />ചില നേരത്തെങ്കിലും<br />ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങളെ ഇഴകീറി കടത്തിവിടാന് പാകത്തില്<br />അനേകം കടമ്പകള് ഒരുക്കുന്നുണ്ട്<br /><br />അരുതായ്കകളെ<br />മറുചെവിയിലൂടെ വിട്ടുകളയാമെന്ന<br />പരിഹാര ചിന്തകള്<br />ഈ ഇല്ലാക്കടമ്പകളിലാണ്<br />പൂത്തുകായ്ച്<br />കേള്വിയുടെ കണ്ണടപ്പിയ്ക്കുന്നത്<br /><br />***********************<br /><a href="http://kalikaonline.com/index.php/kavitha/3-2009-05-29-20-28-54/207-2009-12-21-01-36-49.html">കലികയില്</a> പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-6168836344426855522?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-69827238549664510842009-12-15T10:40:00.000+04:002009-12-15T10:41:09.802+04:00നാക്കെടുക്കാത്ത വാക്കുകള്ഒന്നു കൂക്കിവിളിയ്ക്കാനോ<br />ഞാനെടാ എന്ന് ചങ്കൂറ്റം കാട്ടാനോ<br />താന്തോന്നിത്തരമെന്ന് കയ്യോങ്ങാനോ<br />ആവാതെയിരിപ്പാണ് തൊണ്ടയില്<br /><br />ആണികോറി വരച്ചാലും<br />പച്ചയെഴുതിയാലും<br />ബാധിയ്ക്കരുതെന്നും ബാധയാകരുതെന്നും<br />ഒതുക്കി വയ്ക്കപ്പെട്ടവര്<br /><br />ഇമയനക്കാതെ നില്ക്കേണ്ടി വരുന്ന<br />ശിലാഖ്യാനങ്ങളെപ്പോലെ<br /><br />ശബ്ദം തൊടാത്തതിനാല്<br />മൂല്യ രേഖകളില്ല<br /><br />വളര്ത്താന് ശേഷിയില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും<br />കൊല്ലാന് കൈവരാത്ത ഈ പിടച്ചിലുകളെ<br />തടവുചാടിയ്ക്കണം<br />ചങ്കുപഴുത്ത് മരിയ്ക്കുമ്പോളും<br />കുറ്റബോധമില്ലാതിരിയ്ക്കാന്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-6982723854966451084?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-5154833030096927542009-11-24T14:35:00.000+04:002009-11-24T14:37:47.108+04:00വൈകീട്ട് അഞ്ചുമണിയ്ക്ക്മുറിപ്പാവാടയിട്ട ഫിലിപ്പിനോ പെണ്ണിന്<br />വ്യാഴാഴ്ചപ്പാര്ട്ടിയില്ക്കണ്ട<br />പഞ്ചനക്ഷത്രങ്ങളെ<br />കൂട്ടുകാരനോട് വര്ണ്ണിച്ചു തീരുന്നില്ല<br />വറുത്തതും പുഴുങ്ങിയതും<br />പുളിമധുരങ്ങളും വാക്കിനുമപ്പുറത്താണ്<br /><br />ദുരിതപ്പാച്ചലില് ഒഴുകിപ്പോയ<br />അമ്മനാട്,<br />പിഞ്ഞിത്തൂങ്ങിയ കൂടപ്പിറപ്പുകള്<br />കത്തിയൊടുങ്ങാത്ത വിശപ്പുകള്..<br />കണ്പോളയുടെ വീര്പ്പില്<br />മറഞ്ഞിരിയ്ക്കുകയാവാം<br /><br />തലേ രാവ് പുലരുവോളം<br />നുരഞ്ഞ ദേശഭക്തിയില് <br />നാടിന് സ്വാതന്ത്ര്യദിനമാഘോഷിച്ചത്<br />ഷാമ്പെയിന് തമാശകളാടിയത്<br />അവനും അവളോട് പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുന്നു<br /><br />വെടിത്തുള വീണ തെരുവുകളില്<br />പാതി വെന്തും തമ്മില് വേവിച്ചും<br />വിളയാടും കൂട്ടങ്ങളെ<br />മറവിമന്ത്രങ്ങളില് മയക്കി വച്ചിരിയ്ക്കുകയാവാം<br /><br />ശിങ്കളരാജന് <br />അഭയാര്ത്ഥിക്ക്യാമ്പിന്റെ വിലങ്ങഴിയ്ക്കുമെന്ന്<br />റേഡിയോശബ്ദം<br /><br />അഴുകിത്തുടങ്ങിയ ദേഹങ്ങളും<br />പുഴുവരിച്ച ആത്മാക്കളും<br />പഴയ തീപ്പുരകളില്<br />വാഴ നടണമെന്ന് ആഹ്വാനം<br /><br />മുന്സീറ്റിലെ ലങ്കപ്പെണ്കൊടി<br />മൊബൈല്ഗെയിമിന്റെ ലഹരിയിലാണിപ്പോഴും<br /><br />പെരിയാറില് മൂന്നാം മുന്നറിയിപ്പ്, അതീവജാഗ്രത, <br />നിമിഷമെണ്ണുന്ന വാട്ടര്ബോംബെന്ന്<br />..........<br />ട്രാഫിക് ബ്ലോക്കാണ്<br />വീടെത്തുംവരെ നല്ലൊരുറക്കത്തിന് നേരമുണ്ട്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-515483303009692754?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-14670366185724628032009-11-01T08:58:00.002+04:002009-11-01T09:10:28.127+04:00ലിപിയറിയാത്തതാകും കാരണംഇത്ര തൊട്ടുതൊട്ടു നടന്നിട്ടും<br />എന്നെ നിന്നിലേയ്ക്ക്<br />പകര്ത്താനാവാത്ത അസ്വസ്ഥത<br />കലങ്ങിമറിയുന്നു തിരകളില്<br /><br />മേഘം വിരിച്ച നടവഴികളിലേയ്ക്ക്<br />വെയില് വന്ന് കൂട്ടുവിളിയ്ക്കുമ്പോഴും<br />നിന്നിലേയ്ക്കെത്തുന്ന നാളിനെപ്പറ്റിയാണ്<br />ഏതൊക്കെയോ ഭാഷയില്<br />ഭാഷയില്ലായ്മയില്<br />ആത്മാവിന്റെ വിശപ്പ്<br />നീരാവിയാകുന്നത്<br /><br />എത്ര ആര്ത്തലച്ചു പെയ്താലും<br />മല ഇറക്കിവിടും, <br />പുഴകള് ഒഴുക്കിയെടുത്ത്<br />കടലെന്ന് പേരിടും<br />കാഴ്ചക്കാര്ക്കും കളിവീടിനും<br />നീ കൂട്ടിരിയ്ക്കുകയാവുമപ്പോഴും <br /><br />വരയിട്ടു തിരിയ്ക്കാത്ത<br />നിയന്ത്രണരേഖയ്ക് അപ്പുറവുമിപ്പുറവും<br />ഒരേ നിറത്തിലാണാകാശം<br />നക്ഷത്രച്ചെടികളുടെ പൂപ്പാടം <br />ഒരേ കാറ്റ്, ഒരേ മണം<br /><br />എന്നിട്ടും<br />എന്നെ നിന്നിലേയ്ക്ക് പകര്ത്താനാവാതെ<br />തിരയടിയ്ക്കുന്നു പ്രണയം വീണ്ടും വീണ്ടും.<br /><br />****************************<br /><br /><a href="http://www.epathram.com/pranayam/2009/10/blog-post_29.shtml">ഇ-പത്രത്തില്</a> പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-1467036618572462803?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-27431350046736291002009-10-20T21:56:00.000+04:002009-10-20T21:59:47.238+04:00ഉറക്കം മുറിച്ചെഴുതുന്നവര്പളുങ്കുമേനിയില് മുന്തിരിവള്ളികൊണ്ട്<br />ദാവണിചുറ്റി,<br />കിളിച്ചുണ്ട് വരച്ച്,<br />പൂപ്പാത്രങ്ങളാക്കുന്നവനെന്നും വേവലാതിയാണ്<br /><br />അരികു ഞൊറിയിട്ട താംബാളത്തിലും<br />ആളോളം വലിയ പളുങ്കു പാത്രത്തിലും<br />കണ്ണെറിഞ്ഞ് ഇന്ദ്രജാലം കാട്ടി,<br />അഴകിന് പ്രതിച്ഛായയില് <br />പീലിയെഴുതാന് തുടങ്ങുന്ന വെയിലിനു നേരെ<br />നിറം മങ്ങിയ കര്ട്ടന് താഴ്ത്തിക്കെട്ടി വയ്ക്കും<br /><br />കളിപ്പാട്ടമെന്ന് വിരല്നീട്ടും കുസൃതിയെ,<br />പുകവളയമൂതി<br />വടിവുകളില് കാഴ്ചനടുന്നവനെ,<br />വാക്കുകൊണ്ട് വിലങ്ങിടാന് നോക്കും<br /><br />അടുക്കിവയ്പ്പുകള് തട്ടിമറിയ്ക്കാന്<br />ഇരുള്പൊത്തില് എലിയനക്കമില്ലെന്നും<br />പൂച്ചനഖം നീണ്ടുവരില്ലെന്നും ഉറപ്പിച്ച്<br /><br />മക്കളേയെന്നൊരു ദീര്ഘശ്വാസം <br />പുതച്ചുറങ്ങിത്തുടങ്ങുമ്പോളാണ്<br /><br />മറച്ചുകെട്ടിയ കഥയുടെ മൂടിയിളക്കി,<br />നോട്ടം വിട്ട് തകര്ന്നുപോയൊരു ചില്ലുടല് <br />നെഞ്ചടക്കിപ്പിടിച്ച കുരിശുമായി<br />ഇറങ്ങിവരിക<br /><br />ആ വഴിയിലേയ്ക്കാണ്<br />കൃഷ്ണമണികള് മരവിയ്ക്കുന്ന <br />രാത്രികള് ഉണരുന്നതും<br />അച്ഛനുറങ്ങാതാവുന്നതും<br /><br />******************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-2743135004673629100?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-14299752171928661962009-10-07T13:21:00.001+04:002009-10-07T13:31:14.137+04:00അളന്നെഴുതാത്ത അകലങ്ങള്മാറിവരും കാലങ്ങളിലെ<br />പച്ചയും മഞ്ഞയും പൊഴിച്ച്<br />ഇതള് ചുവപ്പിയ്ക്കും ഇരുള്വനത്തില്,<br />പ്രാര്ത്ഥനയുടെ കൈവരികള്<br />പട്ടുനൂലിട്ട് രേഖപ്പെടുത്തിയ<br />ഒറ്റവരിയിലൂടെയാണ് സഞ്ചാരം<br /><br />പൂരിപ്പിയ്ക്കാത്ത ആശകള്<br />മണ്ണു തൊടാത്ത വേടുകളായി<br />ആകാശക്കൊമ്പിലുറക്കമാകും<br /><br />ദൂരക്കാഴ്ച്ച ഒളിച്ചുവയ്ക്കുന്ന വളവുകടന്ന്<br />വഴിവക്കിനെ വലിച്ചുപൊട്ടിയ്ക്കാന് കാറ്റു വരും<br /><br />വഴുക്കലുള്ള ഉടലുകള്<br />പടര്ന്നിറങ്ങും പൊന്തയ്ക്കപ്പുറം<br />വൈക്കോല്ക്കാലും കയ്യുമായി<br />കരിമുഖങ്ങളുണ്ടാവും<br /><br />ഒറ്റക്കണ്ണെരിച്ച് ചൂട്ടുകാട്ടാന്<br />മുകളിലൊരാളുണ്ടെന്ന്<br />പാറിവീഴും തിളക്കം സമാധാനിപ്പിയ്ക്കും<br /><br />മനസ്സുറപ്പ് കണ്ണിലേയ്ക്കാവാഹിച്ച്<br />അടിയളന്ന് നടക്കുമ്പോഴാവും<br />ചിലമ്പിയ ശ്വാസങ്ങള് കേള്പ്പിച്ച്<br />പറന്നകലുന്ന ചിറകൊച്ചകള്<br />കാതിന്റെ പിടിവള്ളി<br />തട്ടിയെടുക്കുക<br /><br />പട്ടുനൂല് പൊട്ടി, ചങ്കില് ഓട്ടവീണ്<br />കണ്ണുകലക്കിയൊരു പിടച്ചിലാണ് പിന്നെ<br /><br />പ്രിയമുള്ള ആത്മാക്കള്ക്ക്<br />കൂട്ടുപോകുന്ന നിമിഷങ്ങള്<br />വേച്ചുവീഴുമ്പോഴൊക്കെ,<br /><br />ഈ വഴിയെത്തുന്നിടത്ത്<br />എല്ലാ ചിറകനക്കങ്ങളേയും<br />മാഞ്ഞുപോകാത്ത വിധം<br />അടയാളപ്പെടുത്തി വച്ചിരിയ്ക്കും..എന്നൊരു കിളിയൊച്ച<br />ഊന്നുവടി തന്നെന്നെ <br />ധൈര്യപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്<br />മെഴുകുദേഹത്തിനൊരു ഇരുമ്പുകവചം പോലെ.<br /><br />***************************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-1429975217192866196?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-29942855408219602052009-10-04T17:15:00.002+04:002009-10-04T17:25:57.020+04:00യാത്രാമൊഴി<a href="http://1.bp.blogspot.com/_eZUl9Jo1hsw/SsigOQRVMJI/AAAAAAAAANw/shrU179bpo0/s1600-h/Jyonavan.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 187px; height: 187px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_eZUl9Jo1hsw/SsigOQRVMJI/AAAAAAAAANw/shrU179bpo0/s200/Jyonavan.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388733120895070354" /></a><br /><br />എന്നാണെന്നറിയില്ലെങ്കിലും,<br />ഒരിയ്ക്കല് കണ്ടുമുട്ടുംവരെ..<br />വിട.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-2994285540821960205?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-37638464225405800062009-09-22T11:19:00.000+04:002009-09-22T11:23:24.051+04:00പൂക്കാലത്തിന്റെ പടവുകള്മലമുകളിലെ ഒതുക്കുകളിലേയ്ക്ക്<br />അനേകായിരം വെള്ളിയിഴയിട്ടു മുറുക്കിയ<br />വലിയൊരു തന്ത്രിവാദ്യം പോലെ,<br />കടല്<br /><br />ജലസഞ്ചാരത്തിന് തുഴപ്പാടുകൊണ്ട്<br />അടിത്തട്ടിലെ നിഗൂഡസംഗീതം<br />പകര്ത്തിയെഴുതുകയാണ്<br />ഓരോ പുഴയും<br /><br />ഉള്ച്ചുഴികളിലെ നിശ്ശബ്ദത<br />പ്രാണന്റെ ഈ അലയിളക്കത്തിലാണ്<br />പുറംവായുവിലേയ്ക്ക് കുതിപ്പേറ്റുന്നത്<br /><br />മേല്പ്പരപ്പില്<br />വെയിലുണക്കങ്ങള്ക്കു മീതെ<br />പച്ചകുത്തിപ്പെയ്യും തുള്ളിയായി<br />ചിറകുഴിയും ജീവതരംഗങ്ങള്,<br />ഹൃദയത്തിലേയ്ക്ക് ഉണര്ന്നിരിയ്ക്കുന്ന<br />ചുവന്ന തന്ത്രികളില്<br />സിംഫണി തീര്ക്കുമ്പോള്,<br />ഒതുക്കിവച്ച പ്രണയം<br />ഇലയ്ക്കും തണ്ടിനും മുന്പേ<br />ഇതള്നീട്ടും ലില്ലിയാകും പോലെ. <br /><br />***********************<br /><br />'ഹരിതക'ത്തില് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-3763846422540580006?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-83034058435152152872009-09-13T10:47:00.001+04:002009-09-13T10:49:16.083+04:00ഓണം വന്നെന്നും പോയെന്നുംമങ്ങുന്ന ഉച്ചവെയിലിനോട്<br />ബസ്സ്റ്റാന്റിന് ചുറ്റുവഴിയിലെ<br />ഓണച്ചന്തയ്ക്കെന്നും മുറുമുറുപ്പാണ്<br /><br />വസ്ത്രമേള മുതല്<br />ഉപ്പിലിട്ട അരിനെല്ലി വരെ<br />'വിലകുറച്ചെന്നു' തൊണ്ടപൊട്ടിക്കുമ്പോള്<br />ചൂടുചായയും കപ്പലണ്ടിയും<br />ചോര്ച്ചയൊതുക്കിയിരിയ്ക്കും<br /><br />ഫുഡ്പാത്തില് ബാക്കിയായ സ്ലാബുകളില്<br />കുഞ്ഞുടുപ്പിന് അത്തക്കളമുണ്ടിപ്പോഴും<br /><br />വീടെത്താന് ഇരട്ടിവേഗത്തില്<br />ധൃതിപ്പെടും കൈകാലുകളും,<br />ചെളിക്കുഴമ്പു തുപ്പും<br />ചക്രസഞ്ചാരങ്ങളും,<br />പെയ്യുന്ന ഓരോ മഴയും<br />എത്ര കുതിര്ത്തിട്ടും അലിയാതെ<br />കരുവാളിച്ച ഒരു നോട്ടമുണ്ട്;<br /><br />എടുത്താല് പൊങ്ങാത്ത പൂജ്യങ്ങളുമായി,<br />ചാരിച്ചാരി മിനുസപ്പെട്ട <br />തട്ടുകടച്ചായ്പ്പിലെ കസേരത്തുണ്ടില്,<br />ഓണം വന്നതും പോയതും കേട്ടറിയുകയാവും<br />'നാളത്തെ ഭാഗ്യ'ത്തിന് വില്പ്പനക്കാരന്<br /><br />***************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-8303405843515215287?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-54937122744541215532009-09-06T13:49:00.002+04:002009-09-06T23:31:07.283+04:00വേരോട്ടംകണ്ടിട്ടേയില്ലാത്ത ഉറവകളിലേയ്ക്കെന്ന്<br />വേലിയും പാലവും കടന്ന്<br />മല മുറിച്ച് <br />കടല് തുരന്ന് <br />അലയുന്ന വേരുകള്,<br />തളിരിലകളില് ഏറിവരും പച്ചപ്പില്<br />ഊറ്റംകൊള്ളും<br /><br />അടിമുടിയുലഞ്ഞാലും<br />ഇല ചിതറാതെ കാക്കണേയെന്ന്<br />പൂവും കായും നിറയുവോളം <br />കടയടരാതെ നിര്ത്തണേയെന്ന്<br />മനമുരുകും<br /><br />ഇല്ലാജലമൂറ്റിയൂട്ടി വലിഞ്ഞുമുറുകി<br />കനലാടും ഞരമ്പിനെ മറക്കും<br /><br />മണലാഴങ്ങളില്,<br />തോലു വിണ്ട ജീവനോടെ<br />ദാഹജലം തേടിയ്ക്കൊണ്ടേയിരിയ്ക്കും.<br /><br />**************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-5493712274454121553?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-19707850279511099042009-09-01T11:03:00.000+04:002009-09-01T11:07:00.614+04:00അത്തം വെളുത്തിട്ടായാലുംഇക്കുറി ഓണം നന്നാവും<br />അച്ഛന് കുറി വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്<br /><br />പതം കിട്ടിയ നെല്ല്<br />ഇത്തിരി കാത്തിട്ടുണ്ടമ്മ<br />മനയ്ക്കലെപ്പോലത്തെ<br />പായസം വയ്ക്കാന്<br /><br />വെറകുപെരേടെ പിന്നിലെ<br />നാലു പടല എന്തായാലും വറക്കും<br />വെളിച്ചെണ്ണയ്ക്ക് പോകുമ്പോ<br />പാവ്വാപ്ലേടെ മില്ലീന്ന്<br />ഒരു തുണ്ടം പിണ്ണാക്കും എടുക്കണം<br /><br />അച്ഛനിന്ന് ചന്തേന്ന് വരുമ്പോ<br />ഓണക്കോടീണ്ടാവും<br />വളക്കാരി വന്നാല്<br />അരഡസന് ചോപ്പുവള വാങ്ങായിരുന്നു<br />അമ്മേടെ കാതില്പ്പൂ<br />വിളക്കാന് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്<br />ഈര്ക്കിലിട്ട കാതും കൊണ്ടെങ്ങന്യാ<br />ചേച്ചീടോടെ ഓണം കൊണ്ടുപോവ്വാ<br /><br />വേലിപ്പൊന്തേന്ന്<br />നീലക്കൊങ്ങിണി ഒടിച്ചപ്പോള്<br />എന്തുകൊണ്ടിട്ടാണോ കാലു മുറിഞ്ഞത്<br />വേദനോണ്ട് തല ചുറ്റ്ണ്ണ്ട് <br />കണ്ണീന്ന് വെളിച്ചം മറയണ്<br /><br />അമ്മേടെ മടീലല്ലേ ഞാന്<br />എന്നിട്ടുമെന്തേ<br />മോളേന്നുള്ള വിളിയ്ക്ക്<br />ദൂരം കൂടുന്ന പോലെ<br /><br />*********************<br /><br /><strong>എല്ലാവര്ക്കും പൊന്നോണാശംസകള്</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-1970785027951109904?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-37586654023818628312009-08-19T22:54:00.002+04:002009-08-19T22:59:04.980+04:00ജൈവഗണിതംവെയില് മങ്ങും ദിവസങ്ങള്<br />പരിഭവക്കറുപ്പ് തേച്ച്<br />ഒന്ന് ചാറിപ്പെയ്താല്,<br /><br />കുന്നിറങ്ങി തോട് തകര്ത്ത്<br />പുഴകലക്കിപ്പായും <br />സ്വാര്ത്ഥമനസ്സാണ് കണ്ണുനീരെന്ന്<br />നിഴല്പോലുമൊഴുക്കിക്കളയുമെന്ന്<br />വിലങ്ങിടുമായിരുന്നു<br /><br />കര്ക്കിടകമഴയുടെ<br />തണുത്ത വിരല് പിടിച്ച്<br />ഇതുവരെ കാണാത്ത ഉത്സവത്തിന്<br />മനസ്സു തുള്ളിച്ച് പോകും കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ<br />നീ കണ്മറയുമ്പോള്,<br /><br />സ്നേഹവൃത്തത്തിന്, <br />കണ്ണിയറ്റ ശൂന്യതയിലേയ്ക്ക് <br />പതറുന്ന നിമിഷങ്ങളെന്തു ചെയ്യുമെന്ന്<br />ഉത്തരം തേടുന്നു, ഒരു പെരുമഴ..<br /><br />കൂട്ടാനും കിഴിയ്ക്കാനും<br />വേറെ അക്ഷരമെനിയ്ക്കിന്നുമറിയില്ലല്ലോ!<br /><br />*************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-3758665402381862831?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-69599667509558583482009-08-15T14:52:00.002+04:002009-08-15T14:58:58.135+04:00എടുത്തുവപ്പുകള് മറിച്ചുനോക്കാനുള്ളതല്ലെന്ന്...മഴത്തണുപ്പ് തലവഴി മൂടി<br />കൂര്ക്കം വലിയ്ക്കുന്ന ഇരുട്ടില്,<br />ഉറക്കം തൂങ്ങും മേശവിളക്കിന്റെ <br />ഒറ്റക്കണ്നോട്ടത്തിലേയ്ക്ക്<br />മൂലകളടര്ന്ന ചട്ടപ്പെട്ടിയില് നിന്നും<br />കരിംപച്ചയില് സ്റ്റാമ്പുകള് തിങ്ങിപ്പാര്ത്തിരുന്ന<br />പുറന്തോടുമായി<br />ചരിത്രപാഠപുസ്തകം നീങ്ങിയിരുന്നു<br /><br />രാജ്യാതിര്ത്തികള് പലതും മാഞ്ഞ്,<br />അറ്റം ചുളുങ്ങി,<br />തമ്മിലൊട്ടിയും തെറ്റിത്തെറിച്ചും പേജുകള്<br /><br />അക്ബറിന്റെ തലയും<br />ഝാന്സിറാണിയുടെ പകുതി വാളും<br />തിന്നുതീര്ത്ത്<br />ഇരട്ടവാലന് വെട്ടിത്തെളിച്ച<br />കപ്പല്പാതകള്<br /><br />ഗാന്ധിപ്പടവും മൂവര്ണ്ണക്കൊടിയും<br />മുക്കാലും പൊടിഞ്ഞു<br /><br />പഴമണവും പൊടിയും പിടിയ്ക്കാതെയാവാം<br />വെളിച്ചമൊന്നു തുമ്മി<br /><br />എന്നും അവസാനപേജിലൊതുങ്ങുന്ന<br />പൗരധര്മ്മം തുറന്നപ്പോഴേയ്ക്കും<br />ആഞ്ഞുവീശിയ വാള്ത്തിളക്കം<br />വിളക്കിന് കണ്ണടപ്പിച്ചു.<br /> <br />ആഗസ്റ്റ് ലക്കം '<a href="http://www.kalikaonline.com/index.php/2009-05-29-06-53-57/3-2009-05-29-20-28-54/83-2009-08-11-08-18-30.html">കലിക</a>'യില് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-6959966750955858348?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-23866540474523660122009-08-06T10:51:00.001+04:002009-08-06T10:53:18.614+04:00കാവല്നില്ക്കുന്നവര്തടാകക്കാഴ്ച്ചയിലേയ്ക്കു തുറക്കുന്ന<br />ഏഴാംനില ഫ്ലാറ്റ്<br />ഈ വിലയ്ക്ക് ഭാഗ്യമെന്ന്,<br />മൂലകളോരോന്നും 'സൂം'ചെയ്ത്<br />അകത്തളം മെനഞ്ഞതിന് കരവിരുത് പറഞ്ഞു,<br />മൗസും കീബോര്ഡും<br /><br />കൃഷ്ണമണികളും നീര്മുത്തും തുന്നിയ<br />പരവതാനി,<br />മാഞ്ഞുപോകും സ്വപ്നത്തിന്<br />ചുമര് നിറങ്ങള്,<br />നിഴല് ചിത്രങ്ങള് ഞൊറിയിട്ട<br />തിരശ്ശീല<br /><br />പ്രധാനവാതിലിനരികില്<br />ആവനാഴിപോലൊരു പൂപ്പാത്രം<br /><br />പോളീഷിട്ട ചൂരല്ച്ചന്തത്തില്,<br />താഴെയെത്തും മുന്പേ കമ്പികോര്ത്ത<br />തെലുങ്കന്റെ വാരിയെല്ല്,<br />ചുകപ്പു പൂക്കളില്<br />സിമന്റുതട്ടിനടിയില്പ്പെട്ട<br />ബംഗാളിയുടെ ചതഞ്ഞ മുഖം,<br /><br />മോണിറ്ററില് നിന്നും<br />കണ്ണുകള് വഴുതി വീണു;<br />കാഴ്ചയൊടിഞ്ഞു.<br /><br />*****************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-2386654047452366012?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-48268363761167938042009-08-01T11:28:00.001+04:002009-08-01T11:33:18.902+04:00മായാതെ മാഞ്ഞുപോകുന്നവഒരു മഴക്കോള് <br />എത്ര തുള്ളിയായ് ഇലയിളക്കി, <br />ഇതള് പൊഴിച്ചെന്ന്,<br />ഒരു ചുംബനമെത്ര അലകളുതിര്ത്തെന്ന്<br />കാറ്റിനോ പുഴയ്ക്കോ എണ്ണമുണ്ടാവില്ല<br /><br />അകന്നുപോയ പാദങ്ങളും<br />കൂട്ടുപോയ പൂഴിത്തരികളും<br />വഴിക്കണ്ണുമായി കുന്നിമണികളും<br />കണക്കിലൊതുങ്ങാത്ത പൂജ്യങ്ങളെഴുതും<br /><br />തിക്കിത്തിരക്കി കൂടുവിട്ട് പറക്കും<br />അപ്പൂപ്പന്താടിയായി മറവിയെടുക്കും<br /><br />തിരിച്ചുനീന്താനൊരു കൈത്തോട്<br />കൈതപ്പൂചൂടി വരാറുണ്ട് സ്വപ്നത്തില്<br />എണ്ണമില്ലാത്ത ഉപ്പുതിരകള് മുറിച്ച്<br />തിരക്കിയെത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും<br />പൂമണം വാര്ന്ന നിഴല്ച്ചിത്രവും<br />വെയിലെടുത്തിട്ടുണ്ടാവും.<br /><br />******************<br />ജൂലായ് ലക്കം '<a href="http://www.thusharam.com/index.php?option=com_content&view=article&id=83:poem&catid=54:poem">തുഷാര</a>'ത്തില് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-4826836376116793804?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-45616682353687815202009-06-22T22:13:00.001+04:002009-06-22T22:15:43.305+04:00ആരുമറിയാതെകാഴ്ചയായി, കേള്വിയായി<br />പകര്ത്തെഴുത്തായി<br />പതിഞ്ഞതുപോയതൊക്കെ തിരിച്ചെടുക്കണം<br /><br />ആദ്യത്തെ മിടിപ്പിന് ഓര്മ്മ തൊട്ട്<br />അമ്മയില് നിന്ന്<br />നോക്കും വാക്കും അച്ഛനില് നിന്ന്<br />വിരല് കോര്ത്ത പ്രണയവും<br />വിരലുണ്ണും വാല്സല്യവും<br />തണലായ് പടര്ന്ന ചങ്ങാത്തവും<br />വേരൊന്നുപോലും പൊട്ടാതെ പറിച്ചെടുക്കണം<br /><br />ഓര്മ്മദിവസങ്ങളോ<br />അടയാളപ്പെട്ട നിമിഷങ്ങളോ<br />ബാക്കിയാക്കാതെ<br />പണ്ടുപണ്ടെന്നൊരു കഥയ്ക്കിടം കൊടുക്കാതെ<br />കാറ്റു ചേര്ത്തുപിടിയ്ക്കും<br />പുകനൂലുപോലെ മായാന്,<br /><br />ഈ കലണ്ടറൊന്നു കണ്ണടച്ചല്ലേ പറ്റൂ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-4561668235368781520?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-4990430625027103222009-06-17T00:12:00.001+04:002009-06-17T10:59:08.501+04:00ഇല്ലാച്ചുമരിനപ്പുറം<a href="http://2.bp.blogspot.com/_eZUl9Jo1hsw/Sjf-NoHSS-I/AAAAAAAAAM8/Y0QlWaoeFlU/s1600-h/DSC_0929.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 133px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_eZUl9Jo1hsw/Sjf-NoHSS-I/AAAAAAAAAM8/Y0QlWaoeFlU/s200/DSC_0929.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348022592585485282" /></a><br /><br /> <br /><br />അലങ്കാരപ്പുറ്റുകളില് ചാരി<br />കാതോര്ക്കുന്നത്<br />ഉള്ളിലെ കടലിരമ്പമാവാം<br /> <br />ചുണ്ടനക്കമുണ്ട്;<br />വിട്ടുപോന്ന പ്രിയരെ<br />ദൂരം മുറിച്ചെത്തിയിരുന്ന നീരൊഴുക്കുകളെ<br />കണ്ണേറെത്താത്ത ഒളിവിടങ്ങളെ<br />ഒഴുകിമാഞ്ഞ സ്വാതന്ത്ര്യപ്പരപ്പിനെ,<br />ചൊല്ലി ബലപ്പെടുത്തുകയാവാം;<br />പലരൂപവും നിറവുമുള്ള<br />തടവുപുള്ളികള്<br /> <br />ചില്ലില് പതിഞ്ഞ കൈനിഴലില്,<br />കണ്ണില് ഭീതി തുളുമ്പി<br />പിടയുന്ന പൂവിതള് പോലൊരു മീന്കുഞ്ഞ്..<br />'നീമോ' തന്നെയിതെന്ന് മകന്;<br /> <br />അളന്നുമുറിച്ച വെള്ളത്തിലുഴറും<br />നിലവിളിക്കീറിലൊന്നെങ്കിലും,<br />വേവലാതി തിന്ന്<br />കടലില് നിന്ന് കടലിലേയ്ക്ക് <br />തന്നെത്തേടി അവശതപ്പെടുന്ന <br />അച്ഛനിലെത്തണേയെന്ന്<br />ജീവനിണക്കിനിര്ത്തും<br />ശ്വാസചലനം കൊണ്ടല്ലാതെ<br />പറയാനറിയാതെ..<br /> <br />****************************<br />* നീമോ - 'ഫൈന്ഡിംഗ് നീമോ' യില് ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകുന്ന കുഞ്ഞുമല്സ്യം.<br /><br /> <a href="http://persuasivemannerism.blogspot.com/2009/05/blog-post_07.html">ഇവിടെയുമുണ്ട്</a> ഇതുപോലെ ചിലര്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-499043062502710322?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-35149695140947949802009-06-02T11:51:00.000+04:002009-06-02T11:52:47.409+04:00അലങ്കാരങ്ങളില്ലാതെവലതുകവിളും പാതിചുണ്ടും<br />കാറ്റോട്ടം മറന്ന മൂക്കും<br />മണ്ണിന് മണത്തിലാഴ്ത്തി<br />ഒരക്ഷരം<br /><br />വാക്കിന് സ്ഥിരതാളം പുറംതള്ളിയ<br />വെറുമൊരക്ഷരമല്ലേ;<br />മാറ്റുനോക്കാന് മെനക്കെടാതെ<br />അര്ത്ഥങ്ങള് പലവഴിപോയി<br /><br />മുറുകിയ ഞരമ്പിന് പുറത്തേയ്ക്ക്<br />ഹൃദയതാളം അയഞ്ഞു.. ഒഴുകി നേര്ത്തു..<br /><br />ചരല്പ്പൊടി ഒരു മലയെന്ന്<br />കയറിയിറങ്ങി വന്ന<br />വരിമുറിയാ ജാഥകള്<br />കുതിര്ന്ന മണ്തരി വിട്ട്<br />പുല്ത്തുമ്പിലെ നനവില് വട്ടം ചുറ്റി<br /><br />പറക്കലൊതുക്കി, മൂളലുകള്<br />ചെവിക്കുഴിയിലിറങ്ങി<br /><br />പുതിയ കളിപ്പാട്ടം കിട്ടിയപോലെ..<br /><br />കണ്ണില്ത്തൊട്ട് ഇമയിളക്കിയിട്ടും,<br />വെള്ളമഷി മൂടുവോളം<br />പൊഴിഞ്ഞുതീര്ന്നിരുന്നില്ല<br />പീലിക്കണ്ണിലെ കൗതുകം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-3514969514094794980?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-85934930299208876102009-05-24T13:54:00.001+04:002009-05-24T13:58:13.884+04:00ഒറ്റമൈനയുടെ കാഴ്ചപകുതിയിലേറെ പച്ചപ്പഴിഞ്ഞുപോയ ചില്ല;<br />തണലൊതുക്കിയിരുന്നാലും<br />ചിറകിനു തീ പിടിയ്ക്കും.<br />കാറ്റിളക്കങ്ങള്ക്കു മീതെ<br />പുതുക്കി മേച്ചില് നടത്തുമ്പോഴെല്ലാം<br />ചിലമ്പിച്ച മുറുമുറുപ്പുകള് ഉച്ചത്തിലെഴുതും.<br /><br />മട തകര്ന്നു മരിച്ചവന്റെ കണ്ണും<br />ഉരുള്പ്പൊട്ടിയ ഒഴുക്കും<br />ചോരതുപ്പി വീണ മെയ്മാസപ്പൂക്കള്<br />വിവര്ത്തനം ചെയ്യുന്നു.<br /><br />നനഞ്ഞ വെയില്<br />പുള്ളികുത്തിക്കളിയ്ക്കും അടുപ്പുകള്<br />എവിടെയും ചോദ്യാക്ഷരങ്ങളില്ത്തന്നെ.<br /><br />തൊണ്ട നീറ്റുന്ന അക്ഷരത്തെറ്റുകള് മായ്ക്കാന്<br />ആഴമറിയാത്ത മണ്ഭരണിയില് നിന്നും<br />ഉയിര്കൊള്ളും വെള്ളത്തിനായി<br />ഇനിയുമേറെ കല്ലുപെറുക്കിയിടണമെന്ന്<br />ഇരിപ്പുമുറിയിലെ ഒറ്റജാലകം<br />പകര്ത്തിയെഴുതുന്നു.<br /><br />****************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-8593493029920887610?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-57438462148111604902009-04-26T22:01:00.003+04:002009-04-26T22:33:26.695+04:00കാണാക്കിളിവാതിൽഎന്നാണടച്ചതെന്നോ<br />ഇന്നേവരെ തുറന്നിട്ടേയില്ലെന്നോ<br />ആരും പറഞ്ഞുകേട്ടിട്ടില്ല.<br /><br />അച്ഛനോര്മ്മ വച്ച കാലവും<br />അച്ഛാഛന്റെ ഓര്മ്മയിലുള്ള കാലവും<br />ഉള്ളൊന്നു തുറക്കാന് പറ്റീട്ടില്ലെന്ന്.<br /><br />മുട്ടി നോക്കിയിരിയ്ക്കാം..<br />ഇല്ലാത്താക്കോലിട്ട് ശ്രമിച്ചിരിയ്ക്കാം,<br />ഇപ്പൊ തുറക്കാമെന്ന് അഹങ്കരിച്ചിരിയ്ക്കാം..<br /><br />കണ്ണടയ്ക്കാത്ത, കാതനക്കാത്ത കാത്തിരുന്ന്<br />നിശാഗന്ധി പൂക്കും സംഗീതം അറിയുന്നവന്<br />സൂത്രക്കണക്കില് പാതി തുറക്കുമെന്നൊരു പഴങ്കഥ.<br /><br />താക്കോല്പ്പഴുതിലൂടെയുള്ള<br />രഹസ്യ സഞ്ചാരങ്ങളെ കേട്ടിട്ടുണ്ട്;<br />അനുഭവിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.<br />അതിന്മേലുള്ള കണക്കിലും<br />അനുമാനത്തിലുമൊതുങ്ങുമോ ഉള്ളറ.<br /><br />എലിപ്പുറത്തു പുറപ്പെട്ടുപോയി<br />പൂട്ടുകളെത്ര പൊളിയ്ക്കുന്നു..!<br /><br />കള്ളന് കയറാതെ, <br />കയറിയോരൊന്നും പുറത്തുപോകാതെ,<br />അലസമെന്ന വിധം ചാരിയിട്ടേയുള്ളൂ..<br />എന്നിട്ടും...<br />അറിഞ്ഞൊന്നു മനസ്സ് തുറക്കാന്..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-5743846214811160490?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-2274690137386393212009-04-07T00:08:00.002+04:002009-04-07T00:15:56.567+04:00വെള്ളം ഉറങ്ങിക്കിടക്കുകയാവും..കൈനീട്ടിത്തൊടാന് തോന്നും..<br /><br />ഒന്നു തറപ്പിച്ചു നോക്കിയാല്<br />ആകാശക്കണ്ണാടിയില്<br />എന്റെ കറുത്തമുഖം കാട്ടിത്തരും.<br /><br />ഇല നുള്ളിയെറിഞ്ഞാല്<br />ഇക്കിളിയെന്ന് മേനിയുലയ്ക്കും.<br /><br />മഴത്തുള്ളിയില് ഓളം വെട്ടുമ്പോഴല്ല;<br />ശ്വാസം തുളുമ്പാത്ത നില്പ്പിലാണ്<br />നിന്റെ ചന്തം.<br /><br />ഞാനറിയാതെ കുതിയ്ക്കുന്നുണ്ട് മനസ്സ്.<br /><br />നഖമുന തട്ടുമ്പോഴേയ്ക്കും<br />അനങ്ങിക്കളയരുത്.<br /><br />കാല്വിരല് തൊട്ട് മുടിത്തുമ്പു വരെ<br />നിന്നെ പുതയ്ക്കുവോളം<br />ഇതേ നില്പ്പ് നില്ക്കുമെങ്കില്..<br />മുങ്ങിയും പൊങ്ങിയും<br />ആഴങ്ങളില് ജീവനൊളിപ്പിച്ച്,<br />നിന്നില് മയങ്ങണം.<br /><br />ഒന്നിനും ഒരടയാളവും ബാക്കിവയ്ക്കാതെ<br />ചുളിവീഴാത്ത വിരിപ്പാകണം നീ.<br /><br />നാളെ, പല കൈകളെന്നെ ഉയര്ത്തുമ്പോള്,<br />ഒഴുകി മാറി,<br />നീ നിന്നിലേയ്ക്കു തന്നെ പെയ്യും.<br /><br />ആ നിമിഷത്തില്,<br />നിശ്ചലത വലിച്ചു മാറ്റി,<br />എന്നില് കുതിര്ന്നുപോയ<br />അവസാന തുള്ളിയ്ക്കായ്<br />നീ നിര്ത്താതെ കരയുമോ..<br />പകരമായ് തന്ന<br />എന്റെ ജീവനെപ്പോലുമോര്ക്കാതെ..<br /><br />**************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-227469013738639321?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-21970263666847269182009-03-29T20:04:00.001+04:002009-03-29T20:06:19.157+04:00പരീക്ഷക്കണക്കുകൾനിരയൊപ്പിച്ച് നിര്ത്തിയ<br />മെലിഞ്ഞ ഒറ്റകളെ വിഴുങ്ങി,<br />വെട്ടും കുത്തും കിട്ടി തെറിച്ചവരെ<br />തൊട്ടു കൂട്ടി,<br />കൊഴുത്ത സംഖ്യകള് ഏമ്പക്കമിടും.<br /><br />ഹരണത്തില് ശോഷിച്ചവനും,<br />ഒടുക്കം ശേഷിച്ചവനും <br />ചേര്ന്നുനില്ക്കും സമവാക്യം കണ്ട്,<br />വീര്ത്ത വയറിനുള്ളിലെ<br />വീര്പ്പുമുട്ടലുകള് മുഴച്ചുവരും.<br />'പുനര്ജ്ജനി' ചൊല്ലി, അവരെ <br />സ്വാതന്ത്ര്യക്കുപ്പായമിടീച്ചാല് പിന്നെ<br />പയറ്റു തന്നെ.<br /><br />ചോരമുക്കി ഉണക്കിയ, <br />അപായചിഹ്നങ്ങളും, <br />ഉറുമി ചുരുട്ടിയ വട്ടങ്ങളും കൂടി<br />മാര്ക്കുലിസ്റ്റുണ്ടാക്കുന്നത്<br />ഇങ്ങനെയാണ്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-2197026366684726918?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-52264153549803198842009-03-08T20:55:00.002+04:002009-03-08T21:05:52.363+04:00ചുകപ്പിന്റെ നിറംഒരേ മടിത്തട്ടിൽ കേട്ട കഥയിൽനിന്നും<br />പലനിറം പൂശിയ ശരികൾ,<br />ചില്ലുപൊടി കൂട്ടിയുണക്കിയ നൂലിൻ തുമ്പിൽ<br />തമ്മിൽ തമ്മിൽ തരം നോക്കി<br />കൊത്തി പറക്കുന്നുണ്ട്.<br /><br />കൊയ്തുപാടത്തുനിന്നും<br />അരിവാളുകൾ<br />തിരിഞ്ഞുനോക്കാനാവാത്ത അകലങ്ങളിലേയ്ക്ക്<br />ചേക്കേറിക്കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണോ..<br />അന്തിമാനത്ത്, കാറ്റ് വരച്ചിട്ട തിരകൾ<br />ആളിക്കത്താൻ തുടങ്ങിയത് ..?<br /><br />ദ്രവിച്ച തായ്ത്തടിയിൽ<br />പടർന്ന് കുഴഞ്ഞ വള്ളികൾ<br />ഇല പൊഴിയ്ക്കാത്ത നേരമില്ല.<br /><br />വഴിയില്ലായ്മകളിലേയ്ക്ക്<br />കൈചൂണ്ടിയാവാൻ അരുതാതെ<br />ചോര വാർന്നൊരു നക്ഷത്രം<br />ആകാശത്തിപ്പോഴും...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-5226415354980319884?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-19697993673787968802009-02-25T11:17:00.001+04:002009-02-25T11:19:40.578+04:00വേലിയേറ്റത്തിനൊടുവില്ചുറ്റിലും തിളയ്ക്കുന്ന തിരകള്ക്ക് <br />പിടികൊടുക്കാത്ത ഉള്ക്കടലിലാണ് <br />മുങ്ങിപ്പോകുന്നത്.<br /><br />ആവര്ത്തനങ്ങളില് നിന്ന്<br />പണിപ്പെട്ടു തിരിച്ചുപിടിച്ച ശ്വാസം<br />ഹൃദയത്തിലെ ആണിപ്പാടിലെ ചോരയ്ക്കൊപ്പം<br />ഇറങ്ങിപ്പോക്കിന്റെ വക്കോളമെത്തും.<br /><br />അപ്പോഴും ശാന്തനായൊരു മണല്ത്തിട്ട<br />ഒഴുക്കിന്റെ മുറിപ്പാടുകളില്<br />മണലുണക്കി, തിളക്കം ചേര്ത്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കും.<br /><br />സ്വന്തമെന്ന് നട്ടുനനച്ചതൊക്കെ<br />അഹങ്കാരമായി കായ്ച്<br />നഷ്ടങ്ങളായി വീഴുന്നിടത്താണ്<br />മുനവച്ചു നോവിയ്ക്കുന്ന<br />ഈയാംപുല്ലുകളുണ്ടാവുന്നതെന്ന്<br />പറഞ്ഞുതരും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-1969799367378796880?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-65804841233851422992009-02-16T12:27:00.001+04:002009-02-16T12:32:58.412+04:00വിട്ടുപോകാതെ..ഞരമ്പിലോടും വര്ണ്ണധാതുവില്,<br />ധ്യാനാവസ്ഥയിലുണ്ടൊരു ശലഭകാലം.<br /><br />മഞ്ഞവെയിലില് മുങ്ങാന്,<br />പച്ചവിരിപ്പില് ചിറകുണക്കാന്,<br />ചുമരിലെ ചതുരക്കാഴ്ച<br />നിലമിറങ്ങും ആകാശത്തുണ്ട് തന്നു.<br />വിരിച്ചിട്ട വെളിച്ചത്തെ..<br />ഒരിക്കലും കെട്ടുപിണയാത്ത<br />മഴനൂലുകളെ..<br />അമിട്ടുവിരിയിക്കുന്ന<br />നക്ഷത്രങ്ങളെ തന്നു.<br /><br />മാനത്തേയ്ക്ക് കണ്തുറന്നിട്ടും, <br />സ്വപ്നങ്ങള്,മനസ്സറിയാതെ പെയ്തിറങ്ങി<br />അലിവുള്ള മണ്ണിനെ പ്രണയിച്ചത്,<br />അച്ചുതണ്ടിലേയ്ക്ക് ഇണക്കിയിട്ട <br />ഒരുള്വിളിയുടെ തരംഗമേറ്റാവാം.<br /><br />**********************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-6580484123385142299?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-37259017753432091692009-01-21T23:35:00.001+04:002009-01-21T23:37:36.657+04:00വെയിലൊഴിയുന്ന വഴികൾചേക്കേറാൻ കൂടില്ലാത്തവൻ<br />ഒറ്റക്കാലിലുറങ്ങുന്ന വേരില്ലാമരം.<br />പൊടിയൊഴുകും വായുവിലും<br />ശ്വസിയ്ക്കാനാകുമെന്നു പഠിപ്പിച്ചു<br />ചിതൽപ്പുറ്റിൻ നിറമുള്ള ഈ നഗരം...<br /><br />മനസ്സിലെ വെളിച്ചപ്പൊടി തട്ടിമായ്ച്ച്<br />കരിനാഗങ്ങളെത്തുമ്പോൾ<br />മുഖത്തെഴുത്തിന്പിന്നിൽ<br />സമാനതകളില്ലാത്ത ചിന്തകൾ<br />മൂളിപ്പറക്കാൻ തുടങ്ങും.<br /><br />മേളപ്പരപ്പിന്റെ ചായങ്ങൾ മേലോട്ടൊഴുക്കി, <br />കുന്നുകയറി വരുന്ന കാവടികൂട്ടങ്ങളിൽ<br />കവിൾ തുളച്ച്, നാരങ്ങ നുണഞ്ഞ്<br />ശൂലങ്ങൾ പിടയും..<br /><br />തോരണക്കതിരൊഴിഞ്ഞു..<br />പാടത്തെ പശിമയുടെ <br />അവസാന കണികയിൽ<br />വെളുക്കെച്ചിരിച്ച്<br />എള്ളിൻ ചെടികൾ<br />കരിന്തിരി നീട്ടുന്നു. <br /><br />നിഴലുകളില്ലാതെ<br />കനക്കുന്ന ഇരുട്ടിൽ<br />ഒരു പൊട്ടിച്ചൂട്ടെങ്കിലും...<br /><br />******************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-3725901775343209169?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-69925773794375437482009-01-13T23:23:00.003+04:002009-02-16T12:06:17.347+04:00തീ വന്ന് കെടുത്തിയ ദീപങ്ങൾക്ക്തലയ്ക്കു മുകളില് പറന്നു വീഴുന്നത്<br />ഉന്നങ്ങളൊളിപ്പിച്ച തീപ്പന്താണ്.<br />മിന്നുന്ന നാരുകളായി വന്ന്<br />തീവല പൊട്ടിവിടരും.<br /><br />കണ്ണികളിലുരുകിത്തീര്ന്ന കണക്കുകള്<br />വാരി നിറച്ചും, പൊതിഞ്ഞെടുത്തും,<br />കരിഞ്ഞ വഴികൾ<br />തൊണ്ട പൊട്ടിച്ചൊഴുക്കും.<br /><br />ചാരം പുതഞ്ഞ സൂര്യ മുഖങ്ങള്..<br />കാലടിയില്, കൊഴുത്ത ചുവപ്പില്,<br />കടല് ഒതുക്കി, വീര്പ്പിട്ട് വിങ്ങും നോട്ടങ്ങള്..<br />ചങ്കില് കൊളുത്തിട്ടു തൂക്കും പിടച്ചില്..<br /><br />ജന്മാന്തരങ്ങളില് ഉറഞ്ഞുപോയ പാപത്തിന് <br />പുകനിഴലിഴകളില് കുരുങ്ങി..<br />ചതഞ്ഞരഞ്ഞ കുരുന്നു കലമ്പല് <br />കുഴഞ്ഞു വീഴുന്നിടങ്ങളില്,<br />പോയ കാലത്തിന് <br />സാക്ഷ്യപത്രങ്ങള് ചീന്തിയെറിഞ്ഞ്<br />പക തുപ്പും കുഴലുകള്<br />അരക്കിട്ടടയ്ക്കാനായെങ്കില്..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-6992577379437543748?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-42943204843871114132009-01-06T00:03:00.003+04:002009-01-06T00:10:29.532+04:00മണൽക്കാറ്റടിയ്ക്കുവോളം..ചുഴിയിലേയ്ക്കെന്നറിയാതെ<br />നീന്തിപ്പോന്നവരില് നിന്നും,<br />വിളക്കണയാത്ത വഴികളിലെ<br />ചിറകുപോയ ഈയാമ്പാറ്റകളില് നിന്നും,<br />കണ്ണുവെന്ത കാത്തിരിപ്പിലേയ്ക്കായിരുന്നു യാത്ര.<br /><br />സ്വർണ്ണനാളം കോർത്ത കൽവിളക്കിൽ,<br />വെണ്ണയലിയും പുഞ്ചിരിയില്,<br />അയഞ്ഞുപോകും ഉൾത്താളങ്ങളൊതുക്കാൻ..<br /><br />ഞാറ്റുപച്ചയില് വെയില് കായും കാറ്റ്<br />ചെമ്പകത്തളിരുലച്ച്<br />നീ വന്നോ എന്ന് തലോടുമ്പോള്...<br />പുലര്മഞ്ഞു കുളിര്പ്പിച്ച മണ്ണില് കാലമര്ത്തി,<br />ചുട്ടെടുത്ത ദിനങ്ങളിലെ താപമാറ്റാന്...<br /><br />.............................<br /><br />ചെത്തിമിനുക്കാത്ത ചുമരിന്<br />ഒഴിവിടങ്ങള് സൂക്ഷിച്ച<br />കുന്നിമണികളില് കണ്ണുകലങ്ങി.<br /><br />കേള്വിയെ ഊറ്റിയെടുക്കും<br />കറുത്ത വാക്കുകള്<br />ചെവിയില് മുട്ടയിട്ടു പെരുകാതിരിയ്ക്കാന്..<br />വാടിയ പൂവിതള് തന്ന<br />കളഭക്കൂട്ടില് മനസ്സ് ചാലിച്ചു.<br /><br />തിരിഞ്ഞുനോട്ടമരുതാത്ത മടക്കത്തില്,<br />മിന്നാമിന്നിയുടെ ഉള്ളുരുകി വീഴും തുള്ളികള്..<br />വഴിവെട്ടമായി.<br /><br />പരിമിതിയുടെ മുള്പ്പടര്പ്പില്,<br />നനഞ്ഞമര്ന്ന അപ്പൂപ്പന്താടികള്....<br />ബാക്കിയാണിപ്പോഴും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-4294320484387111413?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-33447540368424618332008-11-30T21:38:00.002+04:002008-12-02T20:06:46.089+04:00നരകവീഥി തുടങ്ങുന്നിടംകുരച്ച് പാഞ്ഞുകയറും ലോഹച്ചീളുകൾ<br />അനുവാദം ചോദിക്കില്ല;<br />പിടച്ചിലൊതുങ്ങാത്ത ജീവൻ<br />നക്കിയെടുക്കുന്ന തീനാവുകളും.<br /><br />തുരുമ്പിച്ച ആയുധപ്പുരയിൽ<br />ശേഷിയ്ക്കുന്ന കരളുറപ്പിലേയ്ക്ക്,<br />വായ്യ്ക്കൊതുങ്ങും വിധം<br />ചതച്ചെടുത്ത വാദങ്ങൾ<br />അഖണ്ഡതാവാക്യങ്ങളായി<br />മുറുക്കിത്തുപ്പുന്നോർ...<br /><br />കണ്ണ് ചോപ്പിച്ചും നനച്ചും <br />പുറത്തിറങ്ങും ഉറപ്പുകൾ,<br />സോദരസ്നേഹം കഷായംവച്ചുകുടിച്ച<br />ചുളിവീഴാത്ത കീശകളിൽ ഭദ്രം.<br /><br />വെന്തൊടുങ്ങിയതിൻ ബാക്കി<br />വ്രണമായൊഴുകുമ്പോഴും,<br />വിഷചഷകം നിറച്ചുകൊടുത്ത കുറക്കന്<br />സുഖശയനഭംഗമരുതല്ലൊ.<br /><br />................<br /><br />ഇടവഴിയുടെ ഓരോ വളവിലും<br />ഭ്രാന്തൻ നായ്ക്കളുണ്ടാകാം.<br />ഇരുതലമൂർച്ച കയ്യിൽ കരുതണം.<br />തനിയ്ക്കു താൻ കാവലാവണം.<br />സ്ഫുടം ചെയ്ത മനസ്സിനെ <br />ഭയത്തിന്റെ പുകമറകൾ തീണ്ടില്ലൊരിയ്ക്കലും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-3344754036842461833?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-36421430215586101232008-11-22T15:11:00.001+04:002008-11-22T15:13:27.644+04:00മുഖാമുഖംകൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകണമത്രെ..!!!<br /><br />പ്രിയനോടും കുഞ്ഞുങ്ങളോടും<br />ഒന്നു പറയാനിടയില്ലാതെ,<br />മടക്കം എന്ന്; എങ്ങനെ,യെന്നൊന്നുമറിയാതെ,<br />ഒരു നേരം എല്ലാമിട്ടെറിഞ്ഞ്<br />പോകുന്നതെങ്ങനെ..?<br /><br />വെളിച്ചമുണരാത്ത പുലരിയിൽ<br />ഓഫീസിലേയ്ക്ക് ധൃതിവയ്ക്കുമ്പോഴാണ്<br />ഓടിക്കിതച്ചിട്ടും, തണുപ്പിറ്റുന്ന കൈ <br />തൊട്ടുവിളിച്ചത്.<br /><br />വിറയലൊതുക്കും സങ്കടം കണ്ടാവാം<br />ഇനിയും കാത്തിരുന്നോളാമെന്ന്<br />പിന്തിരിഞ്ഞതും,<br />പൊട്ടിവീണ ചില്ലുകൾ <br />എന്നെ പോറാതെ ആശ്വസിപ്പിച്ചതും.<br /><br />മൂകഭാഷ്യത്തിൻ സൗമ്യത നേരിൽക്കണ്ട്<br />തകർന്ന വാതിൽ തുറന്നിറങ്ങി ഞാൻ.<br /><br />**************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-3642143021558610123?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-56292913479691661152008-11-18T11:37:00.001+04:002008-11-18T11:40:08.022+04:00രാഗരസംഹൃദയത്തിൻ ദ്രുതതാളങ്ങളേറ്റ്<br />പുറംതോട് പൊട്ടിയ മൗനം<br />മനസ്സിന്റെ മൺകുടത്തിൽ<br />തേനായൊഴുകി നിറഞ്ഞു..<br /><br />ഓരോ സൂക്ഷ്മബിന്ദുവും<br />ഏറ്റുവാങ്ങലിൻ<br />മൃദുസ്പർശമറിഞ്ഞു.<br /><br />നിമിഷത്തിൻ പടവുകളിൽ..<br />കൺപീലി വിടർത്തിയ<br />കുസുമരേണുക്കളിൽ,<br />ഉന്നിദ്രമായ ദലരാജിയിൽ,<br />ശലഭത്തിൻ നടനവേഗങ്ങൾ..<br />പുന്നെൽനിറം ചേർന്ന <br />വെയിലൊതുക്കി<br />തുളുമ്പും പ്രണയമെഴുതി..<br /><br />രാഗലത തളിർത്തതും<br />കൽഹാരം വിടർന്നതും<br />ആ വരികളിലായിരുന്നു.<br />********************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-5629291347969166115?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-88769666658390920292008-11-12T12:41:00.003+04:002008-11-12T15:22:47.658+04:00വാസന്തം(ഗാനം പോലെ.. ഒന്ന്.)<br /><br />ചെമ്പനിനീരിന് ചൊടിയിതളില്...<br />തുഷാരമുതിരും നേരം..<br />ശലഭവുമറിയാതഴകിന് പൂമ്പൊടി-<br />യെഴുതും മധുമയ കാവ്യം.<br /><br />തൊട്ടു പറക്കും കാറ്റിന് കൈക-<br />ളിലൊഴുകുകയായി സുഗന്ധം<br />എന്റെ മനോരഥ വീഥിയിലെങ്ങും<br />വിടരും രാഗവസന്തം..നിന്നിലെ<br />പ്രേമ രസാമൃത ഭാവം..<br /> (ചെമ്പനിനീരിന്....)<br /><br />സന്ധ്യാമേഘം മണലില് കുങ്കുമ-<br />വര്ണ്ണം വിതറാന് വന്നൂ..<br />ചിപ്പിക്കുള്ളിലെ മോഹത്തിന് തരി<br />മുത്തായ് മാറും പോലേ...ഞാന്<br />എന്നിലെ നിന്നെയറിഞ്ഞൂ..<br /> (ചെമ്പനിനീരിന്....)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-8876966665839092029?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-62834298005765194632008-11-05T20:45:00.006+04:002008-11-06T11:40:04.941+04:00ഗുരുപവനപുരപതേ...<a href="http://4.bp.blogspot.com/_eZUl9Jo1hsw/SRKfMDvrpSI/AAAAAAAAAKY/FZqgRpqM_Io/s1600-h/CSC_0027.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265445943862076706" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_eZUl9Jo1hsw/SRKfMDvrpSI/AAAAAAAAAKY/FZqgRpqM_Io/s320/CSC_0027.JPG" border="0" /></a><br /><div>ഹരിചന്ദനമണിയും തവ<br />തിരുവുടലെന് കണ്ണില്<br />കരുണാമൃത സുഖമേകണെ<br />ഗുരുവായുപുരേശാ..<br /><br />മുകിലൊത്തൊരു മുടിയില്, ചെറു-<br />പീലിക്കതിര് ചൂടി<br />അഴകില് കുളിരളകങ്ങളി-<br />ലിളകും മണി ചാര്ത്തി.<br /><br />വിടരും മുഖകമലം, ചൊടി-<br />യിതളില് നവനീതം<br />വനമാലയിലുണരും നറു<br />മലരാം ശ്രീവല്സം.<br />(വനമാലകള് തഴുകും തിരു-<br />മറുകാം ശ്രീവല്സം..)<br /><br />മഞ്ഞപ്പട്ടുലയും തവ<br />നടനം തുടരേണം<br />ഹൃദയങ്ങളിലുണരേണം<br />ശുഭ ശിഞ്ജിതമെന്നും..<br /><br />പദപങ്കജമണയാനെന്<br />മനതാരുഴലുന്നു<br />കനിവോടെന്നഴലാറ്റണെ-<br />വൈകുണ്ഠപുരേശാ...<br /><br />*****************<br /><br />ഇത് ഗാനരൂപത്തിൽ ശ്രീ. പണിക്കർ മാഷുടെ ശ്രീമതി പാടി പോസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത് <a href="http://sweeetsongs.blogspot.com/2008/11/blog-post_04.html">ഇവിടെ</a> കേൾക്കാം.<br />രണ്ടുപേരുടേയും നല്ലമനസ്സിന് എന്റെ പ്രണാമം.<br /><br />ഇങ്ങനെ ഭക്തിഗാനസദൃശമായ കുറച്ചു വരികൾ എഴുതാൻ പ്രേരിപ്പിച്ച ശ്രീ.<a href="http://www.blogger.com/profile/16662942493042064439">അപ്പുവിനും</a>, അത് പണിക്കർമാഷിനയച്ചു കൊടുക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ച <a href="http://www.blogger.com/profile/09108492257985459113">ഗീതേച്ചിയ്ക്കും</a>....എന്റെ സന്തോഷവും സ്നേഹവും...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-6283429800576519463?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-64849282999265127402008-11-01T16:12:00.002+04:002008-11-02T09:53:51.691+04:00ഭാഗധേയംവലിഞ്ഞുരയും ചങ്ങലക്കണ്ണികൾ<br />നെഞ്ചുനോവിച്ച മണ്ണിലേക്ക്;<br />'നമ്മൾ'എന്ന വാക്കിനെ പിളർന്ന<br />കുറ്റികൾ കോർത്ത കയറിലേയ്ക്ക്..<br />ആർക്കെന്ന് വിധിപറയാത്ത<br />വിറങ്ങലിച്ച മാവിലകൾ വീണുകൂടാ..<br /><br />തുലാവർഷം, കൊമ്പൊന്ന് കൊണ്ടുപോയതും<br />പള്ളയിലൊരു പോതുണ്ടായതും<br />അറക്കവാളിൻ വിലപേശലിൽ<br />കുറ്റമായി എണ്ണാതെ വരില്ല.<br />ആശ്വാസവാക്കുകളൊന്നും<br />ആരിലുമിതുവരെ തളിർത്തില്ല.<br /><br />തൊട്ടുനിൽക്കും സർവേക്കല്ലിൽ<br />ആയകാലം തൊട്ട് ചതയ്ക്കപ്പെട്ട മാങ്ങകൾ,<br />ഊഞ്ഞാൽക്കയർ തൊലിയുരിച്ച കൊമ്പുകൾ,<br />ആണിയാഴ്ത്തിയെഴുതിയ പേരുകൾ...<br />മാവും പറഞ്ഞില്ല.<br /><br />പടർന്ന ഇത്തിൾക്കണ്ണികൾ,<br />വാതിലിന്റെ, കട്ടിളയുടെ<br />കണക്കുകൾ കൂട്ടുന്നുണ്ട്.<br /><br />അക്കങ്ങളുടെ ഭാരമേറ്റെടുത്ത്<br />വായ്ത്തല കൂട്ടും കൈകൾ..<br />ഏതാണാവോ...<br /><br />വെട്ടുവീഴുന്ന വശമൊന്നറിയാൻ...<br />അവസാന ശയനം എവിടെയെന്നറിയാൻ..<br /><br />മുറ്റത്ത് കൂട്ടംകൂടുന്ന ശബ്ദങ്ങളെ,<br />കാറ്റ് മായ്ച്ചുകളയുന്നല്ലോ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-6484928299926512740?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-13569956187904236452008-10-26T19:52:00.000+04:002008-10-26T19:54:51.463+04:00എഴുത്ത്അടയാളം വച്ച നാട,<br />മതിലുകെട്ടിയതിനൊരുപുറത്ത്<br />എഴുതിത്തീർത്ത പേജുകൾ...<br />മുഷിഞ്ഞും,അറ്റം ചുരുണ്ടും..<br />കുരുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ്.<br /><br />ഒറ്റയടിപ്പാത പോലും പകുത്തിടാത്ത<br />മൈതാനത്തിൻ ഗർവ്വോടെ,<br />വരികളൊന്നും അരിയ്ക്കാത്ത<br />പുത്തനേടുകളുടെ പരിഹാസം <br />മതിലു തുരന്നു ചെല്ലുന്നു..<br /><br />പേനക്കോലുകൾ നട്ടുവയ്ക്കുന്ന<br />കുഴിബോംബുകളും<br />കൊയ്തെടുക്കുന്ന തലച്ചോറുകളും<br />എഴുതാപ്പുറങ്ങൾക്കറിയില്ലല്ലോ...<br /><br />*********************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-1356995618790423645?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-58948452405887892662008-10-04T22:32:00.000+04:002008-10-04T22:44:57.367+04:00കാണരുതെന്നു കരുതും..പനയുടെ ഒറ്റക്കയ്യില്<br />വിളര്ത്ത ആകാശത്തെ<br />തുളയ്ക്കുന്ന യക്ഷിക്കൊട്ടാരം.<br /><br />പതം പറയുന്ന എല്ലിലും പല്ലിലും<br />മണിയനീച്ചയുടെ ആരവം<br /><br />ഉയര്ന്ന വേരുകള്ക്കിടയില്<br />മാറ്റിയുടുത്ത ചേല തൂക്കി<br />ഇഴഞ്ഞുപോകുന്ന ശീല്ക്കാരം<br /><br />മുള്ളുകള് പിണച്ച്<br />വാതിലടയ്ക്കുന്ന കടലാസുചെടി.<br /><br />കാലടിയില് നിന്നും <br />മാഞ്ഞുപോകുന്ന പിന്വഴി.<br /><br />ചങ്കില്, ഉണങ്ങിയ കാറ്റിന്റെ<br />കൊലവിളി<br /><br />പറിച്ചെടുക്കാനാവാത്ത കാലിനോട്<br />മുറുമുറുക്കുന്ന കരിയിലകള്.<br /><br />പിരിഞ്ഞുമുറുകിയ ഒച്ച<br />ഇഴപൊട്ടി,<br />പുറത്തേയ്ക്ക് തെറിച്ചപ്പോഴാവണം,<br />മുഖം നനച്ച്,<br />കണ്ണിലേയ്ക്ക് വെളിച്ചം ഇറങ്ങിയത്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-5894845240588789266?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com48tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-6146214046926676502008-08-19T23:45:00.000+04:002008-08-19T23:49:17.108+04:00ഉള്ക്കാഴ്ചഉണര്വ്വിനും ഉറക്കത്തിനും ഇടയ്ക്കുള്ള <br />നൂല്പ്പാലത്തിനു താഴെ...<br /><br />പച്ചത്താഴ്വാരത്തിലൂടെ,<br />വസന്തത്തിന് രക്തപുഷ്പങ്ങള്<br />അണിഞ്ഞ് ഒഴുകിയ പുഴ.<br /><br />ആഴങ്ങളിലേയ്ക്ക് കുഴഞ്ഞുവീണിട്ടും<br />കൈവഴികളെ സാന്ത്വനിപ്പിച്ച്..<br />ഇരുളുകലക്കിപ്പെയ്യുന്ന <br />മാനത്തോടു കലമ്പി,<br />വെയിലുവീണു മുളച്ച നക്ഷത്രങ്ങള്<br />തെളിയിച്ചെടുക്കുന്ന പുഴ.<br /><br />പാറക്കെട്ടില് തല്ലിത്തെറിച്ച ജീവന്,<br />വെള്ളപ്പാച്ചലില് അലിയാതെ... <br />ഉറഞ്ഞ തേന്നൂലുപോലെ... <br />നേര്രേഖ വരയ്ക്കുന്നു.<br /><br />ഇരുപുറവുമുള്ള ചുഴികളില് വീണുപോകാതെ,<br />നിഴലിച്ചുകാണുന്ന ഒറ്റയടിപ്പാതയിലൂടെ<br />വെളുത്ത മണല്ത്തിട്ടയില് <br />ആത്മാവെത്തും വരെ...<br />ബോധമനസ്സിന്റെ കണ്ണുകള് കൂട്ടുവേണം...<br /><br />സ്വപ്നത്തിന്റെ മഞ്ഞുമറയിലും,<br />ധ്യാനത്തിന്റെ ഇഴകളാല്<br />ഈ നൂല്പ്പാലം ബലപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-614621404692667650?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-80831013778283057852008-08-02T17:28:00.004+04:002008-08-03T18:45:42.092+04:00ജന്മാന്തരംവേനല് തിന്നൊതുക്കി<br />ശൂന്യമായിരുന്ന ഇടങ്ങളില്,<br />തുമ്പക്കുടങ്ങളുണരുന്നുണ്ട്..<br />ചുവന്ന പട്ടുംചുറ്റി<br />തുമ്പികള് മൂളുന്നുണ്ട്..<br />കൂമ്പാളയിലൊതുക്കി വച്ച<br />പൂക്കുലമണം ഉതിരുന്നുണ്ട്...<br /><br />വേരുണങ്ങിയ വഴികളില്<br />വീണുമാഞ്ഞ ശബ്ദങ്ങളില് തങ്ങാതെ,<br />പകലിരവുകളുടെ കടത്തും കടന്ന്,<br />ജീവിതദൂരങ്ങള് പിന്നിട്ട് വന്ന്,<br />ഒരു പൂവിളിയുടെ ഈണം<br />എന്നില് ചേര്ത്തുവച്ച്..<br />നെറുകയില് പെയ്യും ഓണനിലാവിനെ<br />കൈക്കുമ്പിളില് ഒതുക്കുന്നതെങ്ങനെ...?<br /><br />കൈവിരല് വിടുവിച്ച്<br />ഓടിപ്പോകും കുസൃതിയോ..<br />ഒളിച്ചിരുന്ന് കൊതിപ്പിച്ച്<br />മനസ്സില് നുള്ളുന്ന ചങ്ങാതിയോ..<br />കാണാമറയത്ത് തേന്കൂടൊരുക്കി<br />കാത്തുവച്ച കളിക്കൂട്ടോ..<br />നെഞ്ചിന്റെ പിടച്ചില്<br />ഉള്ളംകയ്യിലൊതുക്കി<br />മിഴി ചിതറാതെ <br />യാത്രയാക്കും കൂടപ്പിറപ്പോ...<br /><br />വിരല്തൊടാതെ,<br />അകക്കാമ്പിന് തന്ത്രികളെ <br />ഉണര്ത്തിനിര്ത്തുന്ന സാന്നിദ്ധ്യത്തെ<br />മുഖമൊന്നില് പകര്ത്തുന്നതെങ്ങനെ ?<br />ഒന്നുമാത്രമറിയാം; <br />എല്ലാ മുഖങ്ങളിലും...<br />നിന്റെ കണ്ണുകളാണ്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-8083101377828305785?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-69719897464700304122008-07-30T00:41:00.002+04:002008-07-30T13:09:05.436+04:00കടപ്പുറത്തിന്റെ ചമയങ്ങള്തിരയുടെ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന വടിവുകളില്<br />അഴിഞ്ഞുവീഴും നുരയില്പ്പുതഞ്ഞ്<br />കളംകൊള്ളും തോണികള്...<br /><br />ഇടവിടര്ത്തിയ ചില്ലകള് താഴ്ത്തി<br />കുരുവികള്ക്ക് മറയിടും ചെറുമരങ്ങള്.<br /><br />കുടയുടെ പാതിനിഴലില്<br />വെയിലിന് വിരലിഴയും<br />വെണ്ണക്കല്ലുകള്.<br /><br />ജലക്രീഡ തിമര്ക്കുന്ന <br />മണല്ത്തിട്ടയ്ക്കു പിന്നില്,<br />ആകാശത്തിനുനേരെ ചുണ്ടു നീട്ടുന്ന<br />മാളികക്കീഴില്,<br />ആര്ഭാടം തണുപ്പിച്ച തുട്ടുകള്ക്ക്<br />പഴച്ചാറു വിളമ്പുന്നവരുടെ പതിഞ്ഞ നോട്ടം...<br />കപ്പലണ്ടിമണികളുടെ ചൂട്<br />പൊതിഞ്ഞൊതുക്കുന്ന വേഗത...<br />വിട്ടെറിഞ്ഞ നാളുകളിലെ <br />തൊട്ടാലലിയുന്ന മധുരം<br />നിറമുള്ള പഞ്ഞിയില്<br />ചുറ്റിയെടുക്കുന്ന മര്മ്മരം...<br /><br />വരണ്ട വേനല്ച്ചിരിയിലെ<br />പരിഹാസപ്പൊടി അവഗണിച്ച്,<br />നരകച്ചൂടേറ്റ് പഴുത്ത ഈത്തപ്പഴം പോലെ<br />ജീവിതം പാകപ്പെടുകയാണ്.<br /><br />ഒഴുക്കുകള് കൈവിട്ട്,<br />മലര്ത്തിവച്ച ഒറ്റക്കണ്ണില് <br />സ്വപ്നത്തിന് പൂഴിത്തരികള് കൂട്ടിവച്ച <br />കക്കത്തോടുകള്<br />ഈ തീരത്തിനും സ്വന്തം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-6971989746470030412?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-44713916756431533982008-07-19T11:54:00.002+04:002008-07-19T13:10:36.113+04:00ബാക്കിപത്രംകാശിത്തുമ്പയുടെ<br />തെറിച്ചുവീണ വിത്തുപോലെ <br />ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയവള്..<br />കീഴാര്നെല്ലിയുടെ മണികളില്<br />തൂങ്ങിനടന്ന്, തെന്നിവീഴുന്ന<br />ഉറുമ്പിന്ന് കൂട്ടിരിയ്ക്കുന്നു...<br />ഓര്മ്മയുടെ കളിയിടങ്ങള്.<br /><br />തേക്കുപാട്ടിന്റെ പടവില്<br />വെള്ളിക്കൊലുസ് നനച്ച്,<br />വെള്ളാരങ്കല്ലിന് നിറം കോര്ത്തെടുത്ത്,<br />ഏറ്റുപാടാന് കൊതിച്ച<br />കുയില്പ്പാട്ടിന് പ്രതിധ്വനി<br />തൊണ്ടയില്ക്കുരുങ്ങുമായിരുന്നു.<br /><br />പേരറിയാപ്പൂക്കളുടെ സുഗന്ധം<br />ഉന്മത്തനാക്കിയ കാറ്റിനെത്തൊട്ട്,<br />ഇതളുലയ്ക്കാതെ പൂവിനെ ചുംബിയ്ക്കുന്ന<br />സൂചിമുഖിയുടെ ചടുലത കണ്ട്,<br />മഴത്തുള്ളി മിനുപ്പിച്ച ഇലപ്പച്ച പൊട്ടിച്ച്<br />ചുമരെഴുതുന്ന മര്മ്മരത്തിലും...<br />ഏകാന്തതയുടെ കല്ച്ചീളുകള്<br />വായ്ത്തല തേച്ചിരുന്നു.<br /><br />മേശവിളക്കിനു മുന്നില്<br />മിഴിയടര്ത്തിവച്ച അക്ഷരങ്ങള്<br />ഒഴിഞ്ഞ ചിപ്പികളാകുമായിരുന്നു.<br /><br />നിറഞ്ഞ്, പിന്വലിയുന്ന<br />ഓളങ്ങള്ക്കൊടുവില്<br />ഞരമ്പിലെ പൊള്ളുന്ന ചോരയിലും<br />ഉപ്പ് കിളിര്ക്കുമായിരുന്നു.<br /><br />അര്ത്ഥം ഒഴുകിപ്പോയ വാക്കുകളായി<br />പിന്വഴികളുടെ നരച്ച നീലയില്<br />മങ്ങിയ ചില നക്ഷത്രങ്ങള് <br />ഇന്നും ബാക്കിയാവുന്നു...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-4471391675643153398?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-87066615550779181382008-07-05T11:51:00.000+04:002008-07-05T11:59:00.401+04:00ഇരുട്ടിന്റെ സന്തതികള്കുറവുകളുടെ നാനാര്ത്ഥങ്ങള് <br />ചൊല്ലിയുറയുന്ന ചിലമ്പും<br />കുടിപ്പകയുടെ വിത്തുകള്<br />വീശിയെറിയും വാള്ത്തലപ്പും,<br />ചുറ്റിലും നിഴലിളക്കുന്നുണ്ട്.<br /><br />വാക്കില്ലാപ്പേച്ച് പിടയുമുടലില്,<br />തേറ്റയാഴ്ത്തും മൃഗം..<br /><br />ഞെരിച്ചുടച്ച പൂമൊട്ടിന്<br />വായ്ക്കരിയിട്ട് സദ്യയുണ്ണും ഈച്ചകൂട്ടം..<br /><br />മിഴിതെളിയ്കേണ്ട വെളിച്ചമെടുത്ത്<br />ശവ'ദാഹം' തീര്ത്ത തീക്കൊള്ളികള്...<br /><br />നിത്യവും <br />സ്നേഹദളങ്ങള് ചേര്ത്തുവച്ച്<br />വ്യാസം കൂട്ടിയെടുക്കുന്ന<br />സഹിഷ്ണുതയുടെ വൃത്തം മറികടന്ന്<br />വിഷപ്പല്ലുകള് ഇഴഞ്ഞടുക്കുന്നു....<br /><br />ഗരുഡന് ഉണര്ന്നിരിയ്ക്കണം<br />ഉണര്ന്നുതന്നെയിരിയ്ക്കണം..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-8706661555077918138?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-90649293997872926582008-06-22T18:27:00.001+04:002008-06-22T18:30:14.228+04:00എപ്പോഴെങ്കിലും..പൂവാകച്ചോട്ടില്,<br />ഒരുപിടി വിറക്<br />ചാരിവച്ചപോലെയാണിരിപ്പ്...<br />അരയില് കെട്ടിയുറപ്പിച്ച തുണി,<br />പല തുണ്ടമായ് അലങ്കരിച്ച് <br />മുഴുക്കൈ, പാതി പറിച്ചെടുത്ത-<br />തോലോടൊട്ടിയ കുപ്പായത്തിനുള്ളില്,<br />ഒന്നും മിണ്ടാതെ,<br />ഓരോ ഇലയനക്കത്തിലും<br />കണ്ണെറിഞ്ഞങ്ങനെ...<br /><br />പൊരിവെയിലില് കുന്തിച്ചിരുന്ന്<br />പൂഴി, വാരിവാരി വായിലിടും;<br />കൂക്കി വിളിയോടും കല്ലേറിനോടും<br />ഉമിനീരൊഴുക്കി ചിരിയ്ക്കും.<br /><br />സഹതാപം തേച്ച തുട്ടുകളില്<br />കണ്ണു വീഴാതെ, കൈതൊടാതെ..<br />ദാനം കിട്ടും വറ്റില്പ്പാതി-<br />കാക്കയ്ക്കും കിളിക്കും വീതിയ്ക്കും;<br /><br />ഒരു കീറച്ചാക്കില്,<br />മുഷിഞ്ഞ ജീവിതം <br />പൊതിഞ്ഞെടുക്കുവോളവും,<br />കണ്ണുകളില്<br />മങ്ങാത്ത വെളുപ്പ്<br />സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ഒരുവനെ...<br />നിങ്ങളും കണ്ടിട്ടുണ്ടാവും<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-9064929399787292658?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-59852821043717613572008-06-16T01:10:00.001+04:002008-06-16T01:13:09.627+04:00പറയാതെ കേള്ക്കുന്നത്ഒഴുകുന്ന വിയര്പ്പില്<br />പെയ്തലിഞ്ഞ വെയില്<br />പൊടിയുയര്ത്തി വീശി<br />നിശ്വാസത്തിലൊതുങ്ങുന്ന കാറ്റ്.<br />റൊട്ടിത്തുണ്ടിനു മുന്നില് വരളുന്ന<br />കടുംചായക്കോപ്പ.<br /><br />കളിവാക്കായിപ്പോലും<br />അവധിയെ കേള്ക്കാത്ത,<br />തിട്ടമില്ലാ തിയതിയില്<br />പറ്റും പലിശയും തൊട്ടെണ്ണും<br />കൂലിക്കുരുക്കിലെ പിടച്ചില്.<br /><br />സിമന്റ് ചാറ് നീട്ടിത്തുപ്പി<br />മുരളുന്ന യന്ത്രങ്ങളും,<br />ഭാരം വലിച്ചുപൊക്കും <br />എല്ലിന് കൂടുകളും,<br />ഉറുദുവും ബംഗാളിയും, <br />തെലുങ്കും നേപ്പാളിയും<br />കൂട്ടിത്തുന്നിയ മരവിച്ച ദിവസങ്ങള്.<br /><br />മുങ്ങിത്താഴും സൂര്യനാളം പൊക്കി<br />ഇരവിന്നു വെള്ള പൂശി,<br />ഒഴുകുന്ന പൊന്നില് കിളിര്ത്ത<br />തലപ്പു കാണാ ഗോപുരങ്ങള് മേയുമ്പോഴും...<br /><br />സ്നേഹം തൊട്ടൊരുക്കിയവളെ<br />ബാലവാടിച്ചുമരിന്റെ തേങ്ങലില്<br />കൈവിടുവിച്ച് പോരും<br />അമ്മയ്ക്കൊപ്പം...<br /><br />ചോരാത്ത കൂരയൊരുക്കി,<br />വിശപ്പിന് നിഴല് മായ്ച്ച്,<br />ഉള്ച്ചൂടൊതുക്കുന്ന<br />ആശ്വാസവാക്കായി...<br /><br />ആര്ത്തുനില്ക്കും വേലിപ്പച്ചയില്<br />എടവപ്പാതിയുടെ ഊക്കോടെ<br />പെയ്തു വീഴുന്നു... <br />അച്ഛന്റെ മനസ്സ്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-5985282104371761357?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-60482471460909058292008-06-02T14:34:00.005+04:002008-06-09T12:44:31.542+04:00<div align="left"><span style="color:#000000;"><em><span style="font-family:arial;"><span style="font-size:180%;"><strong>ബ്ലോഗ് കരിവാരത്തില് പങ്കുചേരുന്നു...</strong><br /></span></span><br /></em></span><span style="font-size:130%;color:#000000;"><em>ഇഞ്ചിപ്പെണ്ണ് എന്ന ബ്ലോഗര്ക്കെതിരെ കേരള്സ്.കോം അപമാനകരമായി പെരുമാറിയതില് ഞാന് പ്രതിഷേധമറിയിയ്ക്കുന്നു. </em></span></div><div align="left"><span style="font-size:130%;color:#000000;"><em>ഈ അതിക്രമത്തിനെതിരെയുള്ള ഒത്തുചേരലുകള്ക്ക് പിന്തുണ നല്കുന്നു.</em></span></div><strong></strong><div align="left"><strong></strong> </div><div align="left"><strong></strong> </div><div align="left"><strong></strong> </div><div align="left"><strong></strong> </div><div align="left"><strong>ആവര്ത്തനം</strong><br /><br />ക്ഷമയുടെ അതിരുകള്<br />പുറംതോടിലെത്തി നിന്നാല്,<br />ഉറച്ച മനസ്സിനെപ്പോലും<br />ഉരുക്കിയൊഴുക്കുന്ന<br />അഗ്നിമുഖങ്ങള്<br />പുകഞ്ഞ് ഉണരും...<br /><br />തിളയ്ക്കുന്ന ലാവ<br />മാനത്തിന്റെ വരമ്പുകള്<br />കാണാതെ നോക്കാന്<br />ആദ്യം ഉള്ളിലിട്ടൊതുക്കും..<br />ഒടുക്കം കണ്ണു പൊള്ളിക്കും.<br /><br />ഒഴുക്കു നിലച്ച്<br />തണുത്തുറയുമ്പോള്,<br />ലവണസമ്പത്ത് തിരയുന്നവര്<br />വെന്തുപോയ ദേഹമോ<br />നീറുന്ന ദേഹിയോ<br />നോക്കാറില്ല.<br /><br />അവര്ക്കായി,<br />കവിളില് ചാലുകീറാതിരിയ്ക്കാന്<br />ഒരിയ്ക്കല്പ്പോലും<br />ഭൂമിയ്ക്കാവുന്നുമില്ല.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-6048247146090905829?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-37118297673711161302008-05-11T15:06:00.000+04:002008-05-11T15:08:21.010+04:00അത്താണിവളഞ്ഞ മുതുകുകള് നിവര്ന്നതും<br />കാല്വിരല്വട്ടത്തില്<br />ഒതുങ്ങുന്ന കാഴ്ച <br />മാനം മുട്ടി നിന്നതും<br />മൂവന്തിച്ചോപ്പ് <br />അണികളായ് കുതിച്ചതും<br />ഭാരം ഏറ്റെടുക്കും<br />നെഞ്ചിന്റെ ബലത്തില് മാത്രം.<br /><br />പുകച്ചുരുള് നനച്ച്<br />എറിഞ്ഞുടച്ച ചില്ലുകള്<br />മൂര്ച്ച ഒളിച്ചിരിയ്ക്കും ചാക്കുകള്<br />ഈച്ചയാര്ക്കും ചോരത്തുണികള്<br />തുപ്പലുണങ്ങിയ കരിയിലകള്..<br />പുതുമകളുടെ കാവല്ക്കാര് നല്കിയ<br />അലങ്കാരക്കൂട്ടുകളില്..<br />തേഞ്ഞുപോകുന്ന കാരുണ്യം..<br /><br />വൃദ്ധസദനങ്ങളില്<br />ചുമര്ച്ചായം നനയ്ക്കും മനസ്സിലേയ്ക്കും..<br />വിറയ്ക്കും ഊന്നുവടിയിലേയ്ക്കും..<br />ഇന്നിന്റെ വികലാക്ഷരങ്ങള്<br />മൊഴിമാറ്റം നടത്തുമ്പോള്<br />കൈത്താങ്ങു നല്കാന്<br /><br />അനുഭവങ്ങളുടെ തഴമ്പു വീണ<br />സഹനശിലകളില്..<br />കനിവു ബാക്കി കാണുമോ..<br /><br />**********************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-3711829767371116130?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-18005257484257461982008-04-17T11:49:00.002+04:002008-04-17T11:53:38.524+04:00മനസ്സ് മാത്രം സാക്ഷിചേറണിക്കൈകള് വിതച്ച പുളകങ്ങള്<br />വാരിപ്പുതച്ചു മുള നീട്ടി കുതുകങ്ങള്..<br /><br />തൊട്ടുതൊട്ടില്ലെന്നു പച്ചപ്പരപ്പില്<br />ഞൊറിയിട്ടു കുളിരാര്ന്ന കാറ്റിന് കരങ്ങള്..<br /><br />പുലരി മുകുളങ്ങള് വിടര്ത്തി ദിവസങ്ങള്<br />സാന്ധ്യസിന്ദൂരം പടര്ത്തി കുസുമങ്ങള്...<br /><br />കിന്നരിക്കസവിന് പരാഗം മറഞ്ഞെന്റെ-<br />നെഞ്ചിലെത്താളത്തിലാടുന്നു മണികള്..<br /><br />നെന്മണിക്കതിരിന്നു പൊന്നാട ചാര്ത്തീ-<br />മാനത്തുണര്ന്ന പൊന്കതിരിന്റെ കൈകള്<br /><br />കൊയ്തെടുത്തില്ലം നിറയ്ക്കും കളങ്ങളില്<br />കണ്ണുചിമ്മാത്തവര് മണ്ണിന്റെ മക്കള്..<br /><br />ആര്ത്തലയ്ക്കും മഴക്കോളിന്നിരമ്പം<br />ചിതറുന്ന ചിന്തയില് തീമാരി വീഴ്ത്തീ..<br /><br />വഴിവിട്ടു മേയുന്ന കെടുതികള് വീണ്ടുമീ<br />കുരുതിക്കളത്തില് മുഖക്കോപ്പു കെട്ടീ..<br /><br />പ്രളയമായ് വേനലില് വന്നു വിളവെല്ലാം<br />കാര്ന്നെടുത്തുണ്ടു കാര്മേഘക്കിരാതന്..<br /><br />അലയടിച്ചെത്തുന്നു തേങ്ങലെന് കാതില്<br />പിടയുന്നു പട്ടിണിക്കയറില് കിടാങ്ങള്..<br /><br />ജീവിതപ്പെരുവഴിയിലഴലിന്നിരുട്ടില്-<br />കടമായി മാറുന്നു കണ്ണീരു കൂടി<br /><br />വാതില്ക്കലെത്തി കണി വയ്ക്കുന്ന കൊന്നയ്ക്കു-<br />കൈനീട്ടമൊന്നെന്റെയാത്മാവു മാത്രം..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-1800525748425746198?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-34360961580980990352008-04-03T10:58:00.001+04:002008-04-03T11:04:55.752+04:00കുന്നിമണികള്കടും നിറങ്ങളുടെ<br />സമ്മേളനമാണ്<br />ക്യാന്വാസിലെന്നും.<br /><br />ബ്രഷിന്റെ അരികുകള്<br />മറന്നുവച്ച ആകാശത്ത്,<br />ഉപ്പുവെള്ളത്തുള്ളികള്<br />പതിച്ച നക്ഷത്രങ്ങള്.<br /><br />കാണാതെ പോയ ഇതളുകള്<br />പറയാതിരുന്ന വാക്കുകള്<br />കരുതലില്ലാതെ, കത്തിച്ച താളുകള്<br />മൂടിമാറ്റി ദംഷ്ട്ര കാട്ടും മുഖങ്ങള്<br />എല്ലാമൊന്നായി വാരിത്തേച്ച<br />ചായങ്ങളില് നിന്നും..<br />കാലുകള് ഇറങ്ങി നടന്നിട്ടും..<br /><br />ഇടവഴിയിലെ പൂഴിമണ്ണില് <br />പകുതി മറഞ്ഞ<br />കലങ്ങിയ കണ്ണുകളില്<br />തോറ്റു പോകുന്നു...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-3436096158098099035?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-12831550422055773212008-03-10T21:39:00.001+04:002008-03-11T10:26:10.921+04:00കാത്തിരിപ്പ്അന്തിയ്ക്കു മുന്പെ <br />വീടണഞ്ഞതു ഭാഗ്യം;<br />വേഷം മാറ്റി, <br />ഉണങ്ങിയ നാവിലേയ്ക്ക്<br />കൂജയുടെ ഉമിനീരു വാര്ത്തു.<br /><br />ഇല്ലായ്മകളെന്നും<br />ചവറുപോലെ മുറ്റത്തുണ്ട്.<br />കൊത്തിപ്പെറുക്കുന്ന <br />ആവലാതികളും.<br /><br />പാത്രങ്ങള് ഉണര്ന്നു കരഞ്ഞു,<br />കണ്ണീരില്, അരിമണികള്<br />മുങ്ങാം കുഴിയിട്ടു.<br /><br />ഊതാതെ പെരുക്കുന്ന തിരക്കില്<br />പുകയുന്ന സങ്കടം കത്തിച്ചു.<br /><br />പത്തുവട്ടം നോക്കീട്ടും<br />പ്രശ്നങ്ങള് വേവാതെ ബാക്കി.<br /><br />അതിരില് നില്ക്കുന്ന<br />കായ്ക്കാത്ത മാവിനെ<br />കത്തിയ്ക്കാനെടുത്താല്<br />ഒരുപക്ഷേ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-1283155042205577321?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-50721366563416565352008-02-26T13:48:00.005+04:002008-02-26T14:06:59.302+04:00പീലിചാര്ത്തും പുഞ്ചിരി.<a href="http://4.bp.blogspot.com/_eZUl9Jo1hsw/R8PklTgxnmI/AAAAAAAAAGQ/wqwWaoCPezA/s1600-h/ch.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_eZUl9Jo1hsw/R8PklTgxnmI/AAAAAAAAAGQ/wqwWaoCPezA/s200/ch.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171228126695497314" /></a><br /><br /><br />കുഴലൂതും പ്രതിമകള്ക്കിടയില്,<br />പൊഴിയും പകലുപോലെ<br />തളര്ന്ന ശബ്ദം.<br /><br />"പത്തു രൂപയ്ക്കൊരു കൃഷ്ണന്.."<br /><br />ഒട്ടുന്ന വ്രണങ്ങള് <br />കൂടുകെട്ടിയ മുഖം, <br />ഉരുകുന്ന വെണ്ണനിറമുള്ള<br />ദാവണിത്തുമ്പാല് മറച്ച്,<br />പ്രതീക്ഷാദീപം കണ്ണിലേന്തും പെണ്കുട്ടി.<br /><br />ചാണകം അടര്ന്ന കോലായില്<br />കരിന്തിരി കത്തും വിളക്കും വയറും,<br />വായു കുറുകി വലിയ്ക്കും നെഞ്ചും<br />കൃഷ്ണപാദത്തില് അര്പ്പിച്ചവള്ക്ക്,<br />വാടിയ സ്വപ്നത്തിന്<br />നിര്മ്മാല്യമല്ലാതെ<br />ശേഷിപ്പുകളില്ലെങ്കിലും...<br /><br />വെയില് പിന്വാങ്ങുന്ന വഴികളില്<br />ചുണ്ടില് വാള്ത്തല തിളക്കും<br />കശാപ്പുകാരുടെ<br />ചോര മണക്കുന്ന <br />പങ്കു വയ്പ്പുകളില് നിന്ന്...<br /><br />നിശ്ശബ്ദയാക്കപ്പെടുന്ന ഇരയുടെ<br />കണ്ണു തുളച്ച് തോരണം തൂക്കും<br />പത്രത്താളുകളുടെ<br />ആഘോഷങ്ങളില് നിന്ന്...<br /><br />വിണ്ടുകീറിയ ജീവിതം<br />മുഖത്തെഴുതി, <br />വിരൂപമാം കോലം ചാര്ത്തി, <br />നിന്റെ പാല്ക്കുടം<br />കാക്കുന്നുവല്ലോ.. കണ്ണന്.<br /><br />*********************************<br /><a href="http://jeevitharekhakal.blogspot.com/2008/02/blog-post_14.html">കൃഷ്ണനെവില്ക്കും കരിമഷിക്കോലങ്ങള് </a>എന്ന വരിയിലൂടെ, ഇങ്ങനെയൊരു മുഖത്തിന്റെ പ്രതിഫലനം പകര്ത്താന് പ്രചോദനമേകിയ ശ്രീ. മനുവിനോടുള്ള കടപ്പാട്, വാക്കുകളിലൊതുക്കാന് ശ്രമിയ്ക്കാതെ, സ്നേഹപൂര്വ്വം ബാക്കി വയ്ക്കുന്നു...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-5072136656341656535?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-35443669194898193172008-02-21T15:23:00.001+04:002008-02-21T15:35:06.812+04:00നാലുമണിപ്പൂവ്പൊലിയുന്ന പകലിന്റെ പൊലിമയ്ക്കു തിലകമായ്<br />വിടരുന്നു നിത്യമീപ്പൂക്കള്..<br />അടയുന്ന സൂര്യന്റെ മിഴികളില് ജീവസാ-<br />ന്നിധ്യം പടര്ത്തുന്നു നിങ്ങള്..<br /><br />നീഹാരമണിയുന്ന പുലരിയ്ക്കു പുണ്യമായ്,<br />നീരജാനാഥനായെന്നും<br />മദ്ധ്യാഹ്ന സന്ധ്യയിലുഗ്രപ്രതാപിയായ്<br />രഥമേറുമാദിത്യ ദേവന്..<br /><br />ഇപ്പൊഴീ വാസന്ത സായാഹ്ന സീമയില്<br />വിടചൊല്ലിയകലുന്ന നേരം<br />നാളത്തെ ചമയത്തിനൊരു നുള്ളു കുങ്കുമം<br />ഏല്പ്പിച്ചു വെച്ചുവോ നിന്നില്..<br /><br />ഇപ്പകല് ചാര്ത്തിന്റെ നിറവെഴും പച്ചപ്പി-<br />ലുള്ക്കുളിര് തൂകുമീ വര്ണ്ണം<br />രാഗപരാഗം പരത്തുന്നു ചുറ്റിലും<br />ഇത്തിരിപ്പൂവിന് വസന്തം...<br />******************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-3544366919489819317?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-71940197083426763082008-02-07T10:20:00.000+04:002008-02-07T10:22:40.713+04:00കാണാക്കാഴ്ചകള്കണ്ണുകളെ ആദ്യമായി<br />ചില്ലുകൂട്ടിലിരുത്തിയപ്പോള്<br />തെളിച്ചത്തിന്റെ<br />അതിപ്രസരം<br /><br />ഓരോ നോട്ടത്തിനും<br />കയറഴിഞ്ഞുപോയ<br />പശുക്കിടാവിന്റെ ഉത്സാഹം.<br /><br />പക്ഷേ...<br /><br />കൈ കൂപ്പുന്ന<br />തൊട്ടാവാടിയുടെ ഭവ്യതയില്<br />മറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്ന മുള്ളുകള്..<br /><br />വെളുത്ത ചിരികളില്,<br />ഒളിഞ്ഞുനോക്കുന്ന <br />പുഴുക്കുത്ത്. <br /><br />മേശപ്പുറത്ത്,<br />കാലം ചെയ്ത <br />അച്ചടക്കത്തിന്റെ<br />സൂക്ഷിപ്പുകളില്....<br /><br />വെട്ടിമാറ്റലിന്റെ<br />ചുകപ്പണിഞ്ഞവര്..<br />കടുപ്പിച്ച കറുപ്പില് <br />പകരക്കാര്<br />മുക്കി കൊന്നവര്.<br />വെള്ളപൂശി മറച്ച<br />സത്യത്തിന് നിഴല്പ്പാടുകള്<br /><br />പകര്ത്തെഴുത്തുകള് വരുത്തിയ <br />അംഗഭംഗങ്ങള്..<br />അര്ത്ഥഭേദങ്ങള്..<br /><br />കണ്ണടയഴിച്ചാലും<br />മനസ്സിന്റെ കണ്ണില് നിന്നും<br />ഈ വിഷം തീണ്ടിയ കാഴ്ചകളെ<br />മായ്ച്ചു കളയാന് ആവുന്നില്ലല്ലോ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-7194019708342676308?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-5847539672875017972008-01-17T13:30:00.000+04:002008-01-17T13:35:27.969+04:00പെയ്തൊഴിയാതെ..പുറത്ത് മഴ <br />മനസ്സിലും.<br /><br />പൊടിമണ്ണില് <br />ജലസൂചി ആഴ്ത്തുന്ന<br />ഈന്തപ്പന.<br /><br />ഉള്ളു പഴുത്തു കിടക്കുമ്പോള് <br />ആദ്യത്തെ തുള്ളികളെ <br />ഊറ്റത്തോടെ <br />ആവിയാക്കാനാവും. <br /><br />കനം കൂടുന്തോറും <br />മണ്തരികളെ തെറിപ്പിച്ച് <br />തൊലിയുരിഞ്ഞുപോയ എല്ലുകളില് <br />താളമിടുന്നവയെ <br />അടക്കാനുള്ള പാഴ്ശ്രമം.<br /><br />നന്ത്യാര്വട്ടം ഉലഞ്ഞു... <br /><br />നെറുക പൊളിക്കും തുള്ളിക്ക്<br />തട പിടിച്ചിരുന്ന വിരലുകള്<br />തകര്ന്നിട്ടുണ്ടാവും; <br />ഉണങ്ങുന്തോറും മലരുന്ന <br />മുറിവുമായി <br />വെണ്ണ തിരയുകയാവും. <br />സഹനത്തിന്റെ തീത്തുമ്പുകള് <br />വഴികാട്ടികളാവില്ലല്ലോ. <br /><br />പുല്നാമ്പില് പിടിച്ചു കയറുന്ന <br />പ്രതീക്ഷകളെ <br />എറിഞ്ഞു വീഴ്ത്തുന്ന മഴ.<br /><br />വിളര്ത്ത ചിരി ബാക്കി നിര്ത്തി, <br />കിണറ്റുവക്കിലെ വെള്ളിലത്തില് <br />മത്താപ്പു കത്തിച്ച പൂക്കള് <br />ആഴങ്ങളിലേയ്ക്കു പോയി.<br />പച്ചനിറമുള്ള ഓര്മകള്..<br />താളിയ്ക്കായി <br />ഒടിച്ചെടുത്തിരുന്നു.<br /><br />കണ്ണിലെ ഓവുചാല് <br />കുത്തൊഴുക്കില്ലാതെ<br />തുറക്കാനായെങ്കില്...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-584753967287501797?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-8954953775754346082008-01-09T14:11:00.000+04:002008-01-09T14:12:54.946+04:00അപ്സരസ്സ്പതിച്ചു കിട്ടിയ <br />ആജ്ഞ നിറവേറ്റാന്<br />ആവനാഴി നിറച്ചു.<br /><br />പോകേണ്ട വഴികളും <br />വഴിവിട്ട പ്രയോഗങ്ങളും<br />തന്ത്രങ്ങള് മെനഞ്ഞവര് <br />പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചു.<br /><br />സ്വയം ഹോമിച്ചും<br />നേടേണ്ടവയാണ് മുന്നില്..<br /><br />മത്തു പിടിച്ചവരുടെ <br />ഭ്രാന്തന് മോഹങ്ങള് <br />നെഞ്ചില് തീപടര്ത്തുന്നു...<br /><br />യന്ത്രപ്പാവയ്ക്ക്<br />പാപ പുണ്യങ്ങളുടെ കണക്കെടുപ്പില്ല. <br /><br />ഒരു പ്രതിധ്വനി മതി <br />വീണുടയാന്.<br /><br />തോഴിമാരുടെ കരവിരുത് <br />മേനിയഴകിനെ മിനുക്കി. <br />തീയമ്പുകള് കച്ചയിലൊളിച്ചു. <br />ഉത്തരീയച്ചുറ്റില് കുടമുല്ല വിരിഞ്ഞു.<br /><br /><br />മുനിയുടെ മൗനം ഒഴിയുമ്പോള്.. <br />കണ്ണിലെ താപം പന്തമെറിയാം,<br />പാഞ്ഞെത്തും ശാപ വാക്കുകളില്.. <br />ചാവേറിന്റെ ആത്മാവ് <br />പൊട്ടിത്തെറിക്കാം. <br /><br />പതറുന്ന മനസ്സില് <br />കുത്തുന്ന കണ്ണീര്ച്ചില്ലുകള് <br /><br />മുടക്കിയ തപസ്സുകള് <br />ഒടുക്കിയ സാമ്രാജ്യങ്ങള്..<br /><br />പെറ്റിട്ട കുഞ്ഞിനെ വിട്ട്<br />പറക്കേണ്ടി വന്ന നിമിഷങ്ങള്...<br />ആശിയ്ക്കാനാവാത്ത സൗഭാഗ്യങ്ങളുടെ നിഴലില്<br />ശ്വാസം നിന്നു പോകുന്നു.<br /><br /><br />ഇന്നലെകള് ഇരുട്ടിട്ടു മൂടി, <br />കല്പ്പിക്കുന്നവന്റെ കാല് കഴുകാന്, <br />മോഹിക്കുന്നവന്ന് വിരുന്നൊരുക്കാന് <br />അടിയറവച്ച, ജന്മത്തിന് <br />വികാരങ്ങളുടെ വിലാപം <br />വിലക്കപ്പെട്ടതാണ്.<br /><br />ഈ കാന്തവലയത്തിനുള്ളില് നിന്ന് <br />മരണമില്ലാത്ത ആവര്ത്തനങ്ങളില് നിന്ന് <br />എന്നാണൊരു ശാപമോക്ഷം..<br /><br />എനിയ്ക്കായി ജീവിച്ച് <br />ഞാന് ആയി മരിയ്ക്കാന് <br />ഒരു ദിവസം. <br /><br />*************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-895495377575434608?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-32898117029655565582007-12-31T08:48:00.000+04:002007-12-31T09:06:53.851+04:00പുനര്ജ്ജനി"കന്യാകുമാരിയില്, ഒരു കുന്നിന്പുറത്തുകൂടെ നടന്നു പോയ ഒരാളുടെ കാലില്, എന്തോ കുത്തിയത്രെ. വെറുമൊരു മുള്ളല്ലെന്നു തോന്നി, മണ്ണുമാറ്റി നോക്കിയപ്പോള്, പുരാതനമായ ഒരു ക്ഷേത്രത്തിന്റെ താഴികക്കുടം കണ്ടെത്താനായി. പിന്നീട് ക്ഷേത്രം പൂര്ണ്ണമായി പുറത്തെടുത്തു."<br /><br />ഭാഷാ പണ്ഡിതനായ ശ്രീ. ഡോ. ഏഴുമറ്റൂര് രാജ രാജ വര്മ്മ ഒരു പ്രസംഗത്തിനിടയില് പങ്കുവച്ച ഈ അനുഭവങ്ങള്, പകര്ത്താനുള്ള എന്റെ ശ്രമം...<br /><br />അദ്ദേഹത്തിനായി ആദരവോടെ സമര്പ്പിയ്ക്കുന്നു.<br /><br />****************************************<br /><strong></strong><br /><br />കുന്നു കയറി വന്ന കാലുകളില്<br />മുള്ളുപോല് കോറിയത്;<br />കാലം ചെയ്ത, വട്ടക്കണ്ണടയുടെ കാലോ...<br />കൈമോശം വന്ന, എഴുത്താണിക്കോലോ...<br /><br />അധിനിവേശ മുദ്ര കൊണ്ട്<br />മുഖം മിനുക്കിയ പാദുകം,<br />ഇണങ്ങാതായോ!<br /><br />തലമുറകളുടെ നന്മ,<br />തൊട്ടുവിളിച്ച്,<br />പുത്തന് പച്ചപ്പിലെ ചതി<br />ഓര്മിപ്പിച്ചതാവുമോ !<br /><br />അവജ്ഞ തഴച്ചു നില്ക്കും,<br />മറവിയുടെ മണ്ണില് തിരഞ്ഞു.<br /><br />വിരലുകള് കണ്ടെടുത്ത<br />സ്പന്ദിയ്ക്കും താഴികക്കുടം,<br />തേജസ്സിന് അക്ഷയപാത്രമാണെന്ന്<br />മനസ്സില് കൊണ്ട മുള്ള് വെളിവാക്കിത്തന്നു.<br /><br />ചിന്തകളില് ചോരപൊടിയുന്നു..<br />പാപനാശിനിയില് മുങ്ങണം.<br /><br />പാച്ചോറ്റി പൂത്ത മല കടന്ന്,<br />പാരിജാത ഗന്ധം ശ്വസിച്ച്,<br />നന്നങ്ങാടിയില് തേങ്ങുന്ന,<br />താളിയോലകളിലേയ്ക്ക്..<br />ഒരു തീര്ത്ഥയാത്ര പോകണം.<br /><br />ആയുസ്സില്ലാത്ത നേട്ടം ചാര്ത്തി വാങ്ങിയ<br />മുറിച്ചുരിക കടലിലെറിയണം..<br /><br />തേച്ചുമിനുക്കിയ ഓട്ടുപാത്രത്തില് നിന്ന്,<br />ഈര്ക്കില് കുത്തി വളച്ച പ്ലാവിലകൊണ്ട്<br />ഒരു കവിള് കഞ്ഞി കുടിയ്ക്കണം..<br /><br />എപ്പോളാണ്...<br />ഉറങ്ങാന് വിളിയ്ക്കുക എന്നറിയില്ലല്ലൊ...!<br /><br />**********************************<br />തീരാത്ത കടപ്പാട് :<br />ശ്രീ. വര്മ്മാജിയുടെ വാക്കുകളിലെ തിളക്കം എനിയ്ക്കു പകര്ന്നു തന്ന, പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരനോട് ...<br /><br /><strong>എല്ലാവര്ക്കും സന്തോഷവും സമാധനവും നിറഞ്ഞ പുതുവര്ഷം ആശംസിയ്ക്കുന്നു</strong>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-3289811702965556558?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-40670471213841259122007-12-23T19:27:00.000+04:002007-12-23T19:47:59.627+04:00ജ്ഞാനദീപംഇലകളി,ലലകളിളക്കു,മിളം കാ-<br />റ്റലിയും മഞ്ഞിന് കുളിരോളം...<br />വെള്ളിയുടുപ്പുകളണിയും സൂചി-<br />മരങ്ങളിലഴകിന് തിരനോട്ടം......<br /><br />അനുപമ മധുരം സ്വര്ഗീയാമൃത-<br />മൊഴുകുമനര്ഗ്ഗള സംഗീതം...<br />തിരു ജനനത്തിന് സുകൃതം പകരും<br />മാലാഖകളുടെ ശുഭഗീതം...<br /><br />നീല നഭസ്സിലുണര്ന്നു വിടര്ന്നതി-<br />മോഹന,മുജ്വല നവതാരം...<br />നാഥന് പിറവിയെടുത്തൊരു പുല്ക്കൂ-<br />ടണിയും നല്ല പ്രഭാപൂരം...<br /><br />ഉയിരില് പുരളു,മൊരിരുളിനെയാറ്റും<br />ജ്ഞാനപ്പൊരുളിന്നവതാരം...<br />അഴലിന് വഴികളി,ലലിവി,ന്നുറവാ-<br />യറിവായ്പ്പുലരണമെന്നാളും... .<br /><br />***********************<br /><br />എല്ലാവര്ക്കും ശാന്തിയും സമാധാനവും നിറഞ്ഞ ഒരു ക്രിസ്തുമസ് ആശംസിയ്ക്കുന്നു...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-4067047121384125912?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-88090655645370822492007-12-12T23:53:00.001+04:002007-12-13T00:04:12.521+04:00അക്ഷരങ്ങള്അക്ഷരങ്ങള് ഉറുമ്പുകളെപ്പോലെയാണ്...<br />ഏതെങ്കിലും അര്ത്ഥങ്ങളില്<br />കൂടുവയ്ക്കാന്<br />ഒതുക്കുകള് കയറിയിറങ്ങും...<br /><br />ചിലനേരങ്ങളില്<br />ചിന്തകളില്<br />പഞ്ചസാരത്തരി ഇട്ടുവയ്ക്കും...<br /><br />താങ്ങാനാകാത്ത<br />ഭാരം പൊക്കിയെടുത്ത്<br />മല കയറി വരും...<br /><br />അതുള്ക്കൊള്ളാനാവാതെ<br />തലച്ചോറിലെ ചുളിവുകള്<br />ഞെരിപിരി കൊള്ളും...<br /><br />കട്ടുറുമ്പുകള്<br />കടിച്ചു വേദനിപ്പിയ്ക്കും...<br />വിഷം കുത്തിവച്ച്<br />ആനന്ദിയ്ക്കും...<br />ഓര്മകളെ വലിച്ചിഴച്ച്<br />കണ്മുന്നിലിട്ട്<br />തോടു മാത്രമാക്കും...<br /><br />ചുറ്റുമിരുന്ന്<br />തേന്തുള്ളി നുകര്ന്ന്,<br />കൊച്ചുവര്ത്തമാനം പറയുന്ന<br />കരിയുറുമ്പുകളെ<br />കണ്ടിട്ട് ഏറെ നാളായി..<br /><br />സ്നേഹം പകര്ന്നെഴുതാന്<br />അക്ഷരങ്ങള് പിറക്കാതായോ ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-8809065564537082249?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-20305705026454225342007-11-29T10:09:00.000+04:002007-11-29T10:14:24.314+04:00അസ്തമയംമിഴിവാര്ന്ന ചിത്രങ്ങളത്രയും മിഴികള്ക്കു-<br />മതിവരാഞ്ഞുടയവന് തേയ്ച്ചുമായ്ച്ചൂ...<br /><br />തൂലിക നീട്ടിക്കുടഞ്ഞതില് ശേഷിച്ച<br />മൂവന്തി വര്ണ്ണവും തൂത്തെറിഞ്ഞൂ...<br /><br />പലവട്ടമാഞ്ഞിട്ടു,മോതുവാനാകാഞ്ഞ<br />പ്രണയ സന്ദേശമായ് സന്ധ്യ മാഞ്ഞൂ..<br /><br />ചന്തം മറഞ്ഞൂ; മറിഞ്ഞൂ കരിഞ്ചായ-<br />മാകെപ്പടര്ന്നതും നോക്കി നോക്കി<br /><br />അലസമായാലസ്യ ലേശമന്യേ,യിന്നു-<br />മിതുവഴി,ക്കതിരോന് കടന്നു പോയീ..<br /><br />മേഘത്തിരശ്ശീല,യപ്പുറത്തുള്ളൊരാ-<br />ത്താരകക്കുഞ്ഞിന് മുഖം മറയ്ക്കെ,<br /><br />ഇഴ നേര്ത്ത വെണ്ണിലാച്ചേലയില് രാവിന്റെ<br />മിഴിനീരു പോലിളം മഞ്ഞു വീണൂ...<br /><br />ചിറകറ്റ ചിന്തകളിലിഴയുന്ന നോവിന്റെ<br />വിടരുന്ന ഫണമൊന്നുയര്ന്നു താണൂ..<br /><br />മിന്നും പ്രതീക്ഷതന് കണ്ണുകള് മിന്നാ-<br />മിനുങ്ങിനെപ്പോലെപ്പറന്നകന്നൂ...<br /><br />മറവിതന് മാറാല മറയിലെന്നോര്മകള്<br />വീര്പ്പിടാനാകാതെ വീണുടഞ്ഞൂ..<br /><br />മുടിയഴിച്ചാടുന്ന നിഴലുകള് ജീവിത-<br />ച്ചുമരിന് നിറച്ചാര്ത്തഴിച്ചെടുത്തൂ..<br /><br />പുലരിയ്ക്കു ദീപം തെളിയ്ക്കുവാനുമ്മറ-<br />ത്തുരുകുന്ന കൈത്തിരി കാത്തു നിന്നൂ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-2030570502645422534?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-12962619020824303452007-11-12T08:55:00.000+04:002007-11-12T08:58:17.969+04:00നീര്ത്തടംപായല്ത്തുണ്ടില്<br />തെന്നിപ്പായും പ്രാണികള്<br /><br />കിളിമാസു കളിയ്ക്കും മീനുകള്<br />ജലസമാധി ശീലിയ്ക്കും തവളകള്<br /><br />സൂര്യാംശുവേല്ക്കെ<br />വ്രീളാവതിയാകും ചെന്താമര.<br /><br />കുളിരാര്ന്ന കേളീരംഗം.<br /><br />കലങ്ങിയ കരിമഷിയും<br />കുത്തിയൊഴുകും മദജലവും<br />വന്നെത്തും ഇടത്താവളം...<br /><br />ആകാശനീലം ചേര്ത്ത<br />ഗൂഢസ്മിതം തൂകി<br />സ്ഥായിയാം ദു:ഖത്തിന് ചെളി<br />ആഴങ്ങളിലൊളിപ്പിക്കും<br />സ്വച്ഛമാം ജലാശയം...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-1296261902082430345?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-80684314274229293452007-10-25T12:33:00.000+04:002007-10-25T12:37:07.355+04:00നിമിഷാര്ദ്ധംമണ്ണിന്റെ ഗര്ഭത്തില് നിന്നും<br />ഇഴയുന്ന സഹജരെ വിട്ട്<br />പുതു സന്നാഹങ്ങളോടെ<br />പൊങ്ങിപ്പറന്നവന്.<br /><br /><br />ഗര്വ്വം മിനുക്കിയ ചിറകുകള്<br />തിളങ്ങുന്ന തൃക്കണ്ണില്<br />എരിഞ്ഞടങ്ങിയാല്...<br /><br />ഇഴയുന്ന കാലുകളില് തൂങ്ങി,<br />മണ്ഗുഹയിലേയ്ക്ക് വീണ്ടും..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-8068431427422929345?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-8067753144915828382007-10-21T13:40:00.000+04:002007-10-22T11:58:31.612+04:00മഞ്ഞുതുള്ളിഇരുളിന് കരിമ്പടം മാറ്റി വന്നെത്തുന്ന<br />സൂര്യനുണ്ടിന്നെന്റെയുള്ളില്<br />ഒരു കുഞ്ഞുപൂവിതള് മെല്ലെ വിടര്ത്തുന്ന<br />സുസ്മിതമുണ്ടെന്റെയുള്ളില്...<br /><br />സൗവര്ണ്ണ മേഘ പതാകകള് നീര്ത്തുന്ന<br />വെണ് നഭസ്സുണ്ടെന്റെയുള്ളില്...<br />യാമിനീദേവിയെച്ചന്ദനം ചാര്ത്തിച്ച<br />പൂര്ണ്ണേന്ദുവുണ്ടെന്റെയുള്ളില്...<br /><br />തൂനിലാത്തുള്ളിയെ,പ്പൂക്കളായ് മാറ്റി പൊന്-<br />പുലരിയ്ക്കു പൂക്കൂട തീര്ക്കുന്ന മുല്ലതന്,<br />സൗഗന്ധികാമൃത പൂരിതമാം ശുഭ്ര-<br />സുസ്മേരമുണ്ടെന്റെയുള്ളില്...<br /><br />കറുകതന് നെറുകയില്, ചെമ്പനീ-<br />രധരത്തി,ലാലോലമാട്ടുമീ പച്ചിലത്തൊട്ടിലില്,<br />മാരിവില് വര്ണ്ണങ്ങളേഴും വിടത്തി-<br />ത്തിളങ്ങുന്ന വൈരമായ് നില്പ്പൂ..<br /><br />ഈ വരും നിമിഷത്തി,നൂഷ്മളാശ്ലേഷത്തി-<br />ലൊരു ബാഷ്പകണികയായ് മാറും-<br />ഞാനെന്ന നീഹാര ബിന്ദുവിലീ വിശ്വ-<br />തേജസ്സു പുഞ്ചിരിയ്ക്കുന്നൂ...<br /><br />മാത്രകള് മാത്രമീ ദീപ്ത പ്രപഞ്ച-<br />പ്രതിബിംബമേറ്റിയെന്നാലും,<br />ജന്മസായൂജ്യമായ്, സ്വേദ പരാഗമാ-<br />യലിയട്ടെ ഞാന് മഞ്ഞുതുള്ളീ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-806775314491582838?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-20913851097301490812007-10-17T13:06:00.000+04:002007-10-17T13:20:00.628+04:00ഇതും ഒരു 'ചുറ്റുവേഷന്'ചായപ്പീടികയില് നിന്നും ഇറങ്ങി, തോര്ത്തുമുണ്ട് ഒന്നുകൂടി കുടഞ്ഞ് തോളിലിട്ട്, ചെവിക്കുറ്റിയില് നിന്നും മുറിബീഡിയെടുത്ത് തീക്കൊടുത്ത് ആഞ്ഞുവലിച്ച്, ഓരോരോ മനോരാജ്യം കണ്ട് വീട്ടിലേയ്ക്കു നടക്കുമ്പോള്...<br /> <br /> രാമുണ്ണ്യേട്ടനെ ആരോ വിളിയ്ക്കുന്ന പോലെ..<br /><br /> കേള്വി ചെറിയൊരു സൗന്ദര്യപിണക്കത്തിലായതുകൊണ്ട് എപ്പോഴും ഇതുപോലുള്ള സംശയമാണ്.<br /><br /> തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്, നേരാണ്.<br /><br /> ഒരുവന് തന്റെ നേരെ നില്ക്കാന് ആംഗ്യം കാട്ടി, വേഗം നടന്നു വരുന്നു.<br /><br /> കക്ഷത്തിലിരിയ്ക്കുന്ന വയറുന്തിയ കറുത്ത ഡയറിയില് നിന്നും എത്തിനോക്കി, പുറം കാഴ്ച്ച ആസ്വദിയ്ക്കുന്ന കടലാസുകള്. കയ്യിലൊരു കുടയുള്ളത് നടത്തത്തിനനുസരിച്ച് ചൂട്ടുപോലെ വീശുന്നുണ്ട്.<br /><br /> അടുത്തു വന്നവന്, വെളുക്കെ ചിരിച്ച് , "ഞാന് ദല്ലാള് ദാമോരന്" എന്ന് പരിചയപ്പെടുത്തി.<br /><br /> "ആയിക്കോട്ടെ.. മ്മടെ വീട്ടില് കെട്ടിയ്ക്കാറായ കുട്ട്യോളൊന്നും ഇല്ലല്ലൊ" എന്ന് രാമുണ്ണ്യേട്ടന്.<br /><br /> പിന്ന്യല്ലേ ദല്ലാള് കാര്യം വിസ്തരിച്ച് പറഞ്ഞത്.<br /> അടുത്തൊരിടത്ത് ഒരു ബന്ധുക്കാര്യത്തിനായി വന്നതാണ്. അപ്പോ രണ്ടുമൂന്നു കേസുകള്ക്കും കൂടിയുള്ള 'ഇര'യെ തപ്പീട്ടു പോകാം..ന്ന് കരുതി കറങ്ങുകയാണ് കക്ഷി. വാര്ത്താമിനിമയകേന്ദ്രമായ ചായപ്പീടികയില് നിന്നും ഡയറക്റ്റ് ചെയ്തതനുസരിച്ചാണ് അദ്ദേഹം രാമുണ്ണ്യേട്ടന്റെ പിന്നാലെ ഓടീതത്രെ.<br /><br /> "ഇവിടെ അടുത്തെങ്ങാനും പ്രീഡിഗ്രിക്കു പോണ കുട്യോളുണ്ടോ?" <br /> <br /> നടത്തത്തിനിടയില്, ചെവിയ്ക്കു പിന്നില് കൈചേര്ത്ത് ചോദ്യം തന്റേതായ "ചുറ്റുവേഷന്" അനുസരിച്ച് മനസ്സിലാക്കി തലയാട്ടി, രാമുണ്ണ്യേട്ടന്.<br /><br /> "അതിപ്പൊ...ഇവിടത്തെ ഒരു ചുറ്റുവേഷന് വെച്ച് നോക്കുമ്പോ...എളുപ്പല്ലല്ലൊ. ഇപ്പള്ത്തെ കുട്യോളൊക്കെ വെല്യ പടിപ്പിനല്ലേ പോണ്. ഈ ഭാഗത്തിപ്പൊ..മ്മടെ കൊച്ചമ്മിണീടെ മോളുണ്ട്. താന് വാ, ഞാന് വീടു കാട്ടിത്തരാം."<br /><br /> അതാണ് 'ചുറ്റുവേഷന് രാമുണ്ണ്യേട്ടന്'. പരോപകാരി. എന്തു പറയുമ്പോഴും നിഘണ്ടുവിനു പോലും അറിയാത്ത വാക്കുകള് സമയോചിതമായി പ്രയോഗിയ്ക്കുന്ന പാവം നാട്ടിന്പുറത്തുകാരന്.<br /><br /> മഴപെയ്ത് ചെളിനിറഞ്ഞ വെട്ടുവഴിയില് നിന്നും, പാടത്തിന്റെ വല്യവരമ്പിലേയ്ക്കെത്തി.<br /><br /> "കുറേ ദൂരണ്ടോ?"<br /><br /> ദാമോരന് ക്ഷമയുടെ ലെവല് താഴാന് തുടങ്ങി.<br /><br /> അവിടന്ന് ചെറിയൊരു തോടും കടന്ന് വീണ്ടും നടത്തം നീണ്ടപ്പോള്, ദല്ലാളുടെ ക്ഷമ കെട്ടു.<br /> പരന്നു കിടക്കുന്ന പാടം നോക്കി ഒന്നൂടെ ചോദ്യമാവര്ത്തിച്ചു ദാമോരന്.<br /><br /> "ഇനീം പോണോ?"<br /><br /> "ഹേയ്, ദാ എത്തി".<br /><br /> നൂറു മീറ്റര് അപ്പുറത്തു കാണുന്ന ചെറിയ വീടിനെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി, രാമുണ്ണ്യേട്ടന്.<br /><br /> നടത്തത്തിലുടനീളം, താന് നടത്തിക്കൊടുത്തിട്ടുള്ള ബന്ധുതകളുടെ വിജയഗാഥ ദല്ലാള്, രാമുണ്ണ്യേട്ടനെ പാടിക്കേള്പ്പിയ്ക്കുകയും, പാതി കേട്ടിട്ടും കേള്ക്കാതെയും, തന്റെ മാസ്റ്റര്പീസ് ഡയലോഗ് ആയ " അതാണിവിടത്തെ ഒരു ചുറ്റുവേഷന്" എന്ന എക്സ്റ്റന്ഷനോടു കൂടി, രാമുണ്ണ്യേട്ടന് അംഗീകരിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു പോന്നു.<br /><br /> വീടെത്തി. രാമുണ്ണ്യേട്ടന്, കൊച്ചമ്മിണീനെ നീട്ടി വിളിച്ചു.<br /><br /> കയ്യും മുഖവും മുണ്ടിന്റെ കോന്തലകൊണ്ട് അമര്ത്തിത്തുടച്ച് ധൃതിയില് ഉമ്മറത്തേയ്ക്ക് വന്ന ഗൃഹനാഥയ്ക്ക് ദല്ലാളെ പരിചയപ്പെടുത്തി.<br /><br /> ബയോഡാറ്റ എന്ക്വയറിയുടെ ആദ്യപടി ദല്ലാള് തുടങ്ങി വച്ചു.<br /><br /> "ഇവിടത്തെ കുട്ടി പ്രീഡിഗ്രിക്കു പഠിയ്ക്ക്യാ..ല്ലെ? "<br /><br /> കൊച്ചമ്മിണിക്ക് അമ്പരപ്പ്.<br /><br /> "അയ്യൊ.. അവള്.."<br /><br /> "അല്ല; പരീക്ഷ എഴുതി ജയിച്ചാലും തോറ്റാലും മ്മക്ക് വിരോധല്യ. കുട്ടി പ്രീഡിഗ്രിക്കാരിയാവണം. അത്രേള്ളു."<br /><br /> ദാമോരന്റെ വിശദീകരണം കേട്ട് കൂടുതല് അങ്കലാപ്പായി കൊച്ചമ്മിണിയ്ക്ക്.<br /><br /> "അയ്യൊ അവള് പ്രീഡിഗ്രിക്കു പോവല്ല, ബീഡിതെരുവിനു പോവ്വാ".<br /><br /> അവര് ഒരുവിധം പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.<br /><br /> "ഒമ്പതില് തൊറ്റപ്പൊ മൊതല്, ബീഡി തെറുക്കാന് പോയിത്തുടങ്ങീതാ.. ചെറിയൊരു വരുമാനോം ആവൂലോ.."<br /><br /> എവിടന്നോ സംഘടിപ്പിച്ച ഒരു കോഴിത്തൂവലിന്റെ അറ്റം ചെവിയിലിട്ട് തിരിപ്പിച്ച്, വിശാലമായ പാടത്തിന്റെ 'ചുറ്റുവേഷന്' ആസ്വദിച്ചു നില്ക്കുന്ന രാമുണ്ണ്യേട്ടനെ, ദഹിപ്പിക്കുന്ന പരുവത്തിലൊന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി ദാമോരന്.<br /><br /> "..ന്നാല് ഞാന് വരട്ടെ പെങ്ങളേ"<br /><br /> മറുപടിക്കു കാത്തുനില്ക്കാതെ മുണ്ടും മടക്കിക്കുത്തി, ദാമോരന് തിരിഞ്ഞു നടന്നു.<br />രാമുണ്ണ്യേട്ടന്റെ വിളിയൊന്നും വകവയ്ക്കാതെ...<br /><br /> ആ നടത്തത്തിന്റെ കാരണം കൊച്ചമ്മിണിയോട് ചോദിച്ചറിഞ്ഞപ്പോഴും രാമുണ്ണ്യേട്ടന് ഒന്നേ പറയാനുണ്ടായിരുന്നുള്ളു.<br /><br /> "..ന്നാല് അവനത് ആദ്യേ പറഞ്ഞൂടായിരുന്നൊ. ബീഡിതെരുവിന് പോണ കുട്ട്യല്ല വേണ്ടത്ന്ന്. വെറുതെ ഇന്റെ നേരോം മെനക്കെടുത്തി. ഉപകാരം ചെയ്യാമ്പോയാലും, ഇതെന്യാ ഈ കാലത്തെ ഒരു ചുറ്റുവേഷന്."<br /><br /> *******************************<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-2091385109730149081?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-23658238030792151312007-10-14T14:31:00.000+04:002008-11-22T13:48:33.568+04:00തലക്കുറിപ്രിയപ്പെട്ടവരെ,<br /> സഹയാത്രികന്റെ സ്നേഹസമ്മാനം നന്ദിപൂര്വ്വം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട്, ഞാന് ഈ ബ്ലോഗിന്റെ തലക്കുറി 'ചന്ദ്രകാന്തം' എന്ന് മാറ്റിയെഴുതുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-2365823803079215131?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-64377590312807938192007-10-10T09:35:00.000+04:002007-10-10T09:41:05.114+04:00അക്ഷരത്താക്കോല്നിറങ്ങളൊഴുകും<br />തിരശീലയ്ക്കപ്പുറം<br />കുടമാറ്റം നടത്തും<br />വാഴ്വിനെ തൊട്ടെടുക്കുന്നോന്..<br /><br />അലാവുദ്ദീന്റെ<br />ഭൂതത്താനെപ്പോലെ...<br /><br />ഇലത്തുമ്പില് നിന്നും<br />ഇറ്റുന്ന തുള്ളി പോല്<br />മൃദുസ്പര്ശിയാകണം<br />നിന്റെ മേനിയിലെന്റെ വിരലുകള്...<br /><br />അറിയാമതെങ്കിലും,<br />ഞാനെന്നോടിടയും<br />നേരങ്ങളില് നീ<br />കൈകള്ക്കിലത്താളമാകുന്നു,<br />"ഇലഞ്ഞിത്തറ"യായ് ഒരുങ്ങുന്നൂ<br /><br />നിനക്കു വേദനിയ്ക്കുന്നുവോ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-6437759031280793819?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-55888592669098262572007-10-07T10:20:00.001+04:002007-10-07T10:38:33.299+04:00സൈക്കിളഭ്യാസംകൊല്ലപ്പരീക്ഷയുടെ കരാള ഹസ്തങ്ങളില് നിന്നും മോചനം നേടിയതിന്റെ സന്തോഷം എങ്ങനെ ആഘോഷിക്കണമെന്ന് ആലോചിച്ചിട്ട് രാജുവിന് ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല.<br /><br /> ഏപ്രില് ഫൂള് മുതലുള്ള ദിവസങ്ങള് ഏതൊക്കെ രീതിയില്, എന്തൊക്കെ കലാപരിപാടികളാല് തിളക്കം കൂട്ടണമെന്ന് ആത്മാര്ത്ഥമിത്രം കണ്ണനുമായി അല്പം "കൂലംകഷായം" ആയിത്തന്നെ ആലോചിച്ച് തലപുകച്ചു. ആ പുകച്ചിലിന്റെ അവസാനം ഒരു സത്യം അവര് തിരിച്ചറിഞ്ഞു;<br /> <br /> "പണമേ, നീയില്ലാതെ നമുക്കെന്താഘോഷം"...<br /><br /> ശരിയായ പകിട്ടു നിറഞ്ഞ ആഘോഷം നടപ്പിലാക്കണമെങ്കില്, വിഷു വരണം. എന്നാലേ കൈനീട്ടം വകയില് കാര്യമായി വല്ലതും തടയൂ.<br /><br /> വിഷുവിന് മാമന് നാട്ടില് വരുന്നുണ്ടെന്ന ന്യൂസ് പബ്ലിഷ് ആയതോടെ സന്തോഷം തലയ്ക്കടിച്ചു.<br /><br /> എന്തൊക്കെ പ്രതിബന്ധമുണ്ടായാലും, ഇക്കുറി സൈക്കിള് പഠിച്ചിട്ടുതന്നെ കാര്യം..കണ്ണന്റെ തലയില് നിന്നും പുറത്ത് ചാടിയ ഒരു ചിരകാലാഭിലാഷം.<br /><br /> ഓരോ വെക്കേഷനും അവന്റെ അമ്മയുടെ "കുരുത്തം കെട്ടോന് അതീന്നും കൂടി വീണ് കയ്യും കാലും ഒടിയാത്ത കുറവേ ഉള്ളൂ" എന്ന ഡയലോഗിന്റെ മലവെള്ളത്തില് ആ ആഗ്രഹം ഒലിച്ചുപോകാറാണ് പതിവ്.<br /> <br /> രാജൂന് ഒരുവിധം നന്നായി സൈക്കിള് ചവിട്ടാനറിയാം. അപ്പോള് ചങ്ങാതീടെ ആ എളിയ മോഹം ഏതു വിധേനയും സാധിപ്പിയ്ക്കേണ്ടത് അവന്റെ ധാര്മികമായ ചുമതലയായി അവന് ഏറ്റെടുത്തു.<br /><br /> അടുത്തത്, ഒരു അടിപൊളി സിനിമയ്ക്കു പോണം. വീട്ടില് നിന്ന് അത് പാസ്സാക്കിയെടുക്കാന് ഇത്തിരി ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിലും, കയ്യും മെയ്യും മറന്ന് പോരാടാന് തീരുമാനമായി. വിഷൂന്റന്ന് ഒരു സാദാ പടത്തിനുള്ള പെര്മിഷന് ഒപ്പിക്കാം.<br /><br /> പക്ഷേ........ കണ്ണന് അതും പോരാ.. ഒരു പടം കൂടി ലിസ്റ്റ് ചെയ്യണമെന്നു വാശി. (അതും ഉച്ചപ്പടം). അവസാനം അതിനുള്ള അവസരം ഒപ്പിയ്ക്കുന്ന കീറാമുട്ടി അവന് തന്നെ ഏറ്റെടുത്തു.<br /><br /> സന്തോഷം.... ഇവനാണ് യഥാര്ത്ഥ ചങ്ങാതി. ഒന്നുരണ്ട് വയസ്സുകൊണ്ട് തന്നേക്കാള് ചെറുതാണെങ്കിലും, ചിന്തയിലും പ്രവര്ത്തിയിലും അഞ്ചാറ് കൊല്ലം മുന്നില് നടക്കുന്ന അവനെ എങ്ങനെ ബഹുമാനിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കും?<br /><br /> വെക്കേഷന് പ്രോഗ്രാംസിലെ അടുത്ത ഇനങ്ങള്ക്ക് രംഗപടം ഒരുക്കാന് അത്ര കഷ്ടപ്പാടില്ല. ഒരു പാക്കറ്റ് വില്സ്, കൂട്ടത്തില് ചിക്കന് ബിരിയാണി. ഇതൊക്കെ സിനിമാ വഹയില് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോള് നടത്തിയെടുക്കാം. പിന്നേം കാശുണ്ടെങ്കില് ഓരോ ബീറ്. (വെറും ആറാം ക്ലാസ്സിലെത്തി നില്ക്കുന്നോര്ക്ക് അതിത്തിരി അഹങ്കാരമല്ലേന്ന് രാജൂന് പോലും തോന്നിപ്പോയി.)<br /><br /> എല്ലാറ്റിനും മുന്നോടിയായി സൈക്കിള് പഠിത്തം തുടങ്ങാന് തീരുമാനമായി. വീട്ടിലുള്ള സൈക്കിള്, പഠനസാമഗ്രിയായി അനുവദിച്ചുകിട്ടില്ല എന്നതിനാല്, വര്ഗീസേട്ടന്റവിടുന്ന് വാടകവണ്ടി എടുത്തു. വിഷൂന് മുന്പ് പഠനം പൂര്ത്തിയാക്കി സര്ട്ടിഫിക്കറ്റ് നേടാന് കഴിഞ്ഞാല്, സിനിമാട്രിപ്പ് ഒരു "സൈക്കിള് യാത്രാനുഭൂതി"യാക്കി മാറ്റാം എന്നൊരു ഗൂഡാലോചനയുടെ ഉന്തും തള്ളും രണ്ടാളുടേയും മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു.<br /><br /> വീടിന് മുന്നില് വെട്ടുവഴിയാണ്. അതിലുണ്ടായിരുന്ന മണ്ണെല്ലാം മാസങ്ങള്ക്കുമുന്പ് കുറെ നല്ല മനുഷ്യരുടെ ശ്രമഫലമായി നിരത്തിയിട്ട ചരലിന് വഴിമാറിക്കൊടുത്തിരിയ്ക്കുന്നു. വഴിയുടെ അരികിലൂടെ ഒരാള്ക്ക് നടക്കാവുന്ന വീതിയില് കല്ലില്ലാതെ കിടക്കുന്ന ഒറ്റയടിപ്പാതയാണ് സാധാരണ സൈക്കിള് യജ്ഞക്കാര് "ഹൈവേ" ആയി ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത്. തങ്ങളും അവരുടെ പിന്ഗാമികളായി.<br /><br /> ആദ്യദിവസം കണ്ണനെ കയറ്റിയിരുത്തി, ഒരു കൈ ഹാന്ഡിലിലും, മറുകൈ സീറ്റിനു പിന്നിലും പിടിച്ച് "സൈക്കിളില് പിച്ച"വയ്ക്കുന്നതിന്റെ ഒന്നാം പാഠം രാജു തുടങ്ങിവച്ചു.<br /><br /> കണ്ണന്റെ അമ്മയ്ക്ക് വായതുറക്കാന് അവസരം നഷ്ടപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, "കുട്യോള് വെലുതാവ്വല്ലേ, ഇതൊക്കെ പഠിച്ചിരിക്യേണ്ടേ.." എന്ന തന്റെ അമ്മയുടെ വാല്സല്യധാരയുടെ തേന്തുള്ളികള് രണ്ടാളും നുണഞ്ഞിറക്കി.<br /><br /> ഹാന്ഡില് സ്റ്റ്രെയിറ്റ് ആയി പിടിയ്ക്കൂ, നേരെ നോക്കൂ.. തുടങ്ങിയ നിര്ദ്ദേശങ്ങള് രാജു നിര്ലോഭം കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. അതെല്ലാം ശിരസാവഹിയ്ക്കുമ്പോള്.... കാലീന്ന് പെഡല് പോകും; കണ്ണന് പിന്നേം താഴേയ്ക്ക് നോക്കും, .. അങ്ങനെയങ്ങനെ....<br /><br /> ചവിട്ടി ക്ഷീണിയ്ക്കുമ്പോള് ഒരു ഇടവേളയ്ക്കു വേണ്ടി, വഴിയരുകിലെ കലുങ്കില് എങ്ങിനെ കാലുകുത്താം എന്നത് വളരെ വിദഗ്ദ്ധമായി രാജു പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തു.<br /><br /> പെഡലില് ഒറ്റക്കാലൂന്നി മറുകാല് പിന്നിലൂടെ വീശി സീറ്റില് കയറിക്കൂടുന്ന വിദ്യ സ്വന്തമായി അത്ര വശമില്ലാത്തതിനാല്, ആ പാഠം അവസാനം പഠിക്കാന് മാറ്റിവച്ചു.<br /><br /> പിന്നീടായിരുന്നു ഏറ്റവും മര്മ്മപ്രധാനമായ "ബ്രേക്കിടല്" കര്മ്മ പരിശീലനം. ഏതെല്ലാം രീതിയില്, ആവശ്യം വരുന്ന സന്ദര്ഭങ്ങളേവ, ശ്രദ്ധിച്ചില്ലെങ്കില് വരുന്ന അപകടങ്ങള്....... രാജൂന്റെ പ്രഭാഷണം ആനപ്പുറത്തിരിയ്ക്കുന്ന ഗമയോടെ സൈക്കിള്പ്പുറത്തിരുന്ന് കണ്ണന് കേട്ടു.<br /><br /> മൂന്നുനാല് ദിവസത്തെ കഠിനപ്രയത്നം ഒടുവില് "വേഗം" കണ്ടു. രാജു കൈവിട്ടാലും ചവിട്ടാം എന്നായി. അങ്ങനെ ഗുരുമനസ്സ് ആനന്ദാശ്രു പൊഴിയ്ക്കാന് തയ്യാറെടുക്കവേ......... അശ്രുവിന്റെ സകലമാന സ്പെസിഫിക്കേഷനും തകിടം മറിച്ച് സങ്കടാശ്രുവാക്കിക്കൊണ്ട്, ഗുരുവിന്റേയും ശിഷ്യന്റേയും കയ്യില്നിന്നും കാര്യങ്ങള് കൈവിട്ടു പോയി.<br /><br /> നൂറുമീറ്ററോളം ഒറ്റയ്ക്കു ചവിട്ടി, മെല്ലെ ബ്രേയ്ക് പിടിച്ച്,വിജയിച്ച സന്തോഷത്തില് ഗുരുവിനെ ചെറുതായൊന്നു തിരിഞ്ഞുനോക്കി, കലുങ്കില് കാലുറപ്പിയ്ക്കാന് ശ്രമിച്ചതും..., ഇളകി നിന്നിരുന്ന സിമന്റ് കഷ്ണം കണ്ണനേയും കൊണ്ട് നേരെ താഴെ രണ്ടാള്ക്ക് താഴ്ചയുള്ള തോട്ടിലേയ്ക്ക്....... "യ്യോ" എന്നൊരു നിലവിളി മാത്രം ബാക്കി....<br /><br /> ഇടിവെട്ടു കൊണ്ടവനെ പാമ്പും, തേളും, പഴുതാരയും ഒന്നിച്ചു പെരുമാറിയ പോലുള്ള ഗുരുവിന്റെ നില്പ്പുകണ്ട്, ശിഷ്യന്റെ സൈക്കിള് പോലും റോഡില് തല ചുറ്റി വീണു.<br /><br /> അതിദാരുണമായ സംഗതി ഇതൊന്നുമല്ല.......<br /><br /> കഷ്ടി ഒരാള് പൊക്കത്തില് തോട്ടില് വളര്ന്നു നില്ക്കുന്ന, നല്ല കായികബലമുള്ള മുള്ളുകൊണ്ടലങ്കരിച്ച പൂക്കൈതയുടെ കൊരലിലേയ്കാണ്(തലപ്പ്) കണ്ണന് ക്രാഷ്ലാന്റ് ചെയ്തത്. കൂര്ത്ത മുള്ളുകള് തലോടുന്ന സുഖംകൊണ്ട്, അവന്റെ "കുരല്" കാര്യമായി പുറത്തു വരുന്നില്ല. ദയനീയമായ നോട്ടം... ഈ "ത്രിശങ്കുനരകത്തീന്ന്" എന്നെ കരകേറ്റടാ... എന്ന് ശരശയ്യയില് കിടന്നുള്ള ഞരക്കനിവേദനം മാത്രമേ സാധ്യമാകുന്നുള്ളൂ..<br /><br /> കലുങ്കില് നിന്ന് കയ്യെത്തിച്ചാല് കിട്ടുന്നതിലും താഴെയാണ് അവന്റെ കിടപ്പ്. അനങ്ങിപ്പോയാല്, ഇപ്പോള് കുത്തിക്കയറി പണിയെടുക്കുന്നവ കൂടാതെ, അടുത്തുള്ള മുള്ളുകള് വരെ ഒന്ന് കുത്തി നോക്കും. <br /><br /> കൈതക്കാല് വെട്ടി, അതേ കിടപ്പില് കണ്ണനെ താഴേയ്ക്ക് മറിയ്ക്കുക എന്ന ഐഡിയബള്ബ് രാജൂന്റെ തലച്ചോറില് മിന്നി. വെട്ടുകത്തിയ്ക്കായി വീട്ടിലേയ്ക്ക് കുതിയ്ക്കുമ്പോള്.. ബുള്ബ് ഒന്നുകൂടി മിന്നി.... കണ്ണന്റെ അമ്മയെങ്ങാന് കണ്ടാല്........<br /><br /> ഒടുക്കം, വടക്കുപുറത്തൂടെ പതുങ്ങി അമ്മിക്കല്ലിന്റടുത്തിരിയ്ക്കുന്ന വെട്ടുകത്തിയും സംഘടിപ്പിച്ച് വരുന്നതുവരെ... കണ്ണന് ഉത്തരായണം കാത്തുകിടക്കുന്ന ഭീഷ്മപിതാമഹന്റെ റോളിലങ്ങനെ....... പാവം!!!<br /><br /> തോട്ടിലെ കയ്യെത്തുന്ന എല്ലാ കൈതകളുടെയും കാലുപിടിച്ച്, കാല് വഴുതുമ്പോളെല്ലാം ഭൂമിയില് തൊട്ടു വന്ദിച്ച്, ഒരു വിധം രാജു ലക്ഷ്യം കണ്ടു. കണ്ണന് 'കുടിയിരിയ്ക്കുന്ന' കൈതയ്ക്ക് തരക്കേടില്ലാത്ത വണ്ണമുണ്ട്. രണ്ടുമൂന്നു വെട്ടുകള്ക്കെങ്കിലും മുറിഞ്ഞില്ലെങ്കില് .... തന്റെ ചങ്ങാതീടെ കാര്യം കട്ടപ്പൊക.<br /><br /> ഓര്മ്മയില് വന്ന എല്ലാ ദൈവങ്ങളേയും വരിക്കുനിര്ത്തി പ്രാര്ത്ഥിച്ച്, കണ്ണന് "അലര്ട്ട്" സിഗ്നല് കൊടുത്ത് ആഞ്ഞുവെട്ടി.<br /><br /> രാജുവിന്റെ കൈകളുടെ വിറയല് കൈതയിലേയ്ക്കും, അതിന്റെ ശബ്ദരൂപം കണ്ണന്റെ തൊണ്ടയിലേയ്ക്കും പടര്ന്ന്... "ന്റമ്മേ".... എന്നു പുറത്തു വന്നു.<br /><br /> ഒടുക്കം, അദ്ധ്വാനഫലം, ഈശ്വരന് കണ്ണന്റെ രൂപത്തില്, താഴേയ്ക്കെത്തിച്ചു തന്നു. അവനെയും മുറുകെപ്പിടിച്ച്, ഇഴഞ്ഞും, വലിഞ്ഞും രാജു ഒരുവിധം മുകളിലെത്തി. ഭാഗ്യത്തിന് ആ പരിസരത്ത് പ്രേക്ഷകരാരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.<br /><br /> മെല്ലെ കണ്ണന്റെ ഷര്ട്ടൂരി. വേലിയില് നിന്നും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പച്ച പറിച്ച് കയ്യിലിട്ട് ഞെരടി, അവന്റെ ചുകപ്പു പെയിന്റടിച്ച മേനിയിലേയ്ക്ക് ഒറ്റിച്ചതും.......... നീറ്റലിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയില് രാജുവിന്റെ കാതടപ്പിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണന് പാഞ്ഞു..... വീടിന്റെ കിഴക്കുവശത്തുള്ള കുളത്തില് ചാടി.<br /><br /> ചങ്ങാതിയ്ക്ക് പിന്തുണ നല്കാന്, ഒപ്പം ചെന്ന്, ചോരകൊണ്ട് സ്പ്രെപെയിന്റിങ്ങ് നടത്തിയ ഷര്ട്ട് കഴുകിയെടുക്കാന് രാജുവും സഹായിച്ചു.<br /><br /> കുറച്ചു സമയത്തിനുശേഷം കണ്ണന്റമ്മേടെ വഹ ചെറിയൊരു വെടിക്കെട്ടും കണ്ണന്റെ വഹ കുഴല്പ്പറ്റും അവരുടെ സ്വന്തം ഉമ്മറത്തു വച്ച് അരങ്ങേറി. അതോടെ ഇനി അടുത്തതെന്ത് എന്നൊരു രൂപവുമില്ലാതെ വീട്ടുതടങ്കലില് നിന്നും കൂട്ടുകാരനെ വിട്ടുകിട്ടുന്നതും കാത്ത്... രാജു എല്ലാ ആഘോഷങ്ങളുടെയും പടം തല്ക്കാലം മടക്കിവച്ചു. ......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-5588859266909826257?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-72014076218367553592007-10-02T07:28:00.000+04:002007-10-02T07:38:33.022+04:00ബലിനന്മയുടെ സൂര്യന്ന്<br />കൗശലച്ചിറകിനാല് മറപിടിച്ച്<br />കളവറിയാത്ത ബാല്യത്തില് നിന്നും<br />വിരുതനാം കാകന് കവര്ന്നതാണെന്നെ.<br /><br />ചതുരതയുടെ സൂത്രവാക്യം<br />'നിന്മൊഴിയെത്ര മനോജ്ഞം' ചൊല്ലി,<br />ജംബുക,നെന്നെ,യവന്റേതാക്കി.<br /><br />വീണ്ടുമനേകം കൈകളിലൂടെ<br />വിശപ്പിന്റെ വിളികള്<br />കേള്ക്കാത്തൊരകലത്തി,ലുയരത്തില്,<br />തങ്കത്താംബാളത്തില്<br />പലഹാരക്കൂമ്പാരത്തില്<br />ചേര്ന്നമര്ന്നൂ ഞാന്...<br /><br />ആഡംബരത്തിന് വിലങ്ങണിയിച്ച്<br />കത്തിയും മുള്ളും കൊണ്ട്<br />ആക്രമിച്ചാസ്വദിയ്ക്കും മുന്പ്,<br />അവരെന്നെ ഞാനല്ലാതാക്കും മുന്പ്<br /><br />കണ്ണീരൊട്ടും മുഖത്തിന്നും,<br />വേറിടും പ്രാണന്നുമിടയില്<br />ശോഷിച്ച കയ്യിലൊതുങ്ങും<br />വയറിന് പിച്ചച്ചട്ടിയില്,<br /><br />ആര്ത്തി മൂര്ഛിയ്ക്കും<br />കഴുകന് കണ്ണുകള്<br />കൊളുത്തിട്ട് കാവലിരിയ്ക്കും<br />ഉണക്ക മാംസക്കോലങ്ങളില്,<br /><br />.....എന്നെ അര്പ്പിയ്കാന്<br />ബലിക്കല്ലു തേടുന്നു ഞാന്.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-7201407621836755359?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-80907316052388729612007-09-27T08:07:00.000+04:002007-09-27T08:28:35.774+04:00ഒന്നാം പാഠംഎന്റെ ഓര്മ്മ ശരിയാണെങ്കില്.. ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി.... (സോറി, ഇനി പറയില്ല .. എന്തിനാ വെറുതെ കാല്ക്കുലേറ്റര് എടുപ്പിയ്ക്കണത്..)<br /><br />ഞാന് നാലാം ക്ലാസ്സില് പഠിയ്ക്കുമ്പോള്... അതുമതി.<br />വെള്ളിയാഴ്ച അവസാന പിരീയഡ് എപ്പോളും ഡ്രില്ല് ആയിരുന്നു. ശനിയും ഞായറും കയ്യെത്തും ദൂരത്തെത്തിയ ആഘോഷം അപ്പൊഴേ തുടങ്ങും.<br />ഉള്ള നേരം കൊണ്ട് എന്തു കളിയ്ക്കണം.. ന്ന് കണ്ഫ്യൂഷന് ആയി നില്ക്കുമ്പോള്, സിസ്റ്റര് ഒരു ചോദ്യം.<br /><br />"ആര്ക്കൊക്കെയാണ് മറിയച്ചേട്ടത്തിയെ സഹായിയ്ക്കാനിഷ്ടമുള്ളത്?"<br />ഇതെന്തു ചോദ്യം?<br />മറിയച്ചേട്ടത്തി നമ്മുടെ സ്വന്തം ആളല്ലേ... (ചോദ്യം മറിയച്ചേട്ടത്തീടെ പ്രസന്സില് കൂടി ആകുമ്പോള് മറിച്ചു ചിന്തിയ്ക്കാന് നോ ചാന്സ്).<br /><br />സംഭവം എന്താ..ന്നു വച്ചാല്..<br /><br />ചേട്ടത്തി തൊട്ടപ്പുറത്ത് മഠം വക തോപ്പില്, കശുമാങ്ങ പൊട്ടിയ്ക്കാന് പോകുന്നു. അതെല്ലാം പെറുക്കി പാത്രത്തിലാക്കാന് "ചേട്ടത്തിയോട് ഇഷ്ടമുള്ളവര്ക്ക്" ചെല്ലാം.<br />വേണ്ടവര്ക്ക് മാങ്ങ തിന്നുകയും ആവാം. (അത് ബോണസ്സ്).<br /><br />വീട്ടില് കശുമാങ്ങ പോയിട്ട്, വറുത്തു തോടുകളഞ്ഞ അണ്ടിപ്പരിപ്പ്, അമ്മയെടുത്തുതന്ന് തിന്നേ ശീലമുള്ളൂ.<br /><br />പക്ഷേ..<br />ഇവിടത്തെ പ്രത്യേക സാഹചര്യം കണക്കിലെടുത്ത്, ഞങ്ങളില് ഭൂരിഭാഗവും, മാങ്ങ പെറുക്കല് മല്സരത്തിന് റെഡിയായി.<br /><br />എല്ലാരും വളരെ നന്നായിട്ട് പെര്ഫോം ചെയ്തു. മാങ്ങ താഴത്ത് വീഴാന് ആലോചിക്കുമ്പോഴേയ്ക്കും.. ചാടിപ്പിടിക്കലായി. കൂടുതലാര്ക്കു കിട്ടീന്ന് കണക്കെടുപ്പായി. അങ്ങിനെയങ്ങിനെ... 4 മണിയ്ക്കു എല്ലാ കളികള്ക്കും കൂടി കൂട്ടമണിയടിച്ചു.<br /><br />പിറ്റേന്ന് കാലത്ത്, ചായകുടിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ്, തലേന്ന് പൊട്ടിപ്പോയ മണിമാല കോര്ത്തു ശരിയാക്കുമ്പോള്..<br /><br />അമ്മയുടെ വക ഒരു നീട്ടിവിളി.<br /><br />ആ വിളിയുടെ "പിച്ച് " തീരെ ശരിയല്ലാത്ത പോലെ... എന്നാലും നല്ല "ഫീല്"(ഒരു പന്തികേടിന്റെ) ഉണ്ടുതാനും.<br /><br />ചങ്കു പെടച്ചിട്ടാണെങ്കിലും, ഞാന് വളരെ സ്നേഹത്തോടെ അടുത്തു ചെന്നു...<br /><br />ഈശ്വരാ.., വരാനുള്ളത് വഴീല് തങ്ങ്യാല് മത്യായിരുന്നൂ... എന്ന് പണ്ടാരോ പറഞ്ഞത് വള്ളിപുള്ളി വിടാതെ അന്നേരം എനിയ്ക്കോര്മ്മ വന്നു.<br />കാരണം, തലേന്നത്തെ എന്റെ യൂണിഫോം ഡ്രസ്സും കയ്യില് പിടിച്ചുകൊണ്ടാണ് അമ്മേടെ നില്പ്പ്. അതില് നിറയെ "മോഡേണ് ആര്ട്ട്"' ചെയ്ത പോലെ കശുമാങ്ങാക്കറ. ഉള്ളതു പറയാലോ.., വേണമെന്ന് വിചാരിച്ചാല് കൂടി ഇതുപോലെ വരയ്ക്കാന് പറ്റില്ല.<br /><br />അമ്മ എന്നെക്കണ്ടതും, അപ്പുറത്ത് , വെറുതെ ചുമരും ചാരിയിരുന്നിരുന്ന ചൂലില് നിന്ന് അഞ്ചാറ് ഈര്ക്കില് വലിച്ചെടുത്ത് വിറപ്പിച്ചോണ്ട് ഒറ്റ അലറല്..<br /><br />"എന്താടീ ഇത്... "<br />(മാങ്ങാക്കറ കണ്ടിട്ട് എന്താണതെന്ന് മനസ്സിലാവാണ്ടുന്നുമല്ല.. എന്നാലും അതല്ലല്ലോ അതിന്റെയൊരു.. രീതി. അതോണ്ടാ..)<br /><br />ഞാന് എവിടെനിന്നൊക്കെയോ ധൈര്യം കടം വാങ്ങി, തനി കോണ്വെന്റ് സ്റ്റെയിലില്, അറ്റെന്ഷനായി നിന്ന് കഥ മുഴുവന് ഒറ്റവീര്പ്പില് പറഞ്ഞു.<br /><br />"ങാഹാ... ഇതാണോ സ്കൂളില് നിങ്ങടെ പണി.. ഇക്കൊല്ലം എടുത്ത പുത്യേ യൂണിഫോം നാശാക്കീട്ട്.. നിന്നെ ഞാന്.."<br /><br />അടുത്തത് ആക്ഷന് ആയിരുന്നു. പക്ഷേ, അതിനുമുന്പേ.. സ്റ്റാര്ട് വെടി കേള്ക്കാന് കാത്തുനിന്നിരുന്ന ഞാന്.. നൂറേ നൂറില്.. പാഞ്ഞു.<br /><br />(ഇവിടെ കൂടുതല് വിശദീകരണങ്ങള്ക്ക് സ്കോപ്പില്ല.)<br /><br /><strong>ഒന്നാം പാഠം:-</strong><br /><br />തല്ല് ഉറപ്പായാല്, കൂടുതല് വേദോപദേശത്തിന് നില്ക്കാതെ, പറ്റാവുന്ന സ്പീഡില് ഓടുകയെന്നത്, നമ്മുടെ മൗലികാവകാശങ്ങളില് ഒന്നാണെന്ന് അന്ന് ഞാന് മനസ്സിലാക്കി.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-8090731605238872961?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-9213647003148211767.post-12914654107663714852007-09-23T10:44:00.000+04:002007-09-23T10:50:22.782+04:00യന്ത്രജാലകം തുറന്നിരിയ്ക്കുമ്പോള്..അഞ്ചു വയസ്സുകാരന്<br />മുന്നിലിരിയ്ക്കുന്ന മോണിറ്ററില്<br />വര്ണ്ണ നൂലിഴ കൊണ്ട്<br />ചിത്രം നെയ്യുന്നു.<br /><br /><br />വിരലിന് താളത്തിനൊത്ത്<br />കുഞ്ഞുരൂപങ്ങള്<br />ചാടി മറിയുന്നു.<br />സ്കോര് ബോര്ഡില്<br />പൂജ്യങ്ങള് പെരുകുന്നു.<br /><br /><br />പിന്നെയെപ്പൊഴോ... അവന്<br />തിരിയുന്ന ലോകത്തെ<br />കണ്ണടയുടെ ഇത്തിരി വട്ടത്തിലൂടെ<br />ഒളിഞ്ഞു നോക്കി.<br /><br /><br />കാലത്തെ പിന്നിലാക്കി,<br />കൗതുകങ്ങളുടെ ഭ്രമണപഥത്തില്<br />തുറന്നു വച്ച ചിത്ര ജാലകങ്ങളിലൂടെ<br />എത്രയോ ദൂരം ഒഴുകി നടന്നു.<br /><br /><br />തലയും, വിരലുകളും<br />മാത്രമുള്ള ജീവികള്<br />അവനിലേയ്ക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു.<br /><br /><br />വിരലിന് ദ്രുത താളം<br />അക്ഷരങ്ങള് കൂട്ടിവച്ച്<br />ഇഴയടുപ്പം നോക്കി<br />കെട്ടിയെടുത്ത വല<br />ഹൃദയത്തെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.<br /><br /><br />തലച്ചോറ് ചുക്കിച്ചുളിഞ്ഞു;<br />ഞെരിഞ്ഞമര്ന്നു.<br /><br /><br />വീണ്ടും...<br />കീബോര്ഡില്<br />വിരല്ത്താളം<br />അടുത്ത കാലത്തിലേയ്ക്കുയര്ന്നു...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/9213647003148211767-1291465410766371485?l=chandrakaantham.blogspot.com' alt='' /></div>ചന്ദ്രകാന്തംhttp://www.blogger.com/profile/00672698397180605734noreply@blogger.com20